Η ιστορία αγάπης του Χασάν και της Χαραλαμπίας είναι παράδειγμα μέχρι σήμερα της κοινής συνύπαρξης του τόπου μας. Και η ιστορία τους ζωντανεύει μέσα από τις αναφορές του Ελληνοκύπριου συνταξιούχου γυναικολόγου ιατρού Γιαννάκη Ταλιώτη που μοιράζει τη ζωή του μεταξύ Πάφου και Ανδρολίκου. Το 1975 μετά την εισβολή ο κ. Ταλιώτης παραθερίζοντας με την οικογένειά του στα Λουτρά της Αφροδίτης συναντήθηκε τυχαία με τον Τουρκοκύπριο Χασάν Μουσταφά που απεβίωσε πριν μερικά χρόνια. Σύμφωνα με τον κ. Ταλιώτη, ο Χασάν ήταν ο άνθρωπος που το 1962 αμέσως μετά την ανεξαρτησία παντρεύτηκε με Ελληνοκύπρια τη μακαρίτισσα Χαραλαμπία Μπουρνουξούζη-Χριστοδούλου από τη Δρούσεια.
Οι αντιδράσεις
Τότε -όπως είπε- υπήρχαν πολλές αντιδράσεις μεταξύ των κοινοτήτων Δρούσειας και Ανδρολίκου ενώ γι' αυτή την «αγάπη» κόντεψε μάλιστα να δημιουργηθεί σύγκρουση. Η παρέμβαση της Αστυνομίας αλλά και του στρατού που ήταν μεικτός τότε, δεν άργησε να γίνει. Σύμφωνα με τον κ. Ταλιώτη η ιστορία του Χασάν και της Χαραλαμπίας έφτασε μέχρι τον Πρόεδρο Μακάριο ο οποίος με μια σοφή ρήση αφού διαπίστωσε ότι πρόκειται περί ενηλίκων ατόμων είχε πει «θα φτωχύνει ο Χριστός ή θα πλουσιεύσει ο Μωάμεθ, αν αυτοί οι δύο βοσκοί στον Ακάμα παντρευτούν. Φύγετε άστε τους να πάρουν τον δρόμο τους». Ενδεικτικά ο κ. Ταλιώτης ανέφερε πως όταν παρενέβη ο Μακάριος ρώτησε για τις ηλικίες τους και όπως ανέφεραν στον Πρόεδρο Μακάριο ο Χασάν ήταν 27 ετών και η Χαραλαμπία 22 ετών. Ο Χασάν μάλιστα, συνέχισε ήταν βοηθός του πατέρα της Χαραλαμπίας από τον καιρό που ήταν 12 χρόνων και ήταν μέλος της οικογένειας και αγαπηθήκαν. Έτσι έγινε ο γάμος μετά τις ενέργειες του Προέδρου Μακάριου.
Η κοινότητα φιλοξενεί και το μοναδικό κοιμητήριο σε όλη την Κύπρο στο οποίο έχουν ταφεί ο Τουρκοκύπριος Χασάν Μουσταφά και η αγαπημένη του Ελληνοκύπρια σύζυγος, Χαραλαμπία. Ο ένας έχει ταφεί δίπλα στον άλλο, γεγονός που δηλώνει, πως δεν ήθελαν να χωριστούν ούτε στον θάνατο. Το κράτος μάλιστα σεβάστηκε την επιθυμία τους και επέτρεψε την ταφή τους στο ίδιο κοιμητήριο.
Η Ανδρολίκου
Ερωτηθείς για το πόσοι κάτοικοι διαμένουν σήμερα στην Αντρολίκου ο κ. Ταλιώτης ανέφερε γύρω στους 40, προσθέτοντας πως είναι ένα από τα μικρότερα τουρκοκυπριακά χωριά της Κύπρου στο οποίο διαμένουν σήμερα 20 κάτοικοι Τουρκοκύπριοι και 20 Ελληνοκύπριοι. Κάποτε ωστόσο, όπως είπε, διέμεναν 635 κάτοικοι στην κοινότητα. Οι κάτοικοι μίλησαν με συγκίνηση για την Ανδρολίκου που αποτελεί όπως ανέφεραν μια όαση συνύπαρξης στον Ακάμα. Ο κ. Ταλιώτης ανέφερε πως αυτό που του αρέσει στην Ανδρολίκου είναι ηρεμία και που δεν έχει τηλέφωνα. Ενδεικτικά σημείωσε πως «έχει συγγράψει τρία βιβλία αφού μπορεί να κάτσεις και να σκεφτείς με ηρεμία για τα γράψεις».
Μπορεί είπε να έγινε ό,τι έγινε το 1974 αλλά μεταξύ Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων δεν υπήρχε εχθρότητα. Πρόσθεσε μάλιστα πως αρκετές Τουκοκύπριες ήταν πελάτισσές του ως γυναικολόγος ιατρός, περίπου το 40%. Είχε τότε γεννήσει, όπως είπε 12-15 τουρκοκύπρια παιδιά που σήμερα είναι μεγάλοι άνθρωποι και που με κάποιους εξ αυτών διατηρεί και επαφές.
Αναφερόμενος στα προβλήματα της Ανδρολίκου είπε πως τα προβλήματα είναι πολλαπλά λέγοντας πως το μεγαλύτερο είναι η ύπαρξη των λατομείων.
Σήμερα αντιδήμαρχος Ανδρολίκου είναι ο Εσχιούρ Χασάν πρώην μουχτάρης της Ανδρολίκου.
Η επιγραφή
Στην Ανδρολίκου συναντάς το Δημοτικό Σχολείο αλλά και την επιγραφή του που αποτελεί απόσπασμα συγγράμματος του Κεμάλ Ατατούρκ όπως ανέφερε ο κ. Ταλιώτης, που δείχνει ότι ο Κεμάλ Ατατούρκ είχε ελληνικές ρίζες. Στο απόσπασμα του συγγράμματος αναγράφεται στα τουρκικά «Η παιδεία ανοίγει τον δρόμο προς την ευτυχία». Σπιτάκια μισογκρεμισμένα δεσπόζουν στην κοινότητα που ωστόσο οι λιγοστοί κάτοικοί της κατάφεραν να της δώσουν ζωή. Σήμερα συνέχισε στην Ανδρολίκου υπάρχουν και 5 μαθητές παιδιά μεικτών γάμων ηλικίας από 5-15 ετών, που καθημερινά μεταβαίνουν στο σχολείο της Πόλης Χρυσοχούς.
Ένας από τους Τουρκοκύπριους που διαμένει σήμερα στην Ανδρολίκου και εγκαταστάθηκε σ’ αυτήν πριν 15 χρόνια, με τη γυναίκα του και τα τρία του παιδιά, μαραγκός τότε στο επάγγελμα είναι ο Φεϊζίς Ταχίρ. Σήμερα είναι βοσκός. Οι προσπάθειες μάλιστα να εξασφαλίσει μια μόνιμη μάντρα αποτυγχάνουν. Ήρθα είπε, «στην Ανδρολίκου για μια καλύτερη ζωή, αργότερα έφερα και τα παιδιά μου» ωστόσο σήμερα συνέχισε, αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα». Ανάμεσα σ’ αυτά και η περίφραξη της μάντρας του με αποτέλεσμα να μην μπορεί να βοσκήσει τα ζώα του σε μια περιοχή που ανήκει στο κράτος.
Ο κ. Ταλιώτης κάλεσε τις Αρχές να επισκεφτούν την Ανδρολίκου λέγοντας πως δεν είναι μόνο στην Πύλα στην πράσινη γραμμή που είναι δυνατή η συμβίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων αλλά και μέσα στην καρδιά της Κυπριακής Δημοκρατίας -όπως είπε- μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας όπου Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι ζούσαν ειρηνικά και ζουν ακόμη και σήμερα. Παράδειγμα συνέχισε, αποτελεί η κοινότητα της Ανδρολίκου. Πρόσθεσε επίσης, πως στην κοινότητα πρόσφερε πολλά ο αείμνηστος τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης αφού τοποθέτησε στην Ανδρολίκου ρεύμα, νερό αλλά δημιούργησε και οδικό δίκτυο.
Μακριά από πολιτικούς
Την κοινότητα πέρα από τον Γλαύκο Κληρίδη, μόνο ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Ανδρέας Χρίστου την επισκέφτηκαν προκειμένου να δουν τα προβλήματα της περιοχής, συμπλήρωσε. Η μοναδικότητα της περιοχής διάχυτη παντού, ένα πνευματικό ησυχαστήριο γι' αυτούς που επιζητούν την ηρεμία και την ποιότητα ζωής. Η κοινότητα άλλωστε με το μοναδικό κλίμα δεν απέχει πολύ από την Πόλη Χρυσοχούς, γι' αυτούς τουλάχιστον που επιθυμούν τις πιο κοσμικές εξορμήσεις.
