Φόρμα αναζήτησης

SEVGUL ULUDAG

Δύο πιθανοί τόποι ταφής στην Άσπρη Μούττη και το Μπογάζι

Παρόλο που το έργο της ΔΕΑ έχει τώρα σταματήσει λόγω της νόσου COVID-19, όταν βελτιωθούν τα πράγματα θα παρακολουθήσουμε το θέμα
17/05/2020 - 15:56

Στους Κήπους του Tekke και το εργοστάσιο Διανέλλου

Μετά το 1974, ήμουν 9-10 χρονών, πέρασα μέρος της παιδικής μου ηλικίας εδώ, παίζοντας γύρω από αυτό το νεκροταφείο. Εκείνες τις μέρες υπήρχε μεγάλη δυσωδία σε ολόκληρη την περιοχή.
04/05/2020 - 13:49

Φιλίες που διαρκούν μια ζωή

Ο συμμαθητής μου, ο φίλος μου, όλοι οι απόφοιτοι δάσκαλοι του 1958, είτε ήταν Τουρκοκύπριοι είτε Ελληνοκύπριοι, που τον αγαπούσαν – ο Χριστόδουλος Τσαγγαρίδης πέθανε την τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου. Η εκκλησία έχασε έναn μεγάλο ψάλτη και εμείς χάσαμε έναn μεγάλο άνθρωπο. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.»
28/04/2020 - 14:49

Μια τραγική ιστορία αγάπης από τον Ακάμα

«Η Μαρία ήταν το πιο όμορφο κορίτσι του χωριού. Με μαύρα μάτια, είχε φρύδια σαν ζωγραφισμένα με μολύβι. Είχε μαύρα μακριά μαλλιά μέχρι τη μέση της.
13/04/2020 - 15:22

Το κλειδί ενός χαμένου ποδηλάτου από την Ομορφίτα

Την Κυριακή, καθώς οδηγούσε το ποδήλατό του στο άδειο χωράφι, είχε τρυπήσει το λάστιχο και επέστρεψε στο σπίτι… Λέει:
08/04/2020 - 10:55

«Ο καλός μου φίλος Γιάννος Βλάχου από την Κώμη Κεπήρ»

Επίσης δεν υπάρχει περαιτέρω ενίσχυση από τους Έλληνες, έτσι η κατάσταση ηρεμεί. Μετά την άφιξη των ενισχύσεων, που φτάνουν με ένα αυτοκίνητο Ferret, συμπεριλαμβανομένου και διαπραγματευτή από το προσωπικό, μπορούμε να επιστρέψουμε μετά από λίγο στο στρατόπεδο Bear Camp.
01/04/2020 - 14:30

Ένα όμορφο κέντημα από το Λευκόνοικο

Αυτό το όμορφο κέντημα το έφτιαξε με τα χέρια της η μαμμού Αρετή για την προίκα του πατέρα μου Niyazi, στο Λευκόνοικο… Υπάρχει ξεκάθαρα το γράμμα «Ν» στη μέση του κεντήματος και αυτό είναι το αρχικό γράμμα του ονόματος του πατέρα μου Niyazi…
24/02/2020 - 12:26

Οι άνθρωποι κολυμπούν ενάντια στο ρεύμα της διχοτόμησης. Και χάνουν…

Οι Τουρκοκύπριοι μαζεύτηκαν με βέργες και δρεπάνια μήπως και τους επιτίθονταν οι Ελληνοκύπριοι από τον Μαραθόβουνο… Η ένταση ήταν στα ύψη…
18/02/2020 - 10:49

Ένας αναγνώστης μας βοηθά να βρεθεί ο τόπος ταφής του Κατσάνη στον Άγιο Ιλαρίωνα

Συλλυπούμαι από καρδιάς τους συγγενείς των 13 «αγνοουμένων». Ας αναπαυθούν εν ειρήνη… Στον αναγνώστη μου αξίζει ο μεγαλύτερος έπαινος για την ανθρωπιά του
09/02/2020 - 13:00

Συζητώντας για τον Δεκέμβρη του 1963…

“Πάνω από μισό αιώνα μετά, ακόμα και η απλή αφήγηση των γεγονότων των ματωμένων Χριστουγέννων του 1963 στην Κύπρο και η έναρξη των διακοινοτικών ταραχών του 1963-64 προσκρούει σε χαώδεις διαφωνίες, όχι μόνο ανάμεσα στις δύο κοινότητες αλλά και στο εσωτερικό τους. Διαφωνούμε ακόμα και στην ονομασία των γεγονότων.
27/01/2020 - 10:46

Κύκλος ηλιθιότητας και προσποίησης…

Οι εποχές έρχονται και φεύγουν, ο καιρός αλλάζει, έχει περισσότερο κρύο, τα σύννεφα έρχονται για να γράψουν τις δικές τους ιστορίες, η γη ζωγραφίζει τον ουρανό όπως κανένας άλλος ζωγράφος και προσπαθούμε να επιβιώσουμε, δημιουργώντας ελπίδες από το τίποτε, προσπαθούμε να υψώσουμε το ανάστημά μας, προσπαθούμε να είμαστε αυτοί που είμαστε, παρ’ όλες τις αντιξοότητες που έφερε στο κατώφλι μας το στάτους κβο… Οι ελληνοκυπριακές αρχές έχουν τη «θαυμάσια» ιδέα να αναθέσουν στον στρατό και την Αστυνομία να «περιπολούν» την Πράσινη Γραμμή για να «αποτρέπουν» τους μετανάστες… Υπάρχει τόσο πολύ κρυμμένο μίσος, κρυμμένη προκατάληψη, κρυμμένη ηλιθιότητα που είναι δύσκολο να φανταστούμε ένα μέλλον όπου αυτό μπορεί να καθαριστεί… Θα παραμένουν εκεί για να εμποδίζουν τη μετάβασή μας στην ειρήνη, τέτοιες προκαταλήψεις και τέτοια ηλιθιότητα σε όλες τις πλευρές που εμπλέκονται σε αυτό το νησί και δεν αφορά μια μακρινή σύγκρουση, αφορά το σήμερα, αφορά συγκεκριμένα συμφέροντα διαφόρων δυνάμεων στη Μεσόγειο… Πρωτίστως η Τουρκία φυσικά, αλλά και άλλοι εμπλεκόμενοι… Οι ίδιοι οι Κύπριοι, οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι, αφού δεν έχουν μάθει να μοιράζονται την εξουσία και να μοιράζονται το δικό τους νησί, όχι, είναι η σειρά των άλλων να αναλάβουν και να διαμορφώσουν το τι θα έρθει σε αυτό τον τόπο… Νέες συγκρούσεις, νέες εντάσεις, νέα παιγνίδια εξουσίας, πάρα πολύ «ανδρικό στυλ» και όλο και περισσότερο συνειδητοποιούμε ότι δεν έχουμε πουθενά να πάμε, κανέναν στον οποίο να στραφούμε, κανέναν να μας προστατεύσει από τέτοια ηλιθιότητα, εκτός από τους εαυτούς μας… Μόνο εμείς μπορούμε να θεραπεύσουμε την ηλιθιότητα, μόνο εμείς μπορούμε να βρούμε τρόπους συνεργασίας για να απαλλαγούμε από την προκατάληψη και το μίσος και τα εμπόδια που στέκονται μπροστά στην ειρηνική ζωή σε αυτό το νησί… Εμείς είμαστε η θεραπεία, αλλά δεν το γνωρίζουμε ή καλύτερα προσποιούμαστε ότι δεν το ξέρουμε… Και η αλαζονεία που κυβερνά τη γη αυτή συνεχίζει να επιβιώνει με ή χωρίς τη συγκατάθεσή μας, με τη μορφή απειλών, συνεχών εντάσεων, συνεχής καταστροφής της ειρηνικής ατμόσφαιρας που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε… Μια συνεχής υπενθύμιση ότι ο κανόνας είναι η ηλιθιότητα, όχι η σοφία… «Σκάβουμε» την αλήθεια σαν να σκάβουμε πηγάδια με μια καρφίτσα και έχουν περάσει δεκαετίες, πέρασαν και έφυγαν τόσες εποχές, έχουν πεθάνει τόσοι άνθρωποι, ακόμα και τα παιδιά των «αγνοουμένων» πεθαίνουν λόγω γήρατος… Πόσα πολλά χρόνια πρέπει να περάσουν για να καθαρίσει αυτή η πληγή σύμφωνα με τους αξιωματούχους των δύο κύριων κοινοτήτων της γης αυτής; Πόσα πολλά χρόνια, πόσες δεκαετίες, πόσα παιδιά και συγγενείς «αγνοουμένων» πρέπει να πεθάνουν πριν να τους παραδώσουν τα οστά, για να πλυθούν και να καθαριστούν και να παρθούν δείγματα DNA για να σταλούν σε ένα εργαστήριο στις ΗΠΑ, αντί να το κάνουν στην Κύπρο στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, και τα αποτελέσματα να έρχονται κάθε τρεις μήνες για να τα ελέγξουν, να τα ταυτοποιήσουν και να ενημερώσουν τις οικογένειες ότι ναι, τελικά, μπορούν να κάνουν την κηδεία του αγαπημένου τους οι οποίοι έχει εξαφανιστεί πριν από 56 ή 45 χρόνια… Η Κυπριακή Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων διεκπεραιώνει το έργο της αργά, τόσο αργά που οι ίδιοι οι συγγενείς πεθαίνουν… Υπάρχουν πολλές δικαιολογίες για τον λόγο που το έργο της επιτροπής διεκπεραιώνεται αργά και από τη δική μου εμπειρία, εξαιτίας της γραφειοκρατίας θα χάσει την ουσία του, θα χάσει το πνεύμα του, θα χάσει την πραγματική του κινητήρια δύναμη… Μόλις το μετατρέψεις σε ένα είδος «βιομηχανίας», παρά να είναι η ανθρωπιστική αναζήτηση της αλήθειας, αυτά τα πράγματα αναπόφευκτα θα συμβούν, αφού το πνεύμα θα έχει φύγει και οι άνθρωποι θα ψάχνουν για άλλα κίνητρα σε μια τέτοια δομή με ετήσιο προϋπολογισμό εκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση και δωρεές από όλο τον κόσμο… Και ακούω πολλές τέτοιες ιστορίες που τώρα, κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι προέρχονται από το εξωτερικό σκέφτονται να συστήσουν κέντρο που θα προσφέρει «κατάρτιση και εμπειρογνωμοσύνη» στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, αντί τον αρχικό λόγο που είχε συσταθεί η επιτροπή αυτή: να ανακαλύψει τη μοίρα των «αγνοουμένων» της Κύπρου! 
20/01/2020 - 14:36

Ιστορίες από το Μπογάζι Κερύνειας και τη λίμνη Αγίου Λουκά…

Έχει κάποιο πρόβλημα υγείας και δεν μπορεί να ταξιδέψει μόνος του από την Αμμόχωστο στη Λευκωσία και το Μπογάζι…
15/01/2020 - 15:58

Δύο σφαγές, τρία έργα τέχνης…

Πριν να τους πάρουν στο στρατόπεδο στη Βώνη, ο Γιώργος Λιασής αναγνώρισε ποιοι ήταν οι δολοφόνοι και τους υπέδειξε στον Τούρκο διοικητή που ήρθε στο χωριό και είχε μάθει τι είχε συμβεί
05/01/2020 - 16:00

Η ιστορία της Selda από την Τόχνη

Ήταν μόλις 8 μηνών βρέφος όταν έχασε τον πατέρα της στη σφαγή από την ΕΟΚΑ Β στην Τόχνη το 1974.
29/12/2019 - 12:15

Ένα νεαρό «αγνοούμενο» αγόρι στο Μπογάζι Κερύνειας, επιστρέφει στην οικογένειά του σε ένα μικρό φέρετρο…

'Τηλεφωνώ για να σου πω ότι αυτά που έγραψες για την ομάδα των 14 Ελληνοκυπρίων «αγνοουμένων» που είναι θαμμένοι στο Μπογάζι είναι αλήθεια'
23/12/2019 - 10:20

Η ιστορία ενός σπιτιού στη Λάπηθο (2)

Ένα σπίτι δίπλα από το αρτοποιείο του Κουρτουμπέλλη.
01/12/2019 - 15:57

Η ιστορία των καινούργιων παπουτσιών στα κουτιά

Λαμβάνω ένα σημαντικό μήνυμα από Ελληνοκύπριο αναγνώστη μου που μπορεί να ρίξει κάποιο φως στην περίπτωση ενός ή περισσοτέρων «αγνοούμενων» Τουρκοκυπρίων, πιστεύω από το 1964. Γράφει: «Αγαπητή Sevgul, Επίτρεψέ μου να σου πω μια ιστορία που έχω ακούσει από την οικογένεια του πατέρα μου πριν από πολλά χρόνια. 
27/10/2019 - 16:30