Εδώ και δέκα μέρες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν βρήκε να πει ούτε μια κουβέντα για τις επιθέσεις που δέχθηκε η υπουργός Παιδείας της κυβέρνησής του αναφορικά με την ισοπεδωτική κριτική των ακραίων πολιτικών δυνάμεων σε σχέση με την εξέλιξη του προγράμματος Imagine.
Τι αναδεικνύει αυτή η στάση- σιωπής του Νίκου Χριστοδουλίδη; Προφανώς, είτε θεωρεί πως δεν αξίζει οποιασδήποτε υπεράσπισης έστω διευκρίνισης ότι το υφιστάμενο πρόγραμμα δεν αφορά απευθείας το υπουργείο, όπως έτσι και αλλιώς δεν το αφορά, είτε αισθάνεται πως η οποιαδήποτε υπεράσπιση της Αθηνάς Μιχαηλίδου, έστω και ακροθιγώς, θα χαλούσε το κλίμα σε σχέση με τους προνομιακούς του συνομιλητές, οι οποίοι τη δεδομένη στιγμή είναι το επίσημο ΕΛΑΜ και όλοι όσοι ακολουθούν συντονισμένα ή και κατά μόνας μια ακραία εμπρηστική και διαλυτική πολιτική στη διαμόρφωση ενός πλαισίου ανοχής και αλληλοεπίδρασης, όσο το επιτρέπει βεβαίως η κατοχή και η διαιρετική πολιτική της Άγκυρας και του Ερσίν Τατάρ.
Η ωρίμανση της ταύτισης
Η ανοχή σήμερα της κυβέρνησης στις δυνάμεις που αναπαραγάγουν την ίδια πολιτική της διαίρεσης με τα διχοτομικά στοιχεία στην άλλη πλευρά, είναι σημείο αναφοράς για τον τρόπο ωρίμανσης της ιδέας ακόμη και στις σκέψεις του Προέδρου: τη διαχείριση σταδιακώς μιας αδιέξοδης κατάστασης με άξονα ταύτισης με τους οπαδούς της ιδεολογίας των δύο κρατών. Όσες δηλώσεις περί του αντιθέτου και αν κάνει. Η οποία ιδεολογία της διαίρεσης δεν αποτελεί δυστυχώς εδώ και καιρό ίδιον χαρακτηριστικό μόνο στις κατεχόμενες περιοχές, αλλά αποτυπώνεται και στη στάση μιας σημαντικής ήδη μερίδας δυνάμεων, είτε της άκρας δεξιάς με πολιτικά στοιχεία, όχι μόνο στο ΕΛΑΜ, αλλά και στον ΔΗΣΥ παρά τις επίσημες θέσεις της ηγεσίας του μεγάλου κόμματος, είτε στο λεγόμενο ενδιάμεσο χώρο, ο οποίος έτσι και αλλιώς παραπαίει πυκνώνοντας τις τάξεις των εθνικιστικού κινήματος.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης με τη στάση του αναφορικά με ένα εσωτερικό ζήτημα, καίριας, ωστόσο, σημασίας προτιμά να συντηρεί και να ενισχύει την επικοινωνία με τους προνομιακούς του συνομιλητές, ανεξάρτητα αν δυσκολεύει αφάνταστα τη δράση μιας υπουργού του ή και ορισμένων λειτουργών του Υπουργείου Παιδείας οι οποίοι δέχονται ανήκουστες και πρωτοφανείς επιθέσεις από τους γνωστούς κύκλους του στάτους κβο.
Το έκανε γαργάρα
Το ενδιαφέρον βεβαίως στο όλο σκηνικό, το οποίο έχει διαμορφωθεί αυτήν την βδομάδα, είναι ότι ο σημερινός Πρόεδρος δεν τόλμησε να ψελλίσει έστω και δυο κουβέντες προς υπεράσπιση ενός εκπαιδευτικού προγράμματος το οποίο ο ίδιος χρησιμοποίησε ως επιχείρημα, ακόμη και πρόσφατα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης με ειδική του αναφορά του καταγγέλλει την τουρκοκυπριακή πλευρά για εμπόδια που θέτει αναφορικά με διάφορες δράσεις των Δικοινοτικών και Τεχνικών Επιτροπών αλλά και για την Τεχνική Επιτροπή για την Εκπαίδευση, με εστίαση στο πρόγραμμα «Imagine».
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το 2022 ακραίοι κύκλοι στα κατεχόμενα με επικεφαλής τον Ερσίν Τατάρ προχώρησαν σε μονομερή τερματισμό του προγράμματος. Ένα πρόγραμμα το οποίο από το 2016 που έχει εγκαινιαστεί έχει κτίσει πολύ στέρεες επαφές ανάμεσα σε νέους και από τις δύο κοινότητες. Το πρόγραμμα ήταν και είναι μια ζωντανή απόδειξη της ανάγκης για άμεση επικοινωνία για την ανάγκη συναντίληψης κυρίως των νέων ανθρώπων με καθαρό λόγο για μια αμοιβαία γνωριμία της ίδιας της πατρίδας, αυτών οι οποίοι καλούνται να κτίσουν και να συνδράμουν στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, στην επιχειρηματολογία του για τη στάση της άλλης πλευράς, η οποία στην ουσία, όπως υποστήριξε, δημιουργεί προσκόμματα για οποιαδήποτε μορφή επικοινωνίας, αναφέρει στο σημείωμά του, το οποίο ενσαματώθηκε ως παράρτημα στην τελευταία Έκθεση του ΓΓ του ΟΗΕ:
* Α) «Το πιο ενδεικτικό παράδειγμα παραμένει η Τεχνική Επιτροπή για την Εκπαίδευση, όπου, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις μας και από τα Ηνωμένα Έθνη και τους διεθνείς εταίρους, η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν έχει ακόμη ανακαλέσει την απόφαση που έλαβε τον Οκτώβριο του 2022 να αναστείλει τη συμμετοχή της στο βραβευμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης για την ειρήνη «Imagine» και συνεχίζει να παρεμποδίζει την υλοποίηση ενός άλλου προγράμματος που στοχεύει στην ανάπτυξη ενοτήτων μαθημάτων που προωθούν την ειρήνη και τη συμφιλίωση μέσω της εκπαίδευσης.»
* Β) «Από την πρώτη του έναρξη τον Οκτώβριο του 2017, το «Imagine» έχει δώσει την ευκαιρία σε χιλιάδες μαθητές και εκατοντάδες εκπαιδευτικούς και στις δύο κοινότητες να συμμετάσχουν σε αυτή την προσπάθεια εκπαίδευσης για την ειρήνη και αναγνωρίζεται ευρέως ότι έχει συμβάλει πολύ σημαντικά στην προώθηση μιας κουλτούρας ειρήνης και συμφιλίωσης.»
Μικροπολιτική
Η αντίδραση των γνωστών κύκλων και των οπαδών της μόνιμης κατάστασης πραγμάτων δεν αποτελεί έκπληξη. Απλώς άργησαν 2,5 χρόνια από τις αντίστοιχες αντιδράσεις των πλέον αντιδραστικών στην άλλη πλευρά. Δεν συνέπλευσαν αυτομάτως, αλλά στο τέλος συντάχθηκαν έμπλεοι με το μίσος τους για κάθε προσπάθεια επικοινωνίας μεταξύ των κοινοτήτων. Το εντυπωσιακό δε είναι πως, ενώ ο ΓΓ στις εκθέσεις του ζητά εδώ και 2,5 χρόνια όπως οι τουρκοκυπριακές αρχές επαναφέρουν το πρόγραμμα χωρίς άλλες καθυστερήσεις, αυτός που στηρίχθηκε για να κάνει μικροπολιτική, νομίζοντας πως οι συνομιλητές του διεθνώς είναι χωρίς αντίληψη επικοινωνίας, σιωπά όταν επιτίθενται στο πρόγραμμα οι πολιτικοί του, φίλοι παλιοί και νέοι, στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Στην ουσία δηλαδή λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο αντιδρά ο Τατάρ του οποίου γενικώς δεν αρέσουν επαφές, απεχθάνεται τις επαφές εκείνες που αναιρούν το δικό του αφήγημα της διαίρεσης, που αναδεικνύουν το ενοποιητικό στοιχείο που συντρέχει ακόμη, ευτυχώς, σε αυτή τη χώρα.
Ο σημερινός Πρόεδρος έχει την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να συνεχίσει να παράγει παρόμοιας εμβέλειας πολιτική και να περνά διεθνώς απαρατήρητος. Έχει την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να συνεχίσει τις αντιφατικές τους ασκήσεις απέναντι στους μοναδικούς ακόμη διεθνείς παράγοντες οι οποίοι ενδιαφέρονται για την Κύπρο. Είτε αυτοί βρίσκονται στα Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών.
