Η Τουρκία δεν αποτελούσε ένα υπόδειγμα δημοκρατίας, πολύ περισσότερο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Ωστόσο, κρατούσε και κάποια προσχήματα. Η αντιπολίτευση λειτουργούσε. Αυτό μέχρι τη δίωξη του βασικού πολιτικού αντιπάλου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του Εκρέμ Ιμάμογλου, μια δίωξη που σηματοδοτεί μια σαφή στροφή του Τούρκου Προέδρου προς τον αυταρχισμό. Αυτή η κίνηση, δυστυχώς, δεν είναι απομονωμένη, αλλά αντανακλά το ευρύτερο γεωπολιτικό μομέντουμ που ευνοεί τα αυταρχικά καθεστώτα παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης.
Η Gönül Tol, συγγραφέας του βιβλίου «Ο πόλεμος του Ερντογάν: Ο αγώνας ενός ισχυρού άνδρα στο εσωτερικό και στη Συρία», εκτιμά ότι ο Τούρκος ηγέτης πιθανότατα αισθάνθηκε ενθαρρυμένος από την εξελισσόμενη γεωπολιτική στροφή προς τον αυταρχισμό και έτσι θεώρησε ότι αυτή ήταν μια ευνοϊκή στιγμή για να χτυπήσει.
Η επόμενη ημέρα μοιάζει θολή σε μια περίοδο που η Κύπρος επενδύει στην ανάπτυξη των ευρωτουρκικών σχέσεων ως το καρότο για βήματα προόδου στο Κυπριακό. Την ίδια ώρα, στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών σχέσεων η στρατηγική των ήρεμων νερών στο Αιγαίο τελεί ούτως ή άλλως σε δοκιμασία λόγω της παρενόχλησης από την Άγκυρα των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας - Κύπρου.
Η Τουρκία παραμένει έστω και τυπικά υποψήφια χώρα για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και η ΕΕ δεν μπορεί να αγνοεί -ακόμη και αν το ήθελε- την απομάκρυνση της Τουρκίας από τις δημοκρατικές διαδικασίες.
«Ως υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ χώρα και επί μακρόν μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, αναμένουμε από την Τουρκία να εφαρμόσει τα υψηλότερα δημοκρατικά πρότυπα και πρακτικές. Ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου είναι ουσιαστικής σημασίας για τη διαδικασία προσχώρησης στην ΕΕ. Η τήρηση αυτών των αρχών θα συνεχίσει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας», αναφέρουν σε κοινή τους δήλωση η ύπατη εκπρόσωπος - αντιπρόεδρος της Επιτροπής, Κάγια Κάλας και η επίτροπος, Μάρτα Κος.
Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί να διατηρήσει μια σταθερή σχέση με την Τουρκία, παρά τις εντάσεις, αλλά και η Άγκυρα επιδιώκει μια ολοκληρωμένη οικονομική και πολιτική σχέση με την ΕΕ. Για την Ευρώπη, αυτό σημαίνει ότι οι σχέσεις με την Τουρκία θα παραμείνουν προβληματικές. Το ερώτημα είναι αν σε αυτό το παιχνίδι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα θελήσει να κρατήσει ανοιχτή την επικοινωνία με την Ευρώπη και αν το Κυπριακό θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πεδίο για να δείξει ότι παρά το όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της χώρας του παραμένει ένας παράγοντας που προσφέρει σταθερότητα. Το τι θα γίνει με την ηλεκτρική διασύνδεση, θα αποτελέσει ένα τεστ για τη συνέχεια.
