Ο Τραμπ, ο οποίος άναψε το πράσινο φως στο Ισραήλ για να δολοφονήσει τους Παλαιστίνιους στη Γάζα, άναψε το πράσινο φως και στον Ταγίπ Ερντογάν για να συλλάβει τον Εκρέμ Ιμάμογλου στην Τουρκία. Ο Ερντογάν δεν θέλησε να τολμήσει να κάνει αυτή την επιχείρηση χωρίς να ρωτήσει την Αμερική. Συνέλαβε τον Ιμάμογλου μετά από την τηλεφωνική συνομιλία που είχε την περασμένη βδομάδα με τον Τραμπ. Και ενεργοποίησε όλες τις ψεύτικες εκθέσεις που ετοίμασε εναντίον του. Τι για τρομοκρατία, τι για ατασθαλίες, κατηγόρησε τον Ιμάμογλου. Το Υπουργικό του Ερντογάν μετατράπηκε πλήρως σε ένα ναζιστικό επιτελείο. Παρακολουθεί αυτή την καταπίεση, αυτή την ανομία χωρίς να λέει τίποτα και η Ευρώπη, όπως η Αμερική. Πάλι καλά δηλαδή. Θα μπορούσαν να έκαναν και χειρότερα και να στήριζαν ανοικτά τον Ερντογάν. Και ο Πούτιν στη Ρωσία είναι φυσικά υπέρ του Ερντογάν. Μήπως ο δικτάτορας του Κρεμλίνου μπορεί να θυσιάσει τον δίδυμο αδελφό του; Παλιά, οι βασιλείς ήταν στο πλευρό των άλλων βασιλέων και τώρα οι δικτάτορες είναι στο πλευρό των άλλων δικτατόρων. Ο ρωσικός Τύπος φοβάται και αυτός να υψώσει τη φωνή του, επειδή ξέρει τη λατρεία του Πούτιν προς τον Ερντογάν. Παλιά όταν ανατρέπετο ένας βασιλιάς σε μια χώρα, έζωνε ο φόβος τούς άλλους βασιλιάδες στον κόσμο. Πανικοβάλλονταν λέγοντας «άραγε, έτσι θα είναι και το δικό μου τέλος;». Οι τωρινοί δικτάτορες με αυτούς μοιάζουν.
Γιατί η Αμερική και η Ευρώπη στηρίζουν τον Ερντογάν; Διότι περιμένουν ακόμα πολλά πράγματα από αυτόν. Ακόμα δεν τέλειωσε η δουλειά στη Μέση Ανατολή. Ήρθε η σειρά του Ιράν. Θέλουν να χρησιμοποιήσουν πιο πολύ την Τουρκία ενάντια σε αυτό. Ετοιμάζουν το έδαφος γι’ αυτό. Επιπλέον, ακόμα υπάρχουν πολλά να γίνουν και στη Συρία. Ο Τραμπ έδειξε τι είδους γεράκι είναι κατά τη δεύτερη προεδρική του θητεία. Άνοιξε την αυλαία με την Υεμένη. Αμερικανικά και βρετανικά αεροσκάφη που απογειώθηκαν από την Κύπρο βομβάρδισαν την Υεμένη. Δεν επιχείρησε ο ίδιος τη δολοφονία των Παλαιστινίων στη Γάζα, το άφησε στο Ισραήλ αυτό. Και το Ισραήλ δολοφόνησε περίπου χίλιους κατοίκους της Γάζας σε βομβαρδισμούς δύο ημερών. Και τώρα ανακοινώνει στον κόσμο ότι θα προσαρτήσει ένα κομμάτι της Γάζας. Θα το προσαρτήσει ή θα το δώσει στην Αμερική; Μοιράζονται και τη Γάζα, όπως τη Συρία.
Μήπως δεν είναι ανησυχητική για όλους μας στην Κύπρο η υπερβολικά ανεκτική στάση του Τραμπ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι στην τυραννική διακυβέρνηση Ερντογάν; Ποιος ξέρει τι άλλο μπορεί να κάνει η Ευρώπη, η οποία έσκυψε μπροστά στην Τουρκία για τον στρατό της; Μπορεί να αναμένονται τα πάντα από αυτούς. Και ο Τραμπ, ο οποίος φαίνεται αποφασισμένος να ενεργοποιήσει τα σχέδιά του για το Ιράν, μπορεί να δώσει στην Τουρκία κάποια δώρα για να τη βάλει μέσα σε αυτή την υπόθεση. Άλλωστε της έδωσε το πρώτο δώρο με τον Εκρέμ Ιμάμογλου. Αν τώρα ο Ερντογάν μπορεί να συμπεριφέρεται τόσο άφοβα, τόσο ξέγνοιαστα, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχει πίσω του την Αμερική και την Ευρώπη. Αν ο Τραμπ τού έλεγε να σταματήσει θα σταματούσε. Ιδού, γι’ αυτό ακριβώς ανησυχώ για την Κύπρο. Αυτά δεν είναι θεωρίες συνωμοσίας και άλλα παρόμοια. Μπορεί να γίνουν τα πάντα σε αυτόν τον κόσμο που έχει βουλιάξει στην αδικία και την ανομία. Να παρακολουθείτε καλά αυτές τις εξελίξεις. Μην κοιτάτε τι λένε οι πολιτικοί όταν τις παρακολουθείτε. Κοιτάτε τι δεν λένε.
Φαίνεται πως αυτή η χρονιά θα είναι γεμάτη εκπλήξεις. Δεν μας υπόσχονται γλυκιές εκπλήξεις οι ηγέτες των χωρών που είναι σε θέση-κλειδί. Μάς προσφέρουν δηλητήριο κρυμμένο μέσα σε ένα ωραίο γλύκισμα. Είδατε την εικόνα στη Γενεύη. Ανοησίες το λένε αυτό και όχι σύνοδο κορυφής. Μάς κορόιδεψαν επισήμως. Αυτό είναι όλο που θα βλέπαμε πενήντα χρόνια μετά την εισβολή; Γιατί δεν νοιάζει κανέναν άλλον εκτός από εμάς η κατοχή στην Κύπρο; Η Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί αναφέρεται στην κατοχή της Ουκρανίας και δεν αναφέρεται καθόλου στην τουρκική κατοχή στην Κύπρο; Η Κύπρος διοχετεύει εκατομμύρια ευρώ στην ΕΕ για τον πολεμικό προϋπολογισμό της Ουκρανίας. Γιατί δεν βοηθάει καθόλου η ΕΕ για απαλλαγή της Κύπρου από την κατοχή; Και τέλος, η Κύπρος γιατί πιάνεται χέρι με χέρι με τον δολοφόνο στη Γάζα και κατακτητή της Παλαιστίνης, Ισραήλ, και αποδυναμώνει τον αντικατοχικό αγώνα της κατά της Τουρκίας; Αφότου έχει τόσο καλές σχέσεις με τον υπ’ αριθμό ένα κατακτητή του κόσμου, πώς μπορεί να παραπονιέται για τον κατακτητή στη δική της χώρα; «Προσαρτώ τη Γάζα», λέει τώρα το Ισραήλ. Τι θα γίνει αν αύριο πει και η Τουρκία «προσαρτώ το βόρειο τμήμα της Κύπρου»;
