Η δημοτικότητα του Προέδρου Χριστοδουλίδη βρίσκεται στο Ναδίρ. Δυστυχώς για αυτόν, οι αμείλικτοι αριθμοί δεν λένε ποτέ ψέματα. Με αυτό ως δεδομένο, τα ερωτήματα που αιωρούνται είναι δύο. Πρώτον, γιατί έχει τέτοια χαμηλά ποσοστά δημοφιλίας και δεύτερον, αν θα ανακάμψει ή όχι.
Στο πρώτο ερώτημα τα γεγονότα απαντούν από μόνα τους. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης ήταν ο αποστάτης του ΔΗΣΥ και ο αποστάτης του κατεστημένου. Ο μόνος ΠτΔ που είχε μηδενική περίοδο χάριτος. Από την πρώτη μέρα ο πόλεμος και η κριτική που δέχθηκε ήσαν πρωτόγνωρα για την πολιτική ζωή του τόπου. Προς Θεού δεν ισχυρίζομαι ότι η κριτική ήταν πάντα αδικαιολόγητη. Αντίθετα, έκανε αρκετά, ίσως πολλά λάθη. Η βασική όμως διαφορά είναι ότι τα λάθη του, πρώτον δεν ήσαν εσκεμμένα με αλλότρια κίνητρα και δεύτερον δεν ήσαν τόσο ουσιώδη που να αντανακλούν τη λυσσαλέα κριτική που δέχθηκε και δέχεται. Το δεδομένο όμως είναι ότι ορισμένοι, ό,τι και να κάνει, δεν θα δεχθούν ποτέ ότι εξελέγη ΠτΔ. Το τι συνέβηκε είναι ότι τα μικρά λάθη που έκανε, οι επικριτές του τα παρουσίαζαν με μεγεθυντικό φακό. Εθνικά λάθη δεν έκανε. Αυτά τα έκανε όταν ήταν το δεξί χέρι του τέως ΠτΔ. Σοβαρά λάθη για τα οποία ίσως θα έπρεπε να αποχωρήσει. Από την άλλη όμως δεν μπορείς να κατηγορείς τόσο έντονα τον αγγελιαφόρο και να αφήνεις στο απυρόβλητο τον αποστολέα, για τον οποίο ο ΔΗΣΥ σφυρίζει αδιάφορα.
Πολλοί δικαιολογημένα θα ισχυριστούν, γιατί δεν τα παραδέχθηκε και γιατί δεν απολογήθηκε; Νομίζω η πορεία του στην εξωτερική πολιτική και κυρίως στο Κυπριακό, αποτελεί μια απολογία και παραδοχή. Οι κινήσεις του, με σαφέστατο δυτικό προσανατολισμό και οι άοκνες προσπάθειες που καταβάλλει για λύση και επανένωση, είναι ένα άμεσο και έντιμο mea culpa.
Ο ΠτΔ δείχνει θάρρος ενώ οι επικριτές του θράσος. Αν εξαιρέσουμε το ΑΚΕΛ, οι οποίοι τον επικρίνουν καθημερινά και ο βασικός λόγος είναι ο δυτικός του προσανατολισμός και η πλήρης απεξάρτηση από τον κακό δαίμονα της Κύπρου που λέγεται Ρωσία, η κριτική από τον ΔΗΣΥ, σε ορισμένες περιπτώσεις όπως κατά τη συζήτηση των προϋπολογισμών, είναι πιο έντονη και πιο άδικη από το ΑΚΕΛ. Ας μην κρύβονται, στόχο έχουν την αποδυνάμωσή του με φόντο τις προεδρικές του 2028.
Θα ήθελα να ρωτήσω την ηγεσία του ΔΗΣΥ. Στην εξωτερική πολιτική και στο Κυπριακό, πού διαφωνούν με τον ΠτΔ; Σήμερα νομίζω οι αρχές και αξίες του ΔΗΣΥ ακολουθούνται κατά γράμμα από τον ΠτΔ και σε λιγότερο βαθμό από τον ίδιο τον ΔΗΣΥ.
Το επιχείρημα που κυκλοφορεί τελευταία είναι, «Ναι στο εξωτερικό πάει καλά, στο εσωτερικό όμως δεν μπορεί να κυβερνήσει». «Η χώρα δεν κυβερνάται», ισχυρίζεται ο Αβέρωφ Νεοφύτου. «Τα ώριμα έργα της προηγούμενης κυβέρνησης τερματίστηκαν λόγω κακής διαχείρισης και ελλιπούς παρακολούθησης», δηλώνει η πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αννίτα Δημητρίου. «Ο πρόεδρος της κορδέλας», τον αποκαλεί ο τέως ΠτΔ. Μα επιτέλους, ο τόπος κυβερνάται σήμερα από έναν άνθρωπο ανίκανο να κυβερνήσει;
Όσον αφορά το αν η χώρα κυβερνάται ή όχι, πλέον κυβερνάται με διαφάνεια σε αντίθεση με προηγουμένως. Αναφορικά με την κακή διαχείριση και παρακολούθηση, θα πρέπει να καταλάβει η κυρία πρόεδρος του ΔΗΣΥ ότι τις γάγγραινες τις αφαιρείς γιατί είναι μη διαχειρίσιμες. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του τέως περί κορδελών, δυστυχώς δεν υπάρχουν έργα για να εγκαινιάσει. Τα μεγαλεπήβολα έργα έχουν σταματήσει. Λόγω διαφθοράς και φωτογραφικών προδιαγραφών, οι συμβάσεις έχουν τερματιστεί για να σταματήσουν οι οικονομικές πληγές του τόπου. Πάντως, κορδέλα για το τερματικό, για τον ποταμό του Λιοπετρίου, για τη μαρίνα Λάρνακας, για το Πεντάκωμο, για τον δρόμο Πάφου Πόλης και άλλα, δεν πρόκειται να κόψει. Δεν μπορεί να τα οικειοποιηθεί γιατί απλούστατα έχουν τερματιστεί. Εδώ έγκειται το θράσος ορισμένων. Αντί να απολογηθούν και να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τα εκτρώματα που άφησαν πίσω τους, μιλούν για κορδέλες και κορδελάκια.
Το Υπουργικό του Συμβούλιο μπορεί να μπάζει σε ορισμένους τομείς αλλά το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι οι καλοί υπουργοί δεν γνωρίζουν πώς να προβάλουν το έργο τους. Λείπει η εμπειρία και η πολιτική σκέψη. Ως επί το πλείστον τεχνοκράτες, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την άδικη κριτική με πολιτικούς όρους.
Στην εξωτερική πολιτική και κυρίως στο Κυπριακό, οι κινήσεις του, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, δείχνουν ότι υπάρχει συγκροτημένο σχέδιο δράσης με γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Αν και τα κόμματα που υποτίθεται αποτελούν τη συγκυβέρνηση έχουν ακριβώς αντίθετες θέσεις, αυτό δεν επηρεάζει τις πολιτικές του. Εδώ έγκειται το θάρρος του Προέδρου.
Ακόμα, οι άρρηκτες σχέσεις που έχει αναπτύξει με τον Έλληνα Πρωθυπουργό μας παραπέμπουν στην περίοδο Κληρίδη-Σημίτη. Δεν υπάρχει πλέον το απαράδεκτο και καταστροφικό, «εσύ στο χωριό σου και εγώ στο χωριό μου». Ένα χωριό υπάρχει και αυτό είναι ο ελληνισμός.
Τονίζω ξανά το, «τουλάχιστον μέχρι στιγμής». Τις εξετάσεις σε πολλά δύσκολα «μαθήματα» τις πέρασε με άριστα. Απομένουν βέβαια οι τελικές εξετάσεις που δεν είναι τίποτε άλλο από τη διαφαινόμενη πενταμερή διάσκεψη. Όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται να αποτύχει και να γυρίσει πίσω ήρωας για το απορριπτικό μέτωπο αλλά ανεξεταστέος για την πατρίδα, όπως συνέβηκε με τον «ηγέτη της λύσης» το 2017.
Έχω την πεποίθηση ότι Κραν Μοντανά δεν πρόκειται να δούμε ξανά. Πρόταση στους Τούρκους για λύση δύο κρατών δεν θα ακούσουμε από το στόμα, τουλάχιστον του νυν ΠτΔ.
Είναι πραγματικά λυπηρό να λέμε ότι η Κύπρος δεν κυβερνάται. Ειλικρινά ποιον θέλουμε να πείσουμε; Δηλαδή πώς θέλαμε να κυβερνάται κύριε τέως Πρόεδρε του ΔΗΣΥ; Μήπως με διαφθορά στο εσωτερικό, απαξίωση στο εξωτερικό και εθνική διαφθορά στο εθνικό θέμα;
Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι όλοι εμείς που του ασκούσαμε κριτική, λογαριάσαμε λάθος. Λάθος γιατί ήμασταν σίγουροι ότι η διακυβέρνηση Χριστοδουλίδη θα είναι συνέχεια της προηγούμενης. Λογαριάσαμε λάθος γιατί νομίζαμε ότι στο εθνικό θέμα οι πολιτικές του θα είναι συνέχεια του «πολιτικού του πατέρα». Ευτυχώς καμιά συνέχεια. Αν είναι πολιτικό παιδί του τέως ΠτΔ, τότε σίγουρα πρόκειται περί νόθου τέκνου.
Απαντώντας στο δεύτερο ερώτημα, με όλα τα πιο πάνω, το ότι η δημοτικότητα του Προέδρου θα ανακάμψει είναι δεδομένο, υπό την προϋπόθεση ότι θα συνεχίσει τις σωστές του κινήσεις στο Κυπριακό και στον πόλεμο κατά της διαφθοράς. Στο πρώτο, στο εθνικό θέμα, ο δρόμος είναι μονόδρομος για να αποσείσει από πάνω του τις δικές του ευθύνες για την κατάντια του Κυπριακού. Στα θέματα της διαφθοράς είναι το αναμενόμενο γιατί ο ίδιος είναι εκ πεποιθήσεως έντιμος. Στην πολιτική δεν είναι τίποτα στατικό. Αντίθετα, η ρευστότητα χαρακτηρίζει τα πάντα. Οι πρόσφατες κινήσεις του στην εξωτερική πολιτική, στο Κυπριακό και η απαλλαγή του από το «βαρίδι» που λέγεται τέως ΠτΔ, θα έχει άμεσο θετικό αντίκτυπο στη δημοτικότητά του.
