Ένας από εκείνους που συνελήφθησαν μετά το σενάριο του φανταστικού πραξικοπήματος πριν δέκα χρόνια στην Τουρκία, ήταν και ο διοικητής των τουρκικών ειρηνευτικών δυνάμεων Κύπρου, αντιστράτηγος Ιλίας Μπόζκουρτ. Διαβάσατε την κατάθεση που έδωσε μετά τη σύλληψή του; Αυτή η κατάθεση έχει τον χαρακτήρα μαθήματος. Ας τη διαβάσουμε μαζί:
«Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να κάνω πραξικόπημα κατά του προέδρου της ΤΔΒΚ ή της κυβέρνησής της. Διότι η δύναμη ασφαλείας, η αστυνομία, ο στρατός της, υπάγονται σε εμένα μέσω του διοικητή των δυνάμεων ασφαλείας. Αν γίνει πραξικόπημα στην Κύπρο, αυτό θα γίνει κατά του διοικητή των ειρηνευτικών δυνάμεων. Και αυτό δεν θα είναι υπό τη μορφή πραξικοπήματος, αλλά υπό τη μορφή απόπειρας δολοφονίας. Για να εμποδίσω αυτή την απόπειρα δολοφονίας, έλαβα μέτρα εκείνη τη νύκτα. Κάλεσα στη δουλειά τους σωματοφύλακες που αποτελούνταν από ντόπιους αστυνομικούς της Κύπρου και τους τοποθέτησα γύρω από το γραφείο μου. Έδωσα εντολή να εισέρχονται όλοι στο γραφείο μου καταθέτοντας τα όπλα τους, ακόμα και ο αρχηγός του γενικού επιτελείου. Δεν στήριξα το πραξικόπημα στην Τουρκία».
Ο Ιλίας Μπόζκουρτ, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι ετοίμασε τις στρατιωτικές μονάδες στην Κύπρο για να στηρίξουν το πραξικόπημα, υπερασπίστηκε τον εαυτό του ως εξής πάνω σε αυτό το θέμα:
«Παίρνει 15 μέρες να φτάσουν στην Άγκυρα ή στην Κωνσταντινούπολη μέσω θαλάσσης οι μονάδες που βρίσκονται στην ΤΔΒΚ, οι θωρακισμένες και οι μηχανοκίνητες μονάδες. Δεν έχω αεροπλάνα υπό τις διαταγές μου. Τα στοιχεία πεζικού μπορούν να μεταφερθούν μόνο με μεγάλα αεροπλάνα. Αποτελεί προϊόν φαντασίας η μεταφορά οποιασδήποτε μονάδας από την Κύπρο με σκοπό τη στήριξη του πραξικοπήματος στην Τουρκία».
Καταλάβατε, έτσι δεν είναι; Δεν υπάρχει λόγος για να γίνει πραξικόπημα κατά της διοίκησης μαριονέτας στην Κύπρο. Έτσι λέει ο στρατηγός. Αν θα γίνει πραξικόπημα, μόνο κατά του διοικητή των ειρηνευτικών δυνάμεων μπορεί να γίνει. Γιατί; Διότι εκείνος είναι το πιο αρμόδιο άτομο εδώ. Υπάγεται σε αυτόν όλος ο στρατός και η αστυνομία. Κοντά του δεν είναι τίποτα οι δικοί μας διοικούντες. Όμως, κάνει λάθος σε ένα σημείο. Σε περίπτωση που στη διοίκηση της ΤΔΒΚ, η οποία είναι υπό τις διαταγές του, έρθει κάποιος που δεν θέλει να εφαρμόσει τις οδηγίες, γίνεται πραξικόπημα και εναντίον αυτού. Αναίμακτο πραξικόπημα. Ακόμα δεν είδαμε αιματηρό. Ανέτρεψαν τον Μουσταφά Ακιντζί. Αν δεν τον ανέτρεπαν και έμενε ο Ακιντζί, δεν μπορώ να ξέρω τι θα γινόταν. Θα τον σκότωναν; Θα πήγαινε θύμα δυστυχήματος; Όμως, ό,τι και να γινόταν, δεν θα επέτρεπαν ποτέ να βγει εκτός του πλαισίου που είχε χαράξει η Τουρκία. Όμως, είμαι περίεργος και για το εξής: Τι θα έκανε αν εκλεγόταν ο Ακιντζί, παρά το γεγονός ότι αντιπαρατέθηκε με την Τουρκία; Θα συνέχιζε να αντιπαρατίθεται με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα; Θα μπορούσε να μιλά για ομοσπονδία, την ώρα που η Άγκυρα μιλούσε για δύο κράτη; Ήθελα πιο πολύ να εκλεγεί επειδή ήμουν περίεργος για την απάντηση αυτού του ερωτήματος. Θα γινόταν ένας Αλεξάντερ Ντούπτσιεκ στην Κύπρο; Ο Ντούπτσιεκ είχε ταχθεί ενάντια στη Μόσχα την άνοιξη του 1968 στην Πράγα. Δεν υπάκουε. Κατόπιν τούτου, τα σοβιετικά τανκ συνέθλιψαν την Πράγα. Όπως συνέβη το 1956 στην Ουγγαρία. Αυτή είναι η τύχη των διοικήσεων μαριονέτα. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Όποιος υπακούει μένει, όποιος δεν υπακούει φεύγει. Δεν θέλουν αξιοπρεπή άτομα, θέλουν δούλους οι οποίοι θα τους υπηρετούν.
Κοιτάξτε τη δήλωση που έκανε ο Χριστοδουλίδης μετά τη συνάντηση με τον Τατάρ. Λέει με ευγενικό τρόπο ότι ο Τατάρ είναι αναρμόδιος. Ζήτησε χρόνο για να αποφασίσει ο Τατάρ, λέει. Γιατί; Διότι θα ρωτήσει την Άγκυρα. Ο Χριστοδουλίδης μπορεί να αποφασίσει και χωρίς να ρωτήσει την Αθήνα, όμως ο Τατάρ δεν μπορεί να αποφασίσει χωρίς να ρωτήσει την Άγκυρα. Το άνοιγμα πυλών είναι στρατιωτικό ζήτημα. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να το εγκρίνει η στρατιωτική διοίκηση, έτσι δεν είναι; Ανάμεσα στο πακέτο προτάσεων οκτώ σημείων του Χριστοδουλίδη υπάρχει και η «Επιτροπή Αλήθειας». Αυτό είναι που μου έλκυσε πιο πολύ την προσοχή. Άλλωστε, αυτό είχε συζητηθεί και με τον ΓΓ του ΟΗΕ Γκουτέρες στη Νέα Υόρκη. Τι σημαίνει Επιτροπή Αλήθειας; Όπως εκείνη στη Νότιο Αφρική, έτσι δεν είναι; Θα αποκαλύψει τους εγκληματίες πολέμου και θα τους ενθαρρύνει να ομολογήσουν υποσχόμενη αμνηστία. Η τουρκική πλευρά δεν το δέχεται αυτό. Γιατί δεν το δέχεται; Από τη μια ισχυρίζεται ότι οι Τουρκοκύπριοι υπέστησαν εγκλήματα από τους Ελληνοκύπριους και από την άλλη δεν θέλει να αποκαλυφθούν εκείνοι που το έκαναν αυτό. Ή μήπως τη φοβίζει η αποκάλυψη των δικών της εγκλημάτων; Μήπως επειδή είναι πιο φουσκωμένος ο φάκελος των εγκλημάτων της;
