Θα συμφωνούσαμε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι «η υπογραφή των δύο συμφωνιών με την Αίγυπτο για την ανάπτυξη ενεργειακών πόρων αποτελεί μια κομβική στιγμή στην αναπτυσσόμενη στρατηγική εταιρική σχέση Καΐρου - Λευκωσίας». Δεν λείπουν βέβαια και κάποιοι που βλέπουν και κάποια προβληματικά σημεία σε ό,τι αφορά τη συμφωνία. Ιδιαίτερα αυτοί που κοιτάζουν περισσότερο τη μεγάλη εικόνα.
Οι δύο αυτές συμφωνίες, σε συνδυασμό με αναμενόμενες ενεργειακές συμφωνίες με το Ισραήλ, αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση της συνεργασίας στον ενεργειακό τομέα μεταξύ των τριών χωρών και ανοίγουν νέους ορίζοντες για στρατηγικούς συνεταιρισμούς που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανάπτυξης στην περιοχή της Μεσογείου.
Η υπογραφή της συμφωνίας βέβαια απέχει από τους αρχικούς σχεδιασμούς του 2011, όταν δηλαδή ανακοινώθηκε η ανακάλυψη του κοιτάσματος Αφροδίτη. Τότε όλοι οι παίχτες, πολιτικοί και οικονομικοί, σε συνδυασμό με τις επιτυχημένες εξορύξεις του Ισραήλ στο Ταμάρ και το Λεβιάθαν, μίλησαν για τη δημιουργία ενός ενεργειακού τόξου στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Κύπρο στη μέση, το οποίο θα συνέδεε την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Τουρκία σε πρώτη φάση και αργότερα τον Λίβανο, τη Συρία αλλά και κάποιες χώρες του Κόλπου.
Από τη μία η μη λύση του Κυπριακού την περίοδο 2016-17 και από την άλλη οι κακές σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ - Αιγύπτου και ο πρόσφατος πόλεμος στη Γάζα δεν επέτρεψαν να γίνει κάτι τέτοιο.
Με λίγα λόγια οι συμφωνίες που υπογράφηκαν χθες δεν υπηρετούν το αρχικό πλάνο όπως το εξήγγειλαν πρώτοι οι Αμερικανοί και υιοθέτησε αμέσως μετά η ΕΕ, αλλά έναν μεγάλο συμβιβασμό. Οι συμφωνίες υπηρετούν την πολύ καλή σχέση Κύπρου - Αιγύπτου σε ένα ολοένα και πιο περίπλοκο περιφερειακό και παγκόσμιο τοπίο, από την άλλη απομακρύνουν την Τουρκία εντείνοντας έναν αχρείαστο ανταγωνισμό και ενισχύοντας την καχυποψία.
Η πώληση επιπλέον του φυσικού μας αερίου προς την Αίγυπτο η οποία τη μετατρέπει σε ένα τεράστιο χαπ στην Ανατολική Μεσόγειο, εις βάρος των στόχων της Τουρκίας απομακρύνει και τις πιθανότητες λύσης του Κυπριακού αφού, ρεαλιστικά ομιλούντες, η Κύπρος δεν έχει σχεδόν τίποτα να βάλει στο καλάθι ενός συμβιβασμού με την Τουρκία. Μάλλον χάνει ακόμα και τη δυνατότητα να πωλήσει φθηνό φυσικό αέριο στην τ/κ κοινότητα, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο κοινά συμφέροντα μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
