Στην προσπάθειά μας να αντιμετωπίσουμε την παράνομη και παράτυπη μετανάστευση αλλά και να διαχειριστούμε τους συνανθρώπους μας που κατέφυγαν στην Κύπρο από τη γειτονική Συρία λόγω των κακουχιών που την ταλαιπώρησαν και ακόμα την ταλαιπωρούν σε κάποιο βαθμό, φαίνεται ότι επιτρέψαμε τη μονοθεματική ποδηγέτηση του δημόσιου αφηγήματος της σχέσης Κύπρου - Συρίας.
Ομολογουμένως, τούτη δεν ήταν η πρόθεση της κυβέρνησής μας, που παρακολουθούσε στενά τα πολιτικά διαδραματιζόμενα πριν και μετά την κατάρρευση του καθεστώτος του Άσαντ, και που ενέργησε διπλωματικά προς την κατεύθυνση της νέας κυβέρνησης αλ Σάρα, από την αρχή. Μπορεί στο πίσω μέρος του μυαλού μας, ασφαλώς, να ήταν και να είναι ο εκεί ρόλος της Τουρκίας, και η γνήσια ανησυχία μας για τον λαό της χώρας με την οποία πάντοτε διατηρούσαμε αγαστές σχέσεις, αλλά πλέον στη Συρία δεν δρα μόνο η Τουρκία.
Η πολύ πρόσφατη άρση του προσδιορισμού της Συρίας ως «κράτους τρομοκράτη» (State sponsor of terrorism) από τις ΗΠΑ, η επίσκεψη του αλ Σάρα στην Κύπρο με αφορμή το άτυπο συμβούλιο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της κυπριακής προεδρίας της ΕΕ, έστω και αν δεν συνοδεύτηκε από κατ' ιδίαν επαφές, οι επισκέψεις του Σύρου ηγέτη το τελευταίο εξάμηνο στις χώρες του Κόλπου, αλλά και στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως και στη Ρωσία, που ακολούθησαν την επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου στη Συρία τον περασμένο Ιούλιο, και οι διαδοχικές ανακοινώσεις για μεγάλες επενδύσεις στην ανοικοδόμηση και ανάπτυξη της χώρας, διαγράφουν την υπό διαμόρφωση κατάσταση στη σχέση της Συρίας με τη διεθνή κοινότητα.
Μία μετά την άλλη, οι χώρες που ενδιαφέρονται για τη Συρία ανακοινώνουν πολιτικές επενδύσεων, ενθαρρύνουν τις επιχειρήσεις τους να εμπλακούν και στηρίζουν τον διάλογο και τη συνεργασία. Ασφαλώς δεν είναι όλα τόσο απλά όσο παρουσιάζονται και ούτε οι επενδύσεις, οι εργολαβίες και η ανοικοδόμηση θα προκύψουν εύκολα, γρήγορα και ομαλά. Θα διασυνδεθούν με προαπαιτούμενα, ανάληψη υποχρεώσεων, παροχή κινήτρων και δεσμεύσεων, τόσο οικονομικών όσο και πολιτικών. Και ασφαλώς θα ενέχουν και μεγάλους κινδύνους και ρίσκα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Κύπρος δεν έκανε ακόμα κάποιο ουσιαστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι η επιφυλακτικότητα του αλ Σάρα να εμπλέξει πιο δραστήρια την κυβέρνησή του με την Κύπρο, λόγω της αποτρεπτικής στάσης της Άγκυρας. Ο δεύτερος λόγος είναι η επιφυλακτικότητα της κυπριακής επιχειρηματικής κοινότητας, που αντιλαμβάνεται την περιορισμένη δυνατότητα του κράτους μας να στηρίξει πολιτικά, διπλωματικά και, αν ποτέ χρειαζόταν, δυναμικά, τις οποιεσδήποτε δικές της δραστηριότητες στη γειτονική χώρα.
Αυτό όμως δεν εμποδίζει την Κύπρο από του να εξετάσει εναλλακτικές επιλογές για να διαχειριστεί τους πιο πάνω περιορισμούς. Επειδή όσο και αν εξαρτάται ο αλ Σάρα από την Τουρκία, σίγουρα γνωρίζει ότι δεν είναι και ούτε θέλει να καταστεί «μαριονέτα» της Άγκυρας. Σε κάποιο δε βαθμό, ούτε και η Τουρκία θα ήθελε και ούτε και μπορεί, παρά την άτεγκτη «φιλοσοφία» κάποιων στην Άγκυρα, να αναλάβει ολόκληρο το βάρος της διαχείρισης της νέας κατάστασης πραγμάτων στη Συρία. Κάπου εδώ, τα χαρακτηριστικά του διεθνούς συστήματος, ο ρόλος της ΕΕ (που πρέπει να ξυπνήσει!) και των ΗΠΑ, αλλά και ο πολιτικός ρεαλισμός και οι πραγματικές οικονομικές δυνατότητες εκάστης χώρας εξισορροπούν τις μεγαλοστομίες και τους μεγαλοϊδεατισμούς. Και τούτα δεν αφορούν μόνο την Τουρκία, αλλά και την ίδια τη Συρία, καθώς και την Κύπρο και τα υπόλοιπα κράτη που άρχισαν δειλά-δειλά να ανακοινώνουν βήματα προς τα εμπρός.
Οι ανάγκες της Δαμασκού είναι τεράστιες και το βάρος δεν θα το σηκώσει μόνη της. Ούτε οποιαδήποτε άλλη χώρα, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, μπορεί να το πράξει στον βαθμό που απαιτείται για να εμπεδωθεί η ομαλότητα και η προβλεψιμότητα στη χώρα, και να επέλθει η αναγκαία ανάπτυξη που θα μετατρέψει την παρούσα κατάσταση αρνητικής ειρήνης σε κατάσταση θετικής ειρήνης, που θα καταστεί επωφελής για όλους.
Γι' αυτό, η Κύπρος μπορεί να αναζητήσει συνεργασίες μέσω άλλων φιλικών χωρών, οργανισμών και επιχειρήσεων που ήδη ανακοίνωσαν επενδύσεις στη Συρία, και να προχωρήσει διακριτικά και χωρίς τυμπανοκρουσίες και δημόσιες εξαγγελίες προς την προώθηση των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων συμφερόντων της. Επαναλαμβάνεται, όμως. Χωρίς τυμπανοκρουσίες και εξαγγελίες… αφού εδώ ο σκοπός είναι άλλος και δεν εξυπηρετείται από την όποια δημοσιότητα, όσο επιθυμητή και θεμιτή και αν τούτη είναι…
