Τις προηγούμενες βδομάδες το γαλλικό περιοδικό Le Point έκανε εξώφυλλο τέσσερις ηγέτες. Τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ, Τον Πρόεδρο της Ρωσίας Πούτιν, Τον Πρόεδρο της Κίνας Σι Τζιπινγκ και τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν. Η σύνθεση είναι θαυμάσια! Μπροστά είναι ο Τραμπ με το μακρύ παλτό του, την κόκκινη γραβάτα του και καπέλο στο κεφάλι. Και πίσω του οι άλλοι. Αυτοί, λέει, είναι οι ηγέτες που θα κατευθύνουν τη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Προκάλεσε ενδιαφέρον στην Τουρκία αυτή η χάρη που έγινε στον Ταγίπ Ερντογάν. Υποβλήθηκε το εξής ερώτημα στον αγαπητό μου φίλο Χουσνού Μαχαλλί σε ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή: «Πώς το υποδέχτηκες αυτό; Πώς έβαλαν τον Ερντογάν σε αυτή την ομάδα;» Ο Χουσνού είναι δημοσιογράφος σαράντα χρόνια. Τα χάβει αυτά; Απάντησε αμέσως: «Δώσε μου ένα εκατομμύριο δολάρια και θα σε βάλω σε όποιο εξώφυλλο θες».
Ο Τραμπ ακόμα δεν κάλεσε τον Ερντογάν στον Λευκό Οίκο, όμως προς το παρόν τα πράγματα πάνε καλά, όπως φαίνεται. Η Αμερική εφαρμόζει όπως θέλει το σχέδιο Μέσης Ανατολής και σχεδιάζει τα πάντα όπως επιθυμεί. Πρώτα έβαλε στη σκηνή τον ηγέτη του ΡΚΚ Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, ο οποίος βρίσκεται στην απομόνωση στο νησί Ιμραλί εδώ και 26 χρόνια στην Τουρκία. Ο Οτζαλάν είπε στο ΡΚΚ «αφήστε τα όπλα». Οι Κούρδοι το υποδέχτηκαν πολύ καλά αυτό και μάλιστα έπεσαν βροχή οι ευχαριστίες προς τους Ερντογάν και Μπαχτσελί από τους αξιωματούχους του κουρδικού κόμματος. Αφού διευθέτησε αυτή την υπόθεση, η Αμερική πέρασε στη Συρία. Και έπεισε την ένοπλη κουρδική οργάνωση εκεί να συμφωνήσει με τον Τζολάνι στη Δαμασκό. Άλλωστε, δεν θα μπορούσαν να έκαναν κάτι οι Κούρδοι που βρίσκονται υπό την προστασία της Αμερικής. Δεν είδα οποιονδήποτε Κούρδο ηγέτη να φέρει αντίρρηση σε αυτό. Ο διοικητής των κουρδικών ενόπλων δυνάμεων, Μαζλούμ Αμπντί, παραλήφθηκε από αμερικανικό ελικόπτερο, μεταφέρθηκε στη Δαμασκό και τοποθετήθηκε απέναντι στον Τζολάνι. Υπέγραψαν «ειρηνευτική συμφωνία». Σύμφωνα με πολλούς, οι Κούρδοι βγήκαν κερδισμένοι από αυτή τη συμφωνία. Γίνονται εταίροι με τη συριακή διοίκηση. Σύμφωνα με το άρθρο 6 της συμφωνίας 8 σημείων που υπογράφηκε, θα αγωνιστούν μαζί ενάντια στα «απομεινάρια του Άσαντ» στη Συρία.
Την ώρα που υπογραφόταν αυτή η συμφωνία, οι ψυχασθενείς τζιχαντιστικές δυνάμεις του Τζολάνι δολοφονούσαν Αλεβίτες χωρίς να ξεχωρίζουν τα παιδιά. Με τη συμφωνία, ο Τζολάνι πήρε βαθιά ανάσα. Μόνο χάρη σε αυτή τη συμφωνία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις ενάντια στο έγκλημα. Η συμφωνία τον νομιμοποίησε επισήμως. Στην Τουρκία ο Ερντογάν έκλεισε το στόμα όσων κατηγόρησαν τη διοίκηση Τζολάνι για τη δολοφονία Αλεβιτών. Δεν δόθηκε άδεια σε διαμαρτυρία που επιχειρήθηκε να γίνει μπροστά στην πρεσβεία της Συρίας στην Κωνσταντινούπολη. Όμως, η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε χειρότερα από αυτόν. Κατηγόρησε τα θύματα, όχι τους δολοφόνους. Δηλαδή, σε αυτό το θέμα ο Ερντογάν βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Νομίζω το ίδιο και ο Τραμπ…
Μέσα σε αυτό το φόντο εμείς οι Κύπριοι μεταβαίνουμε στη Γενεύη. Στο τραπέζι υπάρχει η Τουρκία του Ερντογάν, την οποία ούτε η Ευρώπη, ούτε η Αμερική, ούτε και η Αγγλία θέλει να δυσαρεστήσουν. Σε αυτή την περίπτωση δύσκολα θα κάνει τα βήματα που θέλουμε να κάνει για την Κύπρο. Μου φαίνεται πως κανείς εδώ δεν περιμένει κάτι θετικό από τη Γενεύη. Υπάρχει κάτι που ελκύει την προσοχή μου αυτή τη φορά. Συνήθως πριν από τέτοιου είδους συνόδους κορυφής, τα τουρκοκυπριακά και τα ελληνοκυπριακά πολιτικά κόμματα κάνουν επαφές μεταξύ τους και προβαίνουν σε σφυγμομετρήσεις. Πιο πολύ το κάνουν αυτό τα αριστερά κόμματα. Αυτή τη φορά ούτε κάτι τέτοιο έγινε. Φαίνεται πως η διαφωνία δεν είναι μόνο ανάμεσα στον Νίκο και τον Τατάρ. Υπάρχουν βαθιές διαφωνίες και ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα. Μεταβαίνουν πολυπληθείς αντιπροσωπείες στη Γενεύη, τόσο από τον νότο όσο και από τον βορρά. Ανάμεσά τους υπάρχουν μόνο δύο τουρκοκυπριακά κόμματα που υποστηρίζουν την ομοσπονδία. Όμως, δεν νομίζω ότι θα τολμήσουν να χαλάσουν το σκηνικό στη Γενεύη. Ο Γκουτέρες το αντιλαμβάνεται αυτό. Μήπως άδικα αφιέρωσε μόνο από μία ώρα στις πλευρές;
