Τώρα που είμαστε στο ξεκίνημα ενός νέου χρόνου, πέρα από τις ευχές όπως το 2025 αποδειχθεί στο τέλος της διαδρομής του πολύ καλύτερο από το 2024 που έφυγε, και μας φέρει και σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σαν κοινωνία όσα δεν μας έδωσαν τα προηγούμενα χρόνια, θα ήταν καλό να αποτολμήσουμε και έναν προσωπικό απολογισμό και να αναλογιστούμε αν εμείς, και προσωπικά αλλά και σαν κοινωνία, κάναμε ό,τι έπρεπε που μας αναλογούσε για να είμαστε σήμερα σε καλύτερο επίπεδο, και αν εμείς οι ίδιοι, πριν κατηγορήσουμε και αναθεματίσουμε άλλους για ό,τι δεν έκαναν για μας, εκπληρώσαμε το χρέος μας σαν ενεργοί πολίτες.
Και το λέμε αυτό γιατί το εύκολο έναι να ρίχνουμε την ευθύνη για όλα όσα δεν πήγαν καλά σε άλλους και ποτέ να μην συνειδητοποιούμε και να μην αναλαμβάνουμε και τις δικές μας ευθύνες.
Όλα τα κακώς έχοντα σε αυτό τον τόπο, μάθαμε, για παράδειγμα, να τα ρίχνουμε στους κακούς και ανίκανους πολιτικούς, στους εκάστοτε Προέδρους της Δημοκρατίας, στα κόμματα και στο διεφθαρμένο σύστημα και να θεωρούμε, ότι εκεί και μόνο βρίσκεται η πηγή όλων των κακών και κακοδαιμονιών μας.
Φυσικά και το μερτικό αυτών των παραγόντων είναι τεράστιο, όμως, ποιοι αλήθεια άφησαν σε αυτούς τη διαχείριση του τόπου, ποιοι εκλέγουν αυτή την ηγεσία και ποιοι επιτρέπουν στο διεφθαρμένο σύστημα να βασιλεύει;
Δεν είμαστε εμείς, είτε με την ψήφο και την ανοχή μας, είτε με την αποχή μας από τα κοινά, είτε με τη γενικότερη αδιαφορία μας, που καθορίζουμε στο τέλος της ημέρας ποια θα είναι η εκάστοτε πολιτική μας ηγεσία;
Δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι που για να εξυπηρετηθούμε στο προσωπικό μας θέμα χρησιμοποιούμε το «σύστημα» και μετά το στήνουμε υποκριτικά στον τοίχο;
Δεν είμαστε εμείς που την ώρα που καταρρέουν τα πάντα γύρω μας, την ώρα που καταπατούνται στοιχειώδη δικαιώματά μας και το βιοτικό μας επίπεδο συρρικνώνεται, παραμένουμε απαθείς θεατές;
Τώρα λοιπόν που ένας νέος χρόνο αρχίζει, ας κάνουμε πάνω από όλα την αυτοκριτική μας και ας συνειδητοποιήσουμε ότι για να προσδοκούμε σε ένα καλύτερο μέλλον, πρέπει πρώτα από όλα να γίνουμε καλύτεροι εμείς οι ίδιοι.
Και για να το πετύχουμε αυτό πρέπει κυρίως να συνειδητοποιήσουμε και να παραδεχτούμε πόσο λάθος πήραμε τη ζωή μας και πόσο διαφορετική και πολύ καλύτερη θα ήταν αυτή η μικρή πατρίδα, του ούτε ενός εκατομμυρίου ψυχών, αν είμαστε και εμείς, ο κάθε ένας μας προσωπικά, έστω και λίγο καλύτεροι.
