Απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η προσπάθεια καταχώρισης ιδιωτικού ποινικού κατηγορητηρίου εναντίον πέντε κρατικών αξιωματούχων, την οποία είχε προωθήσει ο εκλεγμένος συνδικαλιστής της Παγκύπριας Συντεχνίας ΙΣΟΤΗΤΑ, Γιώργος Μαλτέζος, με την υπόθεση να αφορά καταγγελίες για αντισυνδικαλιστικά αντίποινα σε βάρος του.
Η απόφαση εκδόθηκε στην Ποινική Αίτηση 1/2026 και, σύμφωνα με την ανακοίνωση της συντεχνίας, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα ως προς την έκταση της ποινικής προστασίας των εργαζομένων του δημόσιου τομέα. Η υπόθεση είχε ως αντικείμενο την καταχώριση κατηγορητηρίου για φερόμενες παραβιάσεις της νομοθεσίας που κυρώνει τη Σύμβαση 135 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας και αφορά την προστασία των εκπροσώπων των εργαζομένων από πράξεις που συνδέονται με τη συνδικαλιστική τους δράση. Ο Γιώργος Μαλτέζος, ο οποίος εργάζεται ως δεσμοφύλακας, στράφηκε εναντίον πέντε φυσικών προσώπων που κατείχαν κρατικές θέσεις, ζητώντας την ποινική τους δίωξη.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΙΣΟΤΗΤΑΣ, το Ανώτατο απέρριψε το αίτημα κρίνοντας πως βασικό συστατικό των αδικημάτων που επικαλείτο ο αιτητής είναι η ύπαρξη εξαρτημένης σχέσης εργασίας. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο Μαλτέζος δεν έχει εξαρτημένη σχέση εργασίας με την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς η αορίστου χρόνου εργοδότησή του διέπεται από κανόνες του Διοικητικού Δικαίου. Στο ίδιο πλαίσιο, το Ανώτατο έκρινε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αποτελεί οργανισμό ή νομικό πρόσωπο κατά την έννοια της σχετικής νομοθεσίας, ούτε μπορεί να θεωρηθεί επιχείρηση ή οικονομική οντότητα. Η απόφαση αναφέρει επίσης ότι οι πειθαρχικές διαδικασίες δεν μπορούν να ενταχθούν στα ποινικά αδικήματα που προβλέπονται από τα επίμαχα άρθρα της νομοθεσίας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η κρίση του Δικαστηρίου ότι η προώθηση του κατηγορητηρίου συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, καθώς, σύμφωνα με το σκεπτικό, επιδιώκεται στην ουσία ο επηρεασμός και η ακύρωση των διοικητικών και πειθαρχικών διαδικασιών. Η ΙΣΟΤΗΤΑ απορρίπτει αυτή την προσέγγιση και υποστηρίζει ότι η πειθαρχική διαδικασία δεν αποτελούσε μια παράλληλη διαδικασία που η συντεχνία επιδίωκε να ακυρώσει, αλλά αποτελούσε ακριβώς το αντικείμενο της καταγγελίας για αντισυνδικαλιστικά αντίποινα. Κατά τη θέση της συντεχνίας, η προσφυγή στην ποινική διαδικασία είχε ως στόχο την εξέταση ενδεχόμενης προσωπικής ποινικής ευθύνης συγκεκριμένων φυσικών προσώπων και όχι την ακύρωση οποιασδήποτε διοικητικής ή πειθαρχικής πράξης. Η συντεχνία θέτει παράλληλα ζήτημα ως προς τη χρονική εξέλιξη της υπόθεσης. Όπως αναφέρει, η αίτηση καταχωρίστηκε στο Ανώτατο στις 17 Ιουλίου 2026, όταν ο Γιώργος Μαλτέζος ήταν ακόμη εν ενεργεία εργαζόμενος. Δεκατέσσερις ημέρες αργότερα, στις 31 Ιουλίου, απολύθηκε με άμεση ισχύ, ενώ, σύμφωνα με την ανακοίνωση, δεν είχε εκδοθεί ούτε του είχε γνωστοποιηθεί πόρισμα της πειθαρχικής διαδικασίας. Για την ΙΣΟΤΗΤΑ, το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς η απόφαση του Ανωτάτου παραπέμπει τον εργαζόμενο στις διοικητικές και πειθαρχικές διαδικασίες ως διαθέσιμη οδό προστασίας. Η συντεχνία υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη διαδικασία είχε ήδη οδηγήσει στην απόλυση του εργαζομένου πριν ακόμη το Ανώτατο αποφανθεί επί της ποινικής αίτησης. Στο επίκεντρο βρίσκεται και η ερμηνεία της εργασιακής σχέσης στο Δημόσιο. Η ΙΣΟΤΗΤΑ υποστηρίζει ότι η υπαγωγή μιας εργασιακής σχέσης στο δημόσιο δίκαιο δεν μπορεί να οδηγεί αυτομάτως στον αποκλεισμό από την προστασία της εργατικής νομοθεσίας.
Η επόμενη ημέρα
Η ΙΣΟΤΗΤΑ δηλώνει ότι δεν θεωρεί την υπόθεση λήξασα με την απόφαση του Ανωτάτου. Όπως αναφέρει, θα εξετάσει μαζί με τους νομικούς της συμβούλους κάθε διαθέσιμο ένδικο μέσο, ενώ θα συνεχίσει να πλαισιώνει τις διαδικασίες που βρίσκονται ήδη σε εκκρεμότητα σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Την ίδια ώρα, ξεχωριστό δικαστικό μέτωπο αποτελεί η απόλυση του Γιώργου Μαλτέζου. Η συντεχνία χαρακτηρίζει την απόλυση παράνομη και ξεκαθαρίζει ότι θα την προσβάλει δικαστικώς. Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη συνδικαλιστική διάσταση μετά την εξέλιξη της 3ης Αυγούστου. Τρεις ημέρες μετά την απόλυσή του, οι Δεσμοφύλακες εξέλεξαν τον Γιώργο Μαλτέζο Πρόεδρο του Κλαδικού Συμβουλίου Δεσμοφυλάκων. Όπως αναφέρεται, το ζήτημα δεν περιορίζεται πλέον στην τύχη μιας ιδιωτικής ποινικής αίτησης, καθώς η συντεχνία υποστηρίζει ότι η απόφαση του Ανωτάτου εγείρει ένα ευρύτερο θεσμικό ερώτημα για το κατά πόσο οι εργαζόμενοι του Δημοσίου απολαμβάνουν στην πράξη την ίδια προστασία απέναντι σε αντισυνδικαλιστικά αντίποινα με τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα.
