Υψηλοί τόνοι, σιωπή και ίσες αποστάσεις: Τι αποκαλύπτει για τον ΔΗΣΥ η πρώτη του ανοιχτή μάχη για το χρίσμα

Το Συμβούλιο Παρακολούθησης Κυβερνητικού Έργου του ΔΗΣΥ εξέδωσε σήμερα ανακοίνωση για να δηλώσει ίσες αποστάσεις από τους δύο διεκδικητές του προεδρικού χρίσματος. Ο επικεφαλής του είχε ήδη διαλέξει πλευρά. Την ίδια ώρα, ο Μιχάλης Ιωαννίδης ζητούσε στο Χ «έμπρακτη απολογία» για όσα προηγήθηκαν της απόσυρσης της Αννίτας Δημητρίου, ενώ ο υποψήφιος που στηρίζει, ο Γιώργος Παμπορίδης, δήλωσε στην τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ ότι οι υψηλοί τόνοι δεν τον ενοχλούν. 

«Ούτε με το καλό ούτε με το άγριο»

Ερωτηθείς στην εκπομπή «Πρωτοσέλιδο» αν ο Γιώργος Παμπορίδης συντάσσεται με την έκκληση της ηγεσίας, είπε ότι η ένταση δεν τον ενοχλεί και έστρεψε τη συζήτηση στον συναγερμικό κόσμο, τον οποίο περιέγραψε όχι προβληματισμένο αλλά απογοητευμένο. Το κόμμα, είπε, πήρε στις βουλευτικές ένα ποσοστό που κανείς δεν περίμενε, για να βρεθεί αμέσως μετά «στη δίνη της εσωστρέφειας και του διχασμού». Δεν οικοδομείται, υποστήριξε, με την απλή επίκλησή της, και δεν την απειλούσαν όσοι εκδήλωσαν ενδιαφέρον για το χρίσμα μετά την αλλαγή του καταστατικού, αλλά «αυτοί οι οποίοι αμφισβητούν». «Εγώ δεν αμφισβήτησα την πρόεδρο», διευκρίνισε. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, ήταν οι φυγόκεντρες δυνάμεις του 2023, που απείλησαν να εκδηλωθούν ξανά, και αν το σενάριο εκείνης της χρονιάς επαναληφθεί το 2028, «είμαστε άξιοι της τύχης μας». Η κ. Δημητρίου, είπε, εξήγησε την απόφασή της και οι εικασίες ανάγονται πλέον «στη σφαίρα του κουτσομπολιού». Πολύ πιο πρόθυμος ήταν να υπερασπιστεί τα στελέχη που δηλώνουν δημόσια ποιον στηρίζουν. Ο ΔΗΣΥ, κατά τον ίδιο, γέμισε «νερόβραστους πολιτικούς» που τρέμουν να πάρουν θέση, ενώ «τα κακώς κείμενα δεν αλλάζουν με τη σιωπή». Για τη δική του υποψηφιότητα δεν άφησε κανένα περιθώριο: θα βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο της 28ης Νοεμβρίου και δεν θα αποσυρθεί «ούτε με το καλό αλλά ούτε με το άγριο».

Η στάση αυτή έχει και την πολιτική της λογική. Ο κ. Παμπορίδης αναμετράται με τον Αβέρωφ Νεοφύτου, έναν πρώην πρόεδρο που ηγήθηκε του κόμματος για μια δεκαετία και είναι γνώριμος σε όλη τη βάση. Σε μια ήσυχη προεκλογική, όπου κανείς δεν προκαλεί και κανείς δεν απαντά, το πλεονέκτημα της αναγνωρισιμότητας μένει ανέγγιχτο. Η ένταση είναι για τον Παμπορίδη ο τρόπος να αλλάξει το έδαφος, να γίνει ο ίδιος πόλος της συζήτησης και να μετρηθεί ως ισότιμος αντίπαλος απέναντι σε κάποιον που αρκετοί θεωρούν ήδη φαβορί.

Το ίδιο ισχύει για τις δηλώσεις στήριξης. Όταν καλεί τα στελέχη να βγουν μπροστά, ζητά στην ουσία να φανεί ότι δεν είναι μόνος. Σε μια ψηφοφορία μελών, η αίσθηση ότι ένας υποψήφιος κερδίζει έδαφος μπορεί να μετρήσει όσο και τα επιχειρήματά του. Και μέχρι στιγμής, η πιο ηχηρή στήριξη που έχει συγκεντρώσει είναι εκείνη του ανθρώπου που διευθύνει το όργανο το οποίο ετοιμάζει το κυβερνητικό πρόγραμμα του κόμματος.

Στην άλλη πλευρά, ο Αβέρωφ Νεοφύτου φαίνεται να επιλέγει τη σιωπή. Από την ανακοίνωση της απόσυρσης της Αννίτας Δημητρίου δεν έκανε δηλώσεις ούτε δημόσιες εμφανίσεις, αφήνοντας αναπάντητα τόσο τα υπονοούμενα όσο και τη συζήτηση για τον εκβιασμό. Κάθε απάντηση θα έδινε στον κ. Παμπορίδη αυτό που επιδιώκει, μια μονομαχία επί ίσοις όροις. Η σιωπή, αντίθετα, επιτρέπει στον κ. Νεοφύτου να εμφανίζεται ως ο μόνος που τηρεί κατά γράμμα την έκκληση της ηγεσίας, την ώρα που ο αντίπαλός του ανεβάζει τους τόνους.

Τα «τετελεσμένα» του Ιωαννίδη

Η ανάρτηση του κ. Ιωαννίδη στο Χ γράφτηκε ως απάντηση σε όσους τον επέκριναν τις προηγούμενες μέρες, κυρίως για τη στήριξή του στον Παμπορίδη. Υποστήριξε ότι μέχρι το πρωί της περασμένης Πέμπτης κανείς στο κόμμα δεν ήξερε αν ένας από τους διεκδικητές θα κατέβαινε μέσα από τις διαδικασίες ή ως ανεξάρτητος, παρά τις εκκλήσεις δύο εβδομάδων από συνεργάτες, φίλους και την ηγεσία. Μίλησε για τον «ανθυποψήφιο» της κ. Δημητρίου, τον οποίο, όπως έγραψε, η απόσυρσή της δέσμευσε να κατέλθει εντός κόμματος και να δεχθεί την ετυμηγορία των μελών. Η πολιτική ευθύνη, κατέληξε, βαραίνει όσους δημιούργησαν τα τετελεσμένα, και η αποδοχή του λάθους με μια έμπρακτη απολογία είναι «η μόνη αξιοπρεπής κατεύθυνση, αν υπάρχει το πολιτικό σθένος».

Η ανακοίνωση του Συμβουλίου κινήθηκε σε εντελώς άλλο ρυθμό. Χαιρέτισε την απόφαση της προέδρου, γράφοντας ότι με αυτήν «η ενότητα έπαψε να είναι σύνθημα και έγινε συγκεκριμένη, κοινή δέσμευση», και υποσχέθηκε να θέσει τις αναλύσεις και τις προτάσεις του ισότιμα στη διάθεση και των δύο υποψηφίων. 

Πρώτη κάλπη, παλιά αντανακλαστικά 

Η εμμονή με την ενότητα έχει και μια άλλη εξήγηση πέραν των προσώπων. Ο ΔΗΣΥ αφήνει για πρώτη φορά στα μέλη του την επιλογή του προεδρικού υποψηφίου, κι αυτό σημαίνει ότι για πρώτη φορά καλείται να διαχειριστεί ανοιχτή αντιπαράθεση όσο αφορά πολιτικές διακυβέρνησης στο εσωτερικό του. Οι πρώτες εβδομάδες δείχνουν ένα κόμμα που δεν έχει βρει ακόμη τον τρόπο να διαχειρίζεται την εωτερική διένεξη προς ανάδειξη του υποψηφίου. Κάθε δημόσια διαφωνία διαβάζεται ως απειλή, σαν να μην προϋποθέτει ακριβώς αυτό η διαδικασία που το ίδιο το κόμμα θέσπισε. Το χάος των τελευταίων ημερών μαρτυρά, σε μεγάλο βαθμό, πολιτική ανωριμότητα.

Μια εσωκομματική εκλογή έχει αξία μόνο αν οι υποψήφιοι διαφοροποιηθούν. Το αφήγημα ότι Νεοφύτου και Παμπορίδης δεν απέχουν σε τίποτα ουσιαστικό μπορεί να κρατά τα πράγματα ήρεμα, δεν δίνει όμως στα μέλη κανέναν λόγο να προτιμήσουν τον έναν από τον άλλον, πέρα από το ποιος έχει ποιους πίσω του. Όταν το πολιτικό περιεχόμενο παραμερίζεται, η κούρσα κρίνεται από συσχετισμούς. Ενδεικτικό είναι ότι μία από τις λίγες καθαρά πολιτικές τοποθετήσεις της ημέρας, η πρόταση του Παμπορίδη για «φυσική συμμαχία» με το ΔΗΚΟ ενόψει του 2028, έμεινε στη σκιά της συζήτησης για το αν η πρόεδρος εκβιάστηκε.

Αρκούν οι έξι εβδομάδες που παραμένουν μέχρι τις εωκοματικές εκλογές για να ανοίξει η συζήτηση για το τι θέλει να κάνει ο ΔΗΣΥ αν επιστρέψει στην εξουσία. Αρκούν, εξίσου, για να εξαντληθεί η κούρσα σε λίστες υποστηρικτών.