«Όποιος έχει στοιχεία ότι πήρα λεφτά να τα καταθέσει», δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετά την κυκλοφορία βίντεο που φέρει πολιτικούς του συνεργάτες να συζητούν με ξένους επενδυτές πώς θα μπορούσαν -ταυτόχρονα με τις επενδύσεις τους- να ενισχύσουν την προεκλογική καμπάνια του Προέδρου ή ταμεία που διαχειρίζεται η ομόκλινή του κυρία, Φιλίππα Καρσερά. Αλήθεια, αυτή είναι η σωστή απάντηση από έναν Πρόεδρο που εξελέγη υποσχόμενος μηδενική ανοχή στη διαφθορά;
Να υπενθυμίσουμε στον κ. Πρόεδρο ότι δεν χρειάζεται κάποιος να πάρει λεφτά για να κριθεί ένοχος αλλά είναι αρκετή και η πρόθεση να εισπράξει παράνομα χρήματα. Ας μην ξεχνάμε τον λόγο για τον οποίο παύθηκε ο πρώην Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μιλάμε για έναν συμψηφισμό δικών του κουρεμένων καταθέσεων και δικού του χρέους, όπως ήταν η περίπτωση του κ. Ρίκκου Ερωτοκρίτου. Ούτε ήταν μια δήλωση του τύπου «Full support» του Δημήτρη Συλλούρη στην υπόθεση του ψευδοεπενδυτή του Αλ Τζαζίρα. Ήταν μια υπόθεση παρόμοια με αυτήν του πρώην Γάλλου Προέδρου Νικολά Σαρκοζί. Τι έγινε σε αυτή την υπόθεση; Ο -τότε- Πρόεδρος της Γαλλίας κατηγορήθηκε ότι έλαβε παράνομη χρηματοδότηση προεκλογικής εκστρατείας από τη δισεκατομμυριούχο Λιλιάν Μπετενκούρ μέσω μεσαζόντων. Το χρήμα, όπως ξεκάθαρα περιγράφει ο κ. Λακκοτρύπης στην Κύπρο, έρεε εκτός επίσημων λογαριασμών. Κάποιοι επιχειρηματίες στη συνέχεια είχαν απεριόριστη πρόσβαση στο προεδρικό περιβάλλον. Κατά τη διάρκεια της δίκης το επιχείρημα «δεν αποδείχθηκε ότι πήρα προσωπικά λεφτά» κατέρρευσε. Η πρόθεση και η διαδρομή αρκούσαν, με αποτέλεσμα ο Σαρκοζί να οδηγηθεί στη φυλακή.
Τι είδαμε
Σήμερα, και με βάση το τι είδαμε και ακούσαμε, ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν έχει πού να πάει να σταθεί. Κάποια γεγονότα έχουν πρωταγωνιστές δικούς του ανθρώπους και συγγενείς του με τις παρανομίες και τις παρατυπίες που διαπιστώνονται να είναι δύσκολο να τύχουν αμφισβήτησης.
Στο βίντεο εμφανίζεται ο Γιώργος Λακκοτρύπης με τον οποίο συνυπήρξαν υπουργοί στην κυβέρνηση Αναστασιάδη. Μιλά ως φίλος και συνεργάτης του και αναφέρεται σε cash που χρειάζεται ο κ. Χριστοδουλίδης για την προεκλογική του εκστρατεία. Όπως εξηγεί, με άνεση λες και περιγράφει μια συνήθη διαδικασία, το ένα εκατομμύριο ευρώ που προβλέπει ο νόμος ως έξοδα της προεκλογικής δεν αρκεί, οπότε, με βάση πάντα το βίντεο, φρόντιζε να βρει, προφανώς, μη δηλωμένους χρηματοδότες για την προεκλογική του καμπάνια. Τα cash βέβαια, που -όπως λέει- έχει ανάγκη ο Πρόεδρος για την καμπάνια του, λαμβάνονται κατά παράβαση του νόμου περί χρηματοδοτήσεων κομμάτων και υποψηφίων. Την ίδια στιγμή οι δοσοληψίες με cash (αν δεν δηλώθηκαν είναι μαύρο χρήμα) συνιστούν ποινικό αδίκημα αφού η πράξη αυτή δεν είναι τίποτε άλλο από ξέπλυμα βρόμικου χρήματος. Η περίπτωση μοιάζει με την υπόθεση του Βραζιλιάνου Προέδρου Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα. Οι εταιρείες Petrobras και Lava Jato κατέβαλλαν χρήματα μέσω νόμιμων βιτρινών (χορηγίες, έργα, κοινωνικά προγράμματα), για να εξασφαλίσουν κρατικές αποφάσεις. Επρόκειτο για χρήμα που βαφτίστηκε «νόμιμο» μέσω CSR και κοινωνικά ταμεία που λειτουργούσαν ως ενδιάμεσος μηχανισμός. Το δικαστήριο καταδίκασε τον Lula αφού αποφάνθηκε ότι υπάρχει πολιτική ευθύνη, ακόμη κι αν δεν αποδεικνύεται προσωπικός πλουτισμός.
Ο σύγαμπρος
Στο βίντεο, μέσα από τη συνομιλία των επενδυτών με τον σύγαμπρο και διευθυντή του Γραφείου του, Χαράλαμπο Χαραλάμπους, κατανοούμε τη διαδρομή, δηλαδή πώς κάποια χρήματα έφταναν στα ταμεία του Προέδρου. Στην περίπτωση των πελατών του Λακκοτρύπη (φανταστείτε πόσοι άλλοι Λακκοτρύπηδες μπορούσαν να κάνουν το ίδιο) ο κ. Χαραλάμπους τούς ζήτησε να ετοιμάσουν μια έκθεση μαζί με τον κ. Λακκοτρύπη αναφορικά με την επένδυσή τους. Αν υπήρχε πρόβλημα ο Πρόεδρος θα το έλυνε άμεσα. Στο ίδιο βίντεο ο κ. Λακκοτρύπης με πειστικότητα είχε εξηγήσει πώς ο κ. Πρόεδρος έλυσε τα προβλήματα μετόχων μεγάλης φαρμακευτικής εταιρείας. Η εταιρεία, είπε ο κ. Λακκοτρύπης, έδωσε 75.000 ευρώ και τότε «κέρδισε την προσοχή του κ. Προέδρου». Σκεφτείτε τώρα εταιρείες που έδωσαν 200.000 και 500.000 ευρώ πόσης προσοχής έτυχαν από τον εντιμότατο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη! Ο σύγαμπρος και διευθυντής του Γραφείου του κ. Προέδρου, ο κ. Χαράλαμπος Χαραλάμπους, είναι πάντως στο θέμα αυτό πιο προσεκτικός. Λέει στους επενδυτές ότι μπορούν να δώσουν τα λεφτά τους υπό μορφή CSR (Corporate Social Responsibility), δηλαδή Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη που αφορά τις δράσεις και τις πολιτικές μιας εταιρείας με τις οποίες, ανταποδίδει όφελος και δείχνει σεβασμό στην κοινωνία. Η στάση του κ. Χαραλάμπους θυμίζει την υπόθεση του πρωθυπουργού Park Geun-hye της Νότιας Κορέας. Τι έγινε; Μεγάλες εταιρείες χρηματοδοτούσαν ιδρύματα «κοινωνικού χαρακτήρα» που ήλεγχε στενή συνεργάτιδα του Προέδρου, με αντάλλαγμα πολιτικές διευκολύνσεις. Το χρήμα δεν πήγαινε απυθείας στον Πρόεδρο αλλά για «καλές πράξεις». Το δικαστήριο της Κορέας αποφάσισε την καθαίρεση και τη φυλάκιση του Park Geun.
Ο φίλος
Στο ίδιο βίντεο ο επιχειρηματίας Γιώργος Χρυσοχόος εξηγεί στους επενδυτές τη φιλική, μέχρι παρεξηγήσεως, σχέση του με τον Πρόεδρο ή γενικά με τους πολιτικούς. Μιλά μαζί τους καθημερινά και η σχέση τους είναι παρόμοιας συχνότητας και υφής με αυτήν που κάποιος μπορεί να έχει με τη «φιλενάδα του». Εξηγεί επίσης πόσα λεφτά επενδύει κάθε χρόνο για το Ταμείο της Πρώτης Κυρίας αλλά και για άλλες εκδηλώσεις που κάνει η Προεδρία της Δημοκρατίας. Θα μπορούσε άραγε ο κ. Πρόεδρος και ο διευθυντής του Γραφείου του, στο όνομα της διαφάνειας, να μας δώσουν έναν κατάλογο με τις εταιρείες που εξυπηρέτησαν και τι ποσά κατέθεσαν προς όφελος της κοινωνίας τα τελευταία χρόνια;
Στη φωτιά
Ο σύμβουλος του Προέδρου της Δημοκρατίας, Βίκτωρας Παπαδόπουλος, δήλωσε στο Ραδιόφωνο του Πολίτη -και δεν θέλουμε να τον αμφισβητήσουμε- ότι βάζει το χέρι του στη φωτιά περί της τιμιότητας του Προέδρου. Προς επίρρωση των λόγων του είπε επίσης ότι ο Πρόεδρος αποφεύγει ακόμα και τη συνεύρεση για φαγητό σε εστιατόρια με επιχειρηματίες για να μην παρεξηγηθεί. Δεν μας εξήγησε βέβαια αν, πέρα από τα εστιατόρια, επιτρέπεται στον κ. Πρόεδρο να φιλοξενείται οικογενειακώς σε πολυτελείς επαύλεις ντιβέλοπερ ή στα σούπερ κότερα δισεκατομμυριούχων. Αν και εδώ θα περιμέναμε κάποιες απαντήσεις, σημειώνουμε ότι τα εστιατόρια και οι φιλοξενίες δεν είναι τα πιο σημαντικά.
Αυτό που καίει τον κ. Πρόεδρο, και μάλλον πρέπει να σκεφτεί ακόμα και το ενδεχόμενο παραίτησής του, είναι ότι στο όνομά του διαπράττονται σοβαρά -ακόμα και ποινικά - αδικήματα που αναγκαστικά τον αγγίζουν.
Αντί να εξετασθεί αυτό το ενδεχόμενο, οι θεσμοί της Κυπριακής Δημοκρατίας περί άλλα τυρβάζουν. Ανακάλυψαν οι θεσμοί μας (Νομική Υπηρεσία-Αστυνομία-Μυστικές Υπηρεσίες) ότι δεχόμαστε υβριδικό πόλεμο και ότι κάποιοι προσπαθούν να πλήξουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Αλήθεια, με βάση τα όσα είδαμε και ακούσαμε, ποιος εξευτελίζει μέρα μεσημέρι την Κυπριακή Δημοκρατία; Εν ολίγοις η Κυπριακή Δημοκρατία δεν εξευτελίζεται από όποιον αποκαλύπτει παρανομίες, ακόμα και όταν διαθέτει κακές προθέσεις. Εξευτελίζεται όταν η πρόσβαση στον Πρόεδρο παρουσιάζεται ως προϊόν, όταν το μαύρο χρήμα βαφτίζεται κοινωνική ευθύνη, και όταν οι θεσμοί ψάχνουν εχθρούς αντί να ψάχνουν ευθύνες.
