Η έρευνα καταναλωτικής συμπεριφοράς της Παγκύπριας Ένωσης Καταναλωτών και Ποιότητας Ζωής αποκαλύπτει μια δύσκολη εικόνα για την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών στην Κύπρο. Η πλειονότητα των ερωτηθέντων εκφράζει ανησυχίες για την οικονομική τους ευημερία, με την πλειοψηφία να θεωρεί ότι η κατάστασή τους έχει επιδεινωθεί το τελευταίο εξάμηνο.
Τρία στα τέσσερα κυπριακά νοικοκυριά δηλώνουν ότι τα εισοδήματά τους έχουν παραμείνει στα ίδια επίπεδα, ενώ το 15% αναφέρει μείωση. Οι αγορές των νοικοκυριών μειώνονται για τρίτη συνεχή χρονιά, με το 90% των συμμετεχόντων να αναφέρει αύξηση στις τιμές των προϊόντων.
Αυτή η πραγματικότητα δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και πολιτική καθώς αποτελεί τη μαγιά για πολιτικές ανακατατάξεις, με τους πολίτες να στρέφονται σε αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων και σε αναζήτηση σωτήρων. Η εκλογή του Φειδία Παναγιώτου στις ευρωεκλογές αποτελεί ένα απτό αποτέλεσμα της αποτυχίας του πολιτικού συστήματος να προσφέρει λύσεις. Οι πολίτες αρχίζουν να στρέφονται σε αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων ή/και σωτήρων. Δεν πρόκειται για ένα κυπριακό φαινόμενο, αλλά για παγκόσμιο. Η αποτυχία στην εκπόνηση και εφαρμογή αποτελεσματικών πολιτικών που μπορούν να φέρουν ευημερία και να δημιουργούν προοπτικές για κάτι καλύτερο στο μέλλον έχει οδηγήσει στην άνοδο λαϊκιστικών κομμάτων, τόσο στη Δεξιά όσο και στην Αριστερά. Σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να εντάξουμε και την επανεκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ.
Η διαχρονική ανάλυση των απαντήσεων στην έρευνα δείχνει μια αύξηση των ερωτηθέντων που ζουν άνετα (από 30% το 2024 σε 36% το 2025) και μείωση όσων μόλις που τα καταφέρνουν να βγάλουν τοΝ μήνα (από 40% το 2024 και 34% το 2025), αλλά θα ήταν λανθασμένη η ερμηνεία ότι τα πράγματα στη χώρα βελτιώνονται. Το αίσθημα στην κοινωνία είναι διαφορετικό και προκύπτει, τόσο από τα ευρήματα της Παγκύπριας Ένωσης Καταναλωτών, όσο και από άλλες έρευνες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας της τελευταίες εβδομάδες.
Παρόλο που τα νοικοκυριά εμφανίζονται ελαφρώς πιο αισιόδοξα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, η αναζήτηση αλλαγής παραμένει και είναι έντονη. Το βάρος της αλλαγής το σηκώνει η εκάστοτε κυβέρνηση που έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων, με το υπουργικό σχήμα υπό τον Νίκο Χριστοδουλίδη να μην έχει μέχρι σήμερα βρει βηματισμό. Ο δημοσκοπικός καταποντισμός των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη είναι άλλη μια ισχυρή ένδειξη της έντονης ενόχλησης της κοινωνίας. Παράλληλα, η αδυναμία ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ να κεφαλαιοποιήσουν έστω και δημοσκοπικά τη δυσαρέσκεια με υψηλότερα ποσοστά, αποτελούν ενδείξεις για τη ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό. Η κοινωνία θέλει λύσεις, το φωνάζει και είναι η ώρα το πολιτικό σύστημα να προσφέρει αυτές τις λύσεις.
