ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ
Κοιτάξτε τι λέει ο Witkoff, Ειδικός Αντιπρόσωπος του Τραμπ για τη Μέση Ανατολή: «Πριν μερικές μέρες ο Πρόεδρος Τραμπ είχε μια θαυμάσια συνομιλία με τον Ερντογάν. Μπορώ να τη χαρακτηρίσω πραγματικά μετασχηματιστική. Για να πω την αλήθεια, νομίζω πως δεν ανακοινώθηκε σε ικανοποιητικό βαθμό αυτό. Ως αποτέλεσμα αυτής της συνομιλίας, αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλές θετικές ειδήσεις που έρχονται από την Τουρκία». Καταλάβατε; Νομίζω πως δεν χρειάζονται περισσότερα λόγια. Ο Τραμπ πήρε ό,τι ήταν να πάρει από τον Ερντογάν και του έδωσε αυτό που ήθελε. Υπάρχει μια είδηση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Αμερικανοί εισαγγελείς ερευνούν την περιουσία του Ερντογάν στην Αμερική, λέει. Δεν ξέρω αν αληθεύει, όμως αν ανακάλυψε μια τέτοια περιουσία, ο Τραμπ δεν θα καθήσει άπρακτος. Τρίβει τα χέρια του. Μπορεί να γίνει συνέταιρος σε αυτή την περιουσία σε αντάλλαγμα να μην κάνει κακό στον Ερντογάν! Ή, ξέρω και εγώ, μπορεί να τον δεσμεύσει για να ενεργήσει μαζί του σε σχέση με την επιχείρηση που θα γίνει ενάντια στο Ιράν όταν έρθει η ώρα. Και τι δεν θα έδινε ο Ερντογάν για να απαλλαγεί από τον Ιμάμογλου, τον ισχυρότερο αντίπαλό του στην Τουρκία. Μπορεί να τον έβαλε φυλακή τώρα. Αφού τον έπαυσαν από τα καθήκοντά του, μπορεί να βάλει και διαχειριστή στη θέση του. Θα περάσει ο φόβος του; Δεν θα περάσει. Δεν θα περάσει, ειδικά αφότου είδε εκείνα τα τρομερά πλήθη στους δρόμους και στις πλατείες. Δεν θα περάσουν οι γεμάτες εφιάλτες μέρες του. Λέει το εξής ο Ιμάμογλου που κλείστηκε στη φυλακή: «Θα ηττηθείς έτσι και αλλιώς».
Αν εμπιστεύεται την Αμερική αδίκως την εμπιστεύεται. Όπως η Αγγλία, έτσι και η Αμερική δεν έχει φίλους στον κόσμο, μόνο συμφέροντα έχει. Αν παρακολουθεί και ο Τραμπ από τα βίντεο πώς ξεχύνονται εκατομμύρια στους δρόμους στην Τουρκία τώρα, μπορεί να αφήσει αμέσως το χέρι του Ερντογάν. Και μάλιστα, αν φοβηθεί και θελήσει να καταφύγει στην Αμερική, μπορεί να του κλείσει και τις πόρτες. Θυμηθείτε τον Σάχη Ριζά Πεχλεβί. Ήταν ο πιο πιστός σύμμαχος της Αμερικής στη Μέση Ανατολή. Υπηρέτησε για χρόνια την Αμερική. Όμως, δεν δίστασαν να τον θυσιάσουν ακόμα και αυτόν. Δεν βρήκε μέρος να φύγει ο Σάχης. Αν δεν υπήρχε και η Αίγυπτος, δεν θα μπορούσε να βρει μέρος να καταφύγει σε αυτόν τον κόσμο. Θυμηθείτε τον δικτάτορα των Φιλιππίνων Μάρκος. Μόλις ενώθηκε και ο στρατός με τον ξεσηκωμένο λαό, δεν απέμεινε τίποτα που θα μπορούσε να κάνει και γι’ αυτόν η Αμερική. Τον θυσίασε και αυτόν.
Ελάτε πιο κοντά. Θυμηθείτε εκείνες τις θαυμάσιες διαδηλώσεις στην Πλατεία Ταχρίρ στην Αίγυπτο. Ανατράπηκε ο δικτάτορας τριάντα χρόνων Χόσνι Μουμπάρακ. Έγινε δικτάτορας πάνω στο κεφάλι του λαού ο ηγέτης των Αδελφών Μουσουλμάνων Μόσρι, ο οποίος πήρε στα χέρια του την εξουσία. Έπαυσε τον Γενικό Εισαγγελέα, είπε δεν αναγνωρίζω το συνταγματικό δικαστήριο. Άρχισε να εφαρμόζει αμέσως τον ισλαμικό νόμο. Εξέδωσε θρησκευτικό διάταγμα λέγοντας ότι οι σύζυγοι θα μπορούσαν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με τις νεκρές συζύγους τους. Ο λαός έγινε τρομερά ανήσυχος. Ο υπουργός Άμυνας Σίσι τον προειδοποίησε ότι η χώρα όδευε προς εμφύλιο πόλεμο. Ο Μόσρι δεν άκουσε. Κατόπιν τούτου, την επόμενη μέρα 22 εκατομμύρια Αιγύπτιοι ξεχύθηκαν στους δρόμους. Ο Μόσρι ανατράπηκε, ο Σίσι πήρε στα χέρια του την εξουσία, επικεφαλής του στρατού.
Υπάρχουν πολλά διδάγματα να αντλήσει από το παρελθόν ο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος καταπιέζει τον λαό στην Τουρκία εδώ και πολλά χρόνια. Όμως, δεν ακούει κανέναν. Δεν αποκαλώ «πολιτικό πραξικόπημα» το πραξικόπημα που κάνει. Πίσω του υπάρχει ο στρατός. Αυτή τη φορά ο στρατός βρίσκεται στο παρασκήνιο, όχι στο προσκήνιο. Και όσο και αν φαίνεται πιστός σε αυτόν τώρα, ο στρατός είναι άγνωστο τι θα κάνει. Μάλιστα, αν πάρει σήμα από την Αμερική όπως παλιά, θα ανατραπεί ο Ερντογάν. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να επισφραγιστεί με νίκη αυτή η αντίσταση της αντιπολίτευσης. Τέλειωσε το παιχνίδι της δημοκρατίας. Αυτός ο αγώνας δεν μπορεί να διεξαχθεί με συνθήματα πλέον. Υπάρχουν και κάποιοι που λένε ότι ο Ερντογάν πυροβόλησε μόνος του το πόδι του συλλαμβάνοντας τον Ιμάμογλου. Ακόμα και αν δεν το έκανε, θα έχανε ούτως ή άλλως. Εκείνος προτίμησε να αυτοπυροβοληθεί. Η περίπτωση του Ιμάμογλου θυμίζει τον Ναβάλνι στη Ρωσία. Ο Ναβάλνι ήταν ο πιο ισχυρός αντίπαλος του Πούτιν και το πιο τρομερό όνειρό του. Ο Πούτιν τον κατηγόρησε για ατασθαλίες και τον έριξε στη φυλακή. Έτυχε πολύ κακής μεταχείρισης στη φυλακή και πέθανε στο κελί του ύστερα. Ξεσηκώθηκαν εκατομμύρια στη Ρωσία. Πλήθη πρωτόγνωρα στην ιστορία της Ρωσίας έκαναν διαδηλώσεις. Όμως, ο Πούτιν κατάφερε να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο. Ελπίζω πως δεν θα συμβεί αυτό στην Τουρκία…
