Είχε δημιουργηθεί μια λεγόμενη «νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων» μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Οι γνωστοί ως αριστεροί δεν άργησαν να πάρουν τη θέση τους σε αυτή τη νέα παγκόσμια τάξη και να συμβαδίσουν μαζί της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν κατάλληλο καταφύγιο γι’ αυτήν. Είναι αλήθεια πως και εκείνη είχε μια ιμπεριαλιστική δομή, όμως, έστω…Τουλάχιστον ήταν ένα κέντρο πολιτισμού. Υπερασπιζόταν τις «ανθρώπινες αξίες» κατά τρόπο που δεν θα έπληττε τα συμφέροντα των μεγάλων καπιταλιστών. Ο αγάς πατέρας της Ευρώπης ήταν η Αμερική. Γιόρτασαν μαζί την κατάρρευση του κομουνισμού και άρχισαν να κτίζουν όλοι μαζί τη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Οι ιεραπόστολοί τους σκορπίστηκαν στον κόσμο με κονδύλια. Διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση, όμως η δουλειά τους δεν είχε τελειώσει ακόμα. Πρώτα απ’ όλα έπρεπε να μην επιστρέψει πίσω ξανά το παλιό σοσιαλιστικό σύστημα. Δεύτερον, διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση, όμως ήταν πολύ μεγάλη ακόμα. Τα σύνορά της έφταναν μέχρι την Ιαπωνία. Και ήταν 21 αυτόνομες δημοκρατίες. Έπρεπε να εξασφαλιστεί ανεξαρτησία και κυριαρχία και σε εκείνες τις αυτόνομες δημοκρατίες, να αποκοπούν από τη Ρωσία και να μικρύνει πιο πολύ η Ρωσία.
Αφότου έκανα αυτή την εισαγωγή στο άρθρο, να πω αμέσως το εξής: Γκρεμίστηκε εκείνη η νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Τώρα εμφανίστηκε μια άλλη νέα. Το κατάφερε και αυτό ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος διέλυσε την αμερικανική πολιτική. Και ο κόσμος γύρισε ανάποδα μέσα σε μια στιγμή. Όλοι σάστισαν. Μέσα σε δύο μήνες προκλήθηκε ανακατωσούρα. Ο Τραμπ θα καθίσει τέσσερα χρόνια σε εκείνη την καρέκλα. Ποιος ξέρει τι άλλο θα δούμε ακόμα; Μήπως πρόκειται για καμώματα της δημοκρατίας; Τον εξέλεξε ο λαός. Και μάλιστα του χάρισε μια εκπληκτική νίκη.
Η παρούσα νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων τυγχάνει χειρισμού με τηλεκοντρόλ σε αρμονία με την τεχνολογία. Κάνει όσα κάνει από την καρέκλα στην οποία κάθεται. «Θα το δώσεις», λέει. Το δίνουν. «Θα το κάνεις», λέει. Το κάνουν. Δεν χρειάζεται να στείλει στρατεύματα. Αρκεί μια διαταγή. Είδαμε όλοι μαζί τι έκανε στον Ζελένσκι στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου. Το είδαν εκατομμύρια στην τηλεόραση. Και πάγωσαν. Μόνο να τον δείρουν έμεινε.
Η Ευρώπη τρελάθηκε. Δεν ξέρει πώς θα τα βγάλει πέρα με τον Τραμπ. Ζαλίστηκε από τις γροθιές που δέχθηκε από τον αγά πατέρα της. Δεν νιώθει ικανή να του αντιταχθεί ανοικτά. Πληρώνει το τίμημα για το γεγονός ότι τόσα χρόνια τον ακολουθούσε πιστά. Ακόμα και ο Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία αντιλήφθηκε αυτή την κατάσταση. Απευθυνόμενος στην Ευρώπη, λέει: «Μόνο εγώ μπορώ να σε σώσω, η Τουρκία μπορεί να σε σώσει!» Κοίταξε πράγματα σε τούτο τον κόσμο. Αποδύεται στη σωτηρία της Ευρώπης!
Είναι μεγάλες οι αμαρτίες της Ευρώπης. Κατά την άποψή μου, είναι η μεγαλύτερη υπεύθυνη μαζί με την Αμερική για αυτό τον πόλεμο στην Ουκρανία στον οποίο χύνεται τόσο αίμα. Έδωσαν ώθηση στον Ζελένσκι για να φθείρουν τη Ρωσία. Διοχέτευσαν όπλα και δισεκατομμύρια. Αντί να σταματήσουν αυτό τον πολύ αιματηρό πόλεμο, τον υποδαύλισαν πιο πολύ. Άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες τους στους Ουκρανούς πρόσφυγες και τις έκλεισαν στους πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή. Έγιναν ένα με τους τρομοκράτες για να ανατρέψουν τον Άσαντ στη Συρία. Αυτά δεν είναι πράγματα που χωνεύονται. Έβγαλαν ένταλμα σύλληψης για τον Πούτιν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Πού να ξέρουν πως μια μέρα τα χαρτιά θα γυρίσουν ανάποδα; Ότι δεν θα τους βοηθούσαν εκείνοι τους οποίους εμπιστεύονταν; Ότι θα έρθει ένας Αμερικανός Πρόεδρος και θα αγκαλιάσει τον Πούτιν τον οποίο μισούν; Και θα τους πει: «Η πραγματική απειλή για την Ευρώπη είναι η ίδια η Ευρώπη. Δεν είναι η Ρωσία ή η Κίνα!» Αυτός είναι ο Τραμπ, τον οποίο κορόιδευαν όλοι όταν είχε χάσει τις εκλογές πριν τέσσερα χρόνια.
Χάλασε η συμμαχία Αμερικής-Ευρώπης στη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Διερράγη αυτό το μέτωπο, το οποίο παλιά ερχόταν μαζί κατά πάνω μας. Αυτό που λέει ποιος θα γίνει τώρα; Θα γίνει αυτό που λέει εκείνος που διαθέτει την πραγματική ισχύ. Μετά από αυτή τη μεταχείριση της οποίας έτυχε ο Ζελένσκι, όλοι θα φοβούνται να πάνε στον Τραμπ στον Λευκό Οίκο τώρα. Τι θα έκανε ο Ταγίπ Ερντογάν αν ήταν στη θέση του Ζελένσκι; Δεν ξέρω. Θα έλεγε και σε αυτόν ένα λεπτό άραγε;
