Του Ανδρέα Παπαχαραλάμπους*
Στις 15 Φεβρουαρίου 2025 πραγματοποιήθηκε στο Χίλτον το Καταστατικό Συνέδριο του Δημοκρατικού Συναγερμού. Η ημέρα αυτή για την παράταξη είναι ορόσημο.
Είχα την τύχη να παρευρεθώ στο Συνέδριο και να ζήσω τη μεγάλη του επιτυχία καθώς και τα ελάχιστα ευτράπελα. Αυτό το κόμμα το υπηρετώ από το 1976 και έζησα σχεδόν όλα τα συνέδριά του. Χωρίς καμία υπερβολή ήταν ένα από τα τρία καλύτερα της Συναργερμικής Οικογένειας.
Η πρόεδρός του Αννίτα Δημητρίου διέψευσε και τον τελευταίο άπιστο Θωμά. Από την αρχή μέχρι το τέλος έδειξε τις ηγετικές της ικανότητες, την αγάπη της προς την παράταξη, τον σεβασμό της προς τους συνέδρους και έδωσε μαθήματα δημοκρατίας και ήθους.
Η ηγεσία της παράταξης παρουσιάστηκε έτοιμη για τα δύσκολα και πρέπει να την εμπιστευτούμε και να τη βοηθήσουμε τα μέγιστα. Σχεδόν το σύνολο των συνέδρων ήταν άτομα που στάθηκαν κολόνες δίπλα στην παράταξη, χωρίς να έχουν την οποιαδήποτε απαίτηση.
Διαλύθηκαν με τα πρωτόγνωρα συμβάντα στο κόμμα και δικαιολογημένα ζητούσαν την ελάχιστη δικαίωση. Μερίδα της μικρής μειοψηφίας των συνέδρων, ορθώς τ’ άφησε πίσω της και σκέφτηκε την πρόοδο του κόμματος.
Έλα όμως που είχε και μερικούς αδιόρθωτους που ήθελαν να επιβάλουν κατά αντιδημοκρατικό τρόπο κάποιες θέσεις τους. Η ηγεσία, προς πίστη της, ισορρόπησε τα πράγματα και έδωσε την εικόνα μιας σοβαρής παράταξης που δεν ήθελε να ταράξει άλλο τα νερά.
Προχώρησε στο αυτονόητο, δηλαδή την αφαίρεση από το μητρώο των μελών του κόμματος αυτών που υπηρετούν την εκτελεστική εξουσία ενώ το κόμμα τους είναι αξιωματική αντιπολίτευση.
Εκείνο που ξένισε σχεδόν τους πάντες, ήταν η στάση του Ιωνά Νικολάου. Πήρε τον λόγο με ύφος χιλίων καρδιναλίων και χωρίς τσίπα είπε στους συνέδρους ότι η απόφασή τους, ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι οπισθοδρομική και θα μοιράσουν το κόμμα στα δύο.
Προτού προχωρήσω, εξηγώ στον αναγνώστη την έννοια της λέξης τσίπα. Είναι μεσαιωνική ελληνική σλαβικής προέλευσης. Μεταφορικά έχει την έννοια του φιλότιμου, της ντροπής, της συστολής. Π.χ. Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει τσίπα, μας κοροϊδεύει πρώτα και μετά κάνει ότι δεν συμβαίνει τίποτε.
Προσωπική μου άποψη, ο Ιωνάς Νικολάου μαζί με ελάχιστους άλλους δεν είχαν θέση στο Καταστατικό Συνέδριο του κόμματος. Ο πρώην συναγωνιστής Ιωνάς Νικολάου ευθύς εξαρχής τάχτηκε υπέρ της υποψηφιότητας του Νίκου Χριστοδουλίδη. Η χαρά του ήταν έκδηλη όταν την πρώτη Κυριακή απεκλείσθηκε ο Αβέρωφ Νεοφύτου.
Με τη λεπτότητα που διακατέχει την πρόεδρο της παράταξης, εκτός των άλλων της προσόντων, προς πίστη της δεν ξεχώρισε κανέναν στο συνέδριο, όλοι ήσαν το ίδιο. Ζητούσε ο Ιωνάς να αποφευχθεί στην ουσία η διαγραφή μελών, χωρίς να δώσει καμίαν πειστική δικαιολογία. Κάποιοι που δεν έχουν διαγραφεί είναι πολύ χειρότεροι απ’ αυτούς που έχουν διαγραφεί.
Αυτοί με τον διορισμό τους αποκαλύφθηκαν, κάποιοι άλλοι το παίζουν διπλοπόρτι και έχουν το θράσος να χαράξουν πολιτική την οποία να ασπασθεί και το κόμμα.
Ιωνά Νικολάου, Λευτέρη Χριστοφόρου, Θεοδόση Τσιόλα, Γιαννάκη Ιωάννου και κάποιοι άλλοι, σιωπηρώς δεν είστε κομμάτι του Συναγερμού. Ιωνά Νικολάου, αν κρίνω τι πήρες από το κόμμα, δεν επέστρεψες ούτε το ένα χιλιοστό. Φυσικά, αυτά που πήρες και παίρνεις δεν είναι με την αξία σου.
Μετά το Συνέδριο ακούστηκε και η φωνή του Πρόδρομου Προδρόμου, φωνή εκ του μακρόθεν. Φίλε Πρόδρομε, για να μιλάς εσύ, ο μόνος που φταίει είναι η τότε ηγεσία του Συναγερμού η οποία σε επανέγραψε στο μητρώο των μελών του κόμματος.
Στηρίζω την ηγεσία του Συναγερμού η οποία είναι καλά υποσχόμενη. Η θέση μου σε θέματα αποστασίας είναι μία και καμία άλλη. Με απλές και συνοπτικές διαδικασίες ο κάθε απειθάρχητος να τίθεται εκτός κόμματος.
Και αν ακόμα κάποιους τζαναμπέτηδες τους ανεχόμαστε, από μόνοι τους οφείλουν να παραδώσουν την ταυτότητα μέλους της παράταξης. Τα δύο τελευταία χρόνια τα προβλήματα που μαζεύτηκαν στο κόμμα ήσαν αρκετά. Προς πίστη της ηγεσίας και περισσότερο της προέδρου, επανέφεραν τη περηφάνια της παράταξης.
Στο Συνέδριο του Σαββάτου στις 9 Φεβρουαρίου, οι μερικοί παρόντες που πρόδωσαν την παράταξη ήσαν κρυμμένοι και χαμένοι. Για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους, πήραν τον λόγο για εισηγήσεις.
Πραγματικά με πολύ κόπο συγκρατήθηκα και ήλθε στον νου μου η κυπριακή παροιμία «Απόν αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του». Όποιος δεν ντρέπεται νομίζει ότι έχει δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει.
Στο Συνέδριο παρευρέθηκε και ο τέως Πρόεδρος της παράταξης, Αβέρωφ Νεοφύτου, τον οποίο οι σύνεδροι καταχειροκρότησαν. Προτού κλείσει το Συνέδριο τις εργασίες του ζήτησε να μιλήσει. Ένωσε την ψυχή και το μυαλό του, έδωσε συγχαρητήρια στην πρόεδρο της παράταξης και στην ηγεσία και με συγκίνηση ανέφερε ότι γι’ αυτή την παράταξη νιώθει περήφανος.
Αννίτα Δημητρίου, το κόμμα βρήκε τον δρόμο του και κάθε μέρα που περνά θα είναι και καλύτερο. Δίπλα σου όλοι, απλοί στρατιώτες, θα σου δώσουμε τα εφόδια να οδηγήσεις την παράταξη το 2026 εκεί που της αξίζει.
Φίλη Αννίτα, επαναλαμβάνω τη γνωστή ρήση του Μένανδρου. «Σοφού ανδρός ευλαβού τας συμβουλάς». Να ακούς με ευλαβική προσοχή τις συμβουλές των συνετών ανθρώπων. Να δίνεις μεγάλη προσοχή στις συμβουλές και στις παραινέσεις των γνωστικών ανθρώπων, γιατί οτιδήποτε αυτοί μας λένε, είναι το απαύγασμα ώριμης και συνετής σκέψης. Ακούγοντας τις προτροπές των σοφών, θα επωφεληθείς από την πολύτιμη πείρα τους και θΑ αποφεύγεις λάθη τα οποία ίσως θα σε οδηγήσει η απερισκεψία.
Το Συνέδριο απέδειξε πόσο σε εμπιστεύεται και πόσο σ’ αγαπά.
*Δικηγόρου
