Γράφει ο Ρήγας
April fools’ day, γιατί όμως των ηλιθίων; Απλούστατα λένε ψέματα, όποιος τα πιστεύει ηλίθιος. Σκεφτόμουν γιατί ο Γρίβας διάλεξε την πρωταπριλιά, να ξεκινήσει. Με απασχολούν όσα μας οδήγησαν παγιδευμένους στα σημερινά. Μάλλον τότε σε αρκετών στα μυαλά υπήρχε το ερώτημα: «Θα έχουμε αληθινό αποτέλεσμα με τις θυσίες που θα κάμουμε;» Είμαι σίγουρος ότι ο Γρίβας πίστευε στη συντριβή των Άγγλων, ο Μακάριος μάλλον θεωρούσε ότι με την ΕΟΚΑ θα είχε διαπραγματευτικό χαρτί συζητώντας με τους Άγγλους. Δεν τα κατάφεραν κανένας απ’ τους δυο, όσο και αν γιορτάζουμε. Είναι εξάλλου γιορτές που οι ίδιοι τις οργάνωσαν, για να έχουν στην ήττα στεφάνια δάφνινα. Η αποτυχία ήταν φανερή. Την πρωταπριλιά δεν τη γιορτάζω γιατί μας έφερε τη διχοτόμηση και γιατί στην Κύπρο είναι ημερήσιο χόμπι το ψέμα. Αρκετοί πρωταθλητές, όπως ο Λεμέσιος Νικολό. Σκέψεις που κουβαλούν απογοήτευση, κούραση πνευματική. Βράδυ Δευτέρας, 31 του Μάρτη, μετρώ τα λεπτά να με πάρει ύπνος, να παρηγορήσω το συνειδητό μου μέσα στο σκοτάδι. Το ασυνείδητο όμως δεν ελέγχεται. Γρήγορα τον έφερε κοντά, πάντα μετρημένος, τετράγωνο το μέτωπο. Τον πλησίασα με σεβασμό. «Πιστεύεις, λάθος μου είναι που δεν γιορτάζω, μέρα που είναι ηρωική;» Με κοίταξε, το βλέμμα αδελφικό. «Πήραμε μια απόφαση, θεωρήσαμε υποχρέωσή μας την ελευθερία, χωρίς να σκεφτούμε τις εξελίξεις. Γρήγορα όμως φάνηκε ότι το αποτέλεσμα ήταν αμφίβολο. Το έκαμαν οι πράξεις του. Στο στόχαστρο έβαλε και Τουρκοκύπριους. Μήνυμα βεβαιότητας. Μόλις φέρουμε την Ένωση, έλεγε, θα έρθει και η δική σας σειρά. Οι ακραίοι και στις δύο κοινότητες βρέθηκαν σε αγαλλίαση, ανέλαβαν δράση. Πού να σκεφτούν ότι όλοι μαζί είμαστε παιδιά αυτής της γης! Τη σκάβουμε να φυτέψουμε, να έχουμε στάρι για το ψωμί μας, την ποτίζουμε με τον ιδρώτα μας και αυτή δεν ρωτά Ελληνοκύπριου ή Τουρκοκύπριου το πότισμα από το μέτωπο. Στο μυαλό μου δεν υπήρχε αμφιβολία. Μίλησα και με τον Γρηγόρη, ανησυχία η ίδια. Δεν δίστασα, έγραψα στον Γρίβα. Έτσι όπως πάμε, αντί Ένωση, θα φέρουμε τη διχοτόμηση. Βάλαμε και την Τουρκία στο παιχνίδι, του είπα. Απάντηση θυμού. Οπότε τι να γιορτάσεις, τις προδοσίες;».
