Φόρμα αναζήτησης

«Το μεγαλείο της δύναμης μέσα στο νερό» (pics & vid)

Κυριακή, 28 Ιουνίου. Από το χάραμα ήμασταν μάρτυρες μιας απίστευτα μεγάλης προσπάθειας που εξελισσόταν στη θάλασσα της Λεμεσού. Τόσο για τη σωματική όσο και για την ηθική της πτυχή. Πλαισιωμένο από το σκάφος της Λιμενικής, από το μικρό ταχύπλοο του Μιχάλη Λυτρίδη, που μας μετέφερε για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, και το φουσκωτό του προέδρου των εφέδρων βατραχανθρώπων (Ο.Υ.Κ.) Σάββα Μηνά, δημιουργώντας μια «ζώνη ασφαλείας», παρακολουθούσαμε τον Αλέξανδρο Κουπάτο από το Καλό Χωριό Λάρνακας να διανύει μέσα σε μια βάρκα την απόσταση των 12 περίπου χιλιομέτρων, από την Ακτή Ολυμπίων Α, στον Εναέριο, μέχρι την παραλία Μαλίντι στην Παρεκκλησιά.

Όταν οι ΟΥΚ συνάντησαν την «Ομάδα Χόιτ»

Μπορεί η θάλασσα να ήταν με το μέρος του, χωρίς κύμα και κόντρα ρεύμα, στις πέντε ώρες και 20 λεπτά που κράτησε η προσπάθεια, αλλά ο ήλιος, που όσο προχωρούσε η μέρα έκαιγε πιο πολύ (η Μετεωρολογική είχε κάνει λόγο για καύσωνα), ήταν η αληθινή πρόκληση. Επιστρατεύοντας την ανεξάντλητη δύναμή του, ο Αλέξανδρος ανοίχτηκε στα νερά όχι μόνο για να γιορτάσει τα 21α του γενέθλια, αλλά για να στηρίξει τον Σύνδεσμο «Ένα Όνειρο Μια Ευχή» για τα παιδιά με καρκίνο και συναφείς παθήσεις, μαζί και όλους εμάς, που καθημερινά αναζητούμε μια πηγή δύναμης.

 

Ανοίχτηκε στα νερά όχι μόνο για να γιορτάσει τα 21α του γενέθλια, αλλά για να στηρίξει τον Σύνδεσμο «Ένα Όνειρο Μια Ευχή» για τα παιδιά με καρκίνο και συναφείς παθήσεις, μαζί και όλους εμάς, που καθημερινά αναζητούμε μια πηγή δύναμης.

 

Μπορεί η θάλασσα να ήταν με το μέρος του, χωρίς κύμα και κόντρα ρεύμα, στις πέντε ώρες και 20 λεπτά που κράτησε η προσπάθεια, αλλά ο ήλιος, που όσο προχωρούσε η μέρα έκαιγε πιο πολύ (η Μετεωρολογική είχε κάνει λόγο για καύσωνα), ήταν η αληθινή πρόκληση.

Συνεχής επικοινωνία

Από την «Ομάδα Δρομέων ΟΥΚ», τους οποίους είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε σε προηγούμενο ρεπορτάζ («Πολίτης», 14/06/2020), ο Πέτρος Αριστείδου ήταν συνεχώς δίπλα του, κωπηλατώντας με κανόε-καγιάκ, το οποίο μετέφερε και τις προμήθειες της προσπάθειας. Αποστολή του ήταν επίσης να έχει συνεχή επικοινωνία με τον Αλέξανδρο, εισπράττοντας, όπως και οι υπόλοιποι, τραγούδια του από το ρεπερτόριο του Στέλιου Καζαντζίδη. Αυτό συνηθίζει να κάνει στις αθλητικές εκδηλώσεις που συμμετέχει (μαραθώνιοι και τρίαθλα) ο αθλητής μας, καθώς και να ανταλλάζει πειράγματα και αστεία με τους ΟΥΚ. O Αλέξανδρος και ο Πέτρος έχουν τρέξει μαζί πολλές ώρες τα τελευταία δύο χρόνια, από τότε που τα χαρακτηριστικά τρίτροχα καροτσάκια της «Ομάδας» εκκινούν από τις αφετηρίες μαραθωνίων και τριάθλων σε όλη την Κύπρο, ακόμη και στο εξωτερικό. Γνωρίζονται πολύ καλά. Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει με όλα τα ΑμεΑ που συμμετέχουν σε αθλητικά γεγονότα με τους ΟΥΚ. Για τον Αλέξανδρο, που είναι πολύ κοινωνικός ως χαρακτήρας, ο Πέτρος γνωρίζει ότι μέσα σε όλο το χρονικό διάστημα στο νερό θα πρέπει να έχει συνεχή επικοινωνία μαζί του. Η απουσία κόσμου τον κουράζει. «Μα είναι μια διασημότητα από μόνος του! Τι να κάνουμε;», τον πειράζουν. Εκείνος γελά και ανταποδίδει αναλόγως.

 

Τραβώντας με σχοινί

Ένα σχοινί δεμένο στη βάρκα του Αλέξανδρου κατέληγε μπροστά στον Οράτιο Ιεροδιακόνου, το άλλο μέλος της «Ομάδας Δρομέων ΟΥΚ». Με δύο ζώνες γύρω από το σώμα του, τραβούσε κολυμπώντας το σχοινί δεμένο στη ράχη. Σε κάποια στιγμή ο «καπετάνιος» μας Μιχάλης Λυτρίδης ζυγίζει με το μάτι το συνολικό βάρος που τραβά ο σύντροφός του, από τη στρατιωτική θητεία στους ΟΥΚ. Υπολογίζει, λέει, γύρω στα 150 κιλά, συν η όποια ελάχιστη αντίσταση από το νερό, το οποίο ευτυχώς δεν είχε σηκωμένο κύμα. Ο Οράτιος όμως συνεχίζει ακάθεκτος, παρά την πίεση του σχοινιού στο δέρμα, την κάψα του ήλιου στο πρόσωπο και τη συνεχή γεύση άλατος στο στόμα.

 

 

«Καύσιμο» το γέλιο

Τόσες ώρες μέσα στη σιωπή του νερού τι να σκέφτεται άραγε ένας τέτοιος κολυμβητής; Βυθισμένος συγχρόνως και μέσα στον εαυτό του; Τι να τροφοδοτεί το πείσμα και τη δύναμή του; «Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν το γέλιο του Αλέξανδρου. Αυτό μου έδινε τη δύναμη», θα μας πει ο ίδιος μετά από τρεις μέρες, την περασμένη Τετάρτη 1η Ιουλίου, όταν βρεθήκαμε οι τρεις για καφέ στον Εναέριο Λεμεσού, το σημείο εκκίνησης του Αλέξανδρου, για έναν απολογισμό των όσων έγιναν την Κυριακή. Το πρόσωπό του, όπως και του Πέτρου, ήταν λαμπαδιασμένο από το κάψιμο του ήλιου. «Είχα έγνοια να είναι ασφαλής μέσα στη βάρκα, να μην ταλαιπωρηθεί ιδιαίτερα και να γελά, όπως συνηθίζει. Αυτό είχα να σκέφτομαι μέσα στο νερό. Η σκέψη μου ξεκινούσε και τέλειωνε εκεί. Όταν σταματούσα για κάποια μικρά διαλείμματα, ώστε να πιω κάτι, γύριζα το κεφάλι πίσω, έβλεπα ότι τραγουδούσε και έλεγα ‘εντάξει, με αυτό το γέλιο έχω δύναμη να συνεχίσω’».

«Μπορείς να έχεις τόσα προβλήματα και να χαμογελάς; Και την ίδια ώρα να το αγνοεί αυτό η υπόλοιπη κοινωνία; Εστιάζουμε στις αδυναμίες, έτσι μάθαμε. Και δεν είναι μόνο στην Κύπρο. Είναι σε παγκόσμιο επίπεδο», λέει στον “Π” ο Πέτρος Αριστείδου.

 

 

«Είμαστε υποκριτές»

«Ως κοινωνία είμαστε οι μεγαλύτεροι υποκριτές», τονίζει σε κάποιο σημείο ο Πέτρος Αριστείδου και εξηγεί: «Ενώ ο κανόνας που χαρακτηρίζει καθημερινά τη συμπεριφορά όλων μας είναι να δείχνουμε τα δυνατά σημεία του εαυτού μας και να ‘κτίζουμε’ πάνω σε αυτά, αυτούς τους ανθρώπους ερχόμαστε και τους κατηγοριοποιούμε με βάση τις αδυναμίες τους, αγνοώντας τα δυνατά τους σημεία, όπως τη δύναμη που έδειξε την Κυριακή ο Αλέξανδρος, αρνούμενοι να τους εντάξουμε στην κοινωνία. Δεν γνωρίζω να υπάρχει μεγαλύτερη διάκριση από αυτό». Στην ίδια γραμμή σκέψης, ο Οράτιος Ιεροδιακόνου θυμάται τη δύναμη που εξέπεμπε ο Αλέξανδρος μέσα στο νερό: «Αδυνατώ να πιστέψω ότι κάποιος άλλος άνθρωπος, με τόσα προβλήματα όσα ο Αλέξανδρος, θα χαμογελούσε και θα τραγουδούσε μέσα στη θάλασσα, την ώρα που του κτυπούσε τόσο δυνατά ο ήλιος. Αυτό είναι το μεγαλείο της δύναμης τέτοιων παιδιών, το οποίο εμείς προσκυνήσαμε εδώ και καιρό».

Οι γονείς

«Είναι και η δύναμη των γονιών τους», προσθέτει ο Πέτρος, «οι οποίοι είναι από μόνοι τους ένα μεγάλο κεφάλαιο και αγωνίζονται καθημερινά, με νύχια και με δόντια, για αυτά τα παιδιά. Ειλικρινά, χαιρόμαστε που μέσα από τέτοιες προσπάθειες οι γονείς έχουν τη δυνατότητα να υποδέχονται στον τερματισμό ενός αγώνα το παιδί τους ως ‘αθλητή-νικητή’, νικητή στον αγώνα της ζωής». Και διερωτάται: «Μπορείς να έχεις τόσα προβλήματα και να χαμογελάς; Και την ίδια ώρα να το αγνοεί αυτό η υπόλοιπη κοινωνία; Εστιάζουμε στις αδυναμίες, έτσι μάθαμε. Και δεν είναι μόνο στην Κύπρο. Είναι σε παγκόσμιο επίπεδο».

Ντικ και Ρικ Χόιτ

Για το μήνυμα ότι τα ΑμεΑ έχουν θέση στην κοινωνία έδωσαν αγώνες στο παρελθόν οι εμπνευστές τους στις ΗΠΑ, η περίφημη «Ομάδα Χόιτ». Τη δεκαετία του ’60 ένας πατέρας, ο ιπτάμενος στρατιωτικός Ντικ Χόιτ, αρνήθηκε να παραδώσει τον ΑμεΑ γιο του, Ρικ, σε ένα ίδρυμα και σε κατοπινό στάδιο άρχισαν να τρέχουν μαζί, σπρώχνοντας ο πρώτος τον δεύτερο με ειδικό αμαξάκι, στους μεγάλους Μαραθώνιους και ‘‘Ironman’’ της χώρας, για οικοδόμηση μιας κοινότητας χωρίς αποκλεισμούς. Από το 1977 μέχρι τον Απρίλη του 2014, οι Χόιτ είχαν διαγωνιστεί σε 1.108 αγώνες, που περιελάμβαναν 72 Μαραθώνιους και 6 ‘‘Ironman’’. Είχαν τρέξει στον Μαραθώνιο της Βοστώνης 32 φορές, ενώ ένα ακόμα επίτευγμά τους ήταν η κάλυψη 6.011 χλμ. σε 45 μέρες κατά μήκος των ΗΠΑ, με τρέξιμο και ποδηλασία, το 1992. Αξίζει να σημειωθεί ότι η βάρκα της «Ομάδας Δρομέων ΟΥΚ» είναι παρόμοια με εκείνη των «Χόιτ», και ξεκίνησε να συμμετέχει σε αγώνες, συγκεκριμένα τριάθλου, πριν από περίπου έναν χρόνο.

 

Η πρώτη αντιμετώπιση

Ο Οράτιος τονίζει ότι για να καταφέρουν στην αρχή ο Ντικ και ο Ρικ να παρουσιάζονται σε αγώνες έπρεπε να πολεμήσουν με όλα τα εμπόδια που τους βάζανε οι διοργανωτές στα πόδια τους. «Τους λέγανε, ‘μα αυτός είναι επίσημος αγώνας. Δεν μπορείτε να συμμετέχετε! Στο τέλος όμως τα κατάφεραν. Ο Ρικ, ένα παιδί που μόλις γεννήθηκε οι ‘γιατροί’ έκριναν ότι έπρεπε να κλειστεί σε ίδρυμα, έγινε παγκόσμιος θρύλος των αγώνων». Αλλά και ο Οράτιος και ο Πέτρος έχουν να πουν για τον προβληματισμό και την επιφύλαξη που συνάντησαν στις πρώτες συμμετοχές τους σε αγώνες, όπως στην παρθενική εμφάνιση του αμαξιδίου της ομάδας πριν από δύο χρόνια, στον Μαραθώνιο της Λάρνακας, με την Κάλλια Χριστοφή. «Θα μπορούσαμε να συμμετέχουμε σε αγώνες μικρών αποστάσεων, όμως αυτοί δεν τραβούν την προσοχή που θέλουμε να τραβήξουμε, ώστε επιτέλους να παύσει ο κόσμος να αγνοεί τα θετικά στοιχεία αυτών των ανθρώπων. Που στο κάτω-κάτω τι ζητάνε; Τα αυτονόητα. Ό,τι θα μπορούσε να ζητήσει ο καθένας από εμάς. Γι’ αυτό συνεχίζουμε με αγώνες μεγάλων αποστάσεων!», τονίζει ο Πέτρος.

Τερματίζοντας

Επιστρέφουμε στη βάρκα του Αλέξανδρου, που παίρνοντας την «τελική ευθεία» ετοιμάζεται να αράξει λίγο μετά το μεσημέρι στη μικρή παραλία Μαλίντι στην Παρεκκλησιά. Το κεφάλι του Οράτιου ψήνεται. Πλέον, μετά από τόσο μεγάλη δόση άλατος, το στόμα του δεν αισθάνεται γεύση. Τα χέρια του, μετά από τα περίπου 11 χλμ., του ξεφεύγουν για λίγες στιγμές και κολυμπάνε ακανόνιστα, όμως γρήγορα επανέρχονται. Πίσω, ο Αλέξανδρος συνεχίζει να τραγουδά στον Πέτρο, ο οποίος του κάνει νόημα να ετοιμάζεται. Ακούγεται το πλήθος που συγκεντρώνεται σιγά-σιγά στην άμμο για να τον αποθεώσει. Μαζί τους οι δήμαρχοι Λεμεσού και Μέσα Γειτονιάς, Νίκος Νικολαΐδης και Δώρος Αντωνίου. Επίσης ο πρόεδρος του Συνδέσμου «Ένα Όνειρο Μια Ευχή»» Γεώργιος Πενηνταέξ. Η οικογένειά του και οι φίλοι του. Η μάνα ξεχωρίζει ανάμεσά τους, περήφανη, αγωνιώντας συγχρόνως για τον Αλέξανδρο. Το γέλιο του, καθώς κατεβαίνει από τη βάρκα, ξεσηκώνει την παραλία. Συνεχώς λουόμενοι διακόπτουν την αποχαύνωση στα κρεβατάκια, πετάγονται σαν ελατήριο και πλησιάζουν το θέαμα που ξαφνιάζει.

 

-Το Web Tv του ΠΟΛΙΤΗ κατέγραψε καρέ-καρέ την προσπάθειά του Αλέξανδρου και ετοίμασε βίντεο, το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε:

Σχέδια για το μέλλον

Η συνεχής προσπάθεια της «Ομάδας Δρομέων ΟΥΚ», η οποία με τον καιρό γνωρίζει όλο και μεγαλύτερη ανταπόκριση, τόσο από γονείς ΑμεΑ, που επιθυμούν να συμμετέχουν τα παιδιά τους σε αγώνες με τον Σύνδεσμο Δρομέων ΟΥΚ, όσο και από τον υπόλοιπο κόσμο, που σπεύδει να προσφέρει στήριξη με διάφορους τρόπους, τους ωθεί ελεύθερα να κάνουν σχέδια για το μέλλον. Στην παρούσα φάση συγκεντρώνουν λεφτά για να αγοράσουν τη δεύτερη βάρκα, ώστε να είναι εφικτή η ταυτόχρονη συμμετοχή δύο παιδιών σε αγώνα στη θάλασσα, καθώς και το τέταρτο αμαξάκι για το τρέξιμο και το ποδήλατο. Όπως εξομολογούνται, σιγά-σιγά ωριμάζει μέσα τους και η ιδέα να διασχίσουν στο κοντινό μέλλον την Κύπρο μαζί με τα καροτσάκια.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.