Φόρμα αναζήτησης

Τα οκτώ περιστεροειδή της Κύπρου (Web TV)

Τα περιστεροειδή ανήκουν στην οικογένεια Περιστερίδες (Columbidae). Μέλη της είναι συνήθως τα περιστέρια ή τρυγόνια και είναι πουλιά τα οποία υπάρχουν σχεδόν σε όλα τα μέρη του πλανήτη. Υπάρχουν 310 είδη Περιστερίδων σε 42 διαφορετικά γένη. Τα περιστεροειδή αποτελούν τα πιο κοινά είδη στον πλανήτη και πολλά είδη από αυτά τα συναντάμε και στις πόλεις. Τρέφονται κυρίως με σπόρους, φρούτα και φυτά. Φτιάχνουν τη φωλιά τους κυρίως σε δέντρα και θάμνους με πολύ λίγα κλαράκια, και κάποιος που θα δει αυτές τις άτεχνες και ξέβαθες φωλιές διερωτάται πώς και δεν πέφτουν κάτω τα αβγά και οι νεοσσοί. Συνήθως γενούν δύο λευκά αβγά τα οποία  εκκολάπτονται από 14 μέχρι 16 μέρες και την ευθύνη της εκκόλαψης, καθώς και το μεγάλωμα των νεοσσών αναλαμβάνουν και οι δύο γονείς.

 

 

Στην Κύπρο συναντάμε οκτώ είδη της οικογένειας αυτής:

1 Φάσσα, περιστερά η λευκόλαιμος – Common Wood Pigeon (Columba palumbus) (Linnaeus, 1758)

2 Οικιακό περιστέρι – Domestic pigeon (Columba livia domestica) (Gmelin,1789)

3 Αγριοπερίστερο, αρκοπέζουνο – Rock dove (Columba livia) Gmelin, JF, 1789

4 Φασσοπέζουνο, φασσοπερίστερο, φασσοπίστερο – Stock Dove (Columba oenas) Linnaeus, 1758

5 Δεκαοχτούρα, δεκοχτούρα, φιλικουτούνι – Eurasian Collared Dove (Streptopelia decaocto) (Frivaldszky, 1838)

6 Φοινικοπερίστερο, φοινικοτρύγονο – Laughing dove (Streptopelia senegalensis) (Linnaeus, 1766)

7 Τρυγόνι – Turtle Dove (Streptopelia turtur) (Linnaeus, 1758)

8 Μικροπερίστερο – Namaqua dove (Oena capensis) (Linnaeus, 1766)

 

 

Η φάσσα αποτελεί το μεγαλύτερο είδος από όλα τα περιστεροειδή τα οποία συναντάμε στον τόπο μας και είναι μερικώς μεταναστευτικό είδος. Παρά το ανελέητο κυνήγι που υφίσταται καθώς συγκαταλέγεται στα θηρεύσιμα είδη τα τελευταία χρόνια, οι αριθμοί της στην Κύπρο έχουν αυξηθεί και τη συναντάμε παντού ακόμα και στις πόλεις, βρίσκοντας καταφύγιο σε πάρκα και περιοχές που απαγορεύεται το κυνήγι. Αρέσκεται να τρώει ώριμες ελιές τις οποίες καταπίνει ολόκληρες και μετά τη χώνεψη αποβάλλει το κουκούτσι. Τρέφεται επίσης και με τους καρπούς της δάφνης, της τρεμιθιάς, σχοινιάς, βαλανιδιάς και λαζιάς, συμβάλλοντας έτσι στη διασπορά πολλών δασικών ειδών.

Το οικιακό περιστέρι το συναντάμε παντού, κυρίως σε πόλεις και κτηνοτροφικές περιοχές. Τρέφονται με σπόρους και βόσκουν σε μεγάλα κοπάδια στους αγρούς και σε φάρμες. Φωλιάζουν και συχνάζουν σε εγκαταλειμμένα κτήρια, πολυκατοικίες, οροφές σπιτιών, εκκλησίες και σε πηγάδια. Τα οικιακά περιστέρια τα συναντάμε σε μια μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και αποχρώσεων. Πολλές φορές η συνήθειά τους να συχνάζουν σε κτήρια είναι ενοχλητική για πολλούς ανθρώπους λόγω των ακαθαρσιών που δημιουργούν με αποτέλεσμα πολλοί να τα δηλητηριάζουν μαζικά.

 

 

Το αγριοπερίστερο σε αντίθεση με το οικιακό περιστέρι είναι καχύποπτο πουλί και δεν εμπιστεύεται τον άνθρωπο, δεν συχνάζει στις πόλεις και δεν πλησιάζει σε περιοχές με ανθρώπινη δραστηριότητα. Το συναντάμε σε ερημικές περιοχές και φωλιάζει σε απόκρημνους γκρεμούς, χαράδρες, φαράγγια και θαλασσινές σπηλιές.

Το φασσοπέζουνο παρόλο που είναι αρκετά κοινό στην Ευρώπη, είναι το σπανιότερο από τα τρία είδη του γένους Columba στην Κύπρο. Είναι ένα πουλί που μοιάζει και με αγριοπερίστερο και με φάσσα (εξ ου και το όνομά του) και όταν πετά πολύ δύσκολα ξεχωρίζει κάποιος τι πουλί είναι. Είναι μεταναστευτικό είδος και φωλιάζει πάνω σε δέντρα. Δεν υπάρχουν αναφορές φωλιάσματος του είδους αυτού στην Κύπρο.

Οι δεκαοχτούρες ζουν κυρίως σε πόλεις, σε πάρκα και κήπους. Επιλέγουν τόπους όπου υπάρχει εύκολη πρόσβαση για τροφή, γι’ αυτό μπορούν να βρεθούν και κοντά σε φάρμες και σε ταΐστρες σε κήπους. Δεν είναι αποδημητικά πουλιά και φωλιάζουν σε δέντρα. Αν και το είδος αυτό δεν είναι αποδημητικό έχει εποικίσει σιγά-σιγά ολόκληρο τον πλανήτη.

 

 

Το φοινικοτρύγονο είναι είδος τρυγονιού που εξαπλώνεται στην υποσαχάρια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την Ινδική υποήπειρο. Στην Κύπρο το φοινικοτρύγονο θεωρείται τυχαίος επισκέπτης και τα τελευταία χρόνια άρχισε να εποικίζει τον τόπο μας με γοργούς ρυθμούς. Το συναντάμε κυρίως σε κατοικημένες περιοχές και φωλιάζει συνήθως σε δέντρα σε κήπους σπιτιών με προτίμηση τα γνωστά μας γιούκα με τα πυκνά φυλλώματα. Τη γρήγορή του εξάπλωση την οφείλει στο γεγονός ότι αναπαράγεται αρκετές φορές τον χρόνο ακόμα και στην καρδιά του χειμώνα. Είναι ένα πολύ φιλικό είδος για τον άνθρωπο και πλησιάζεται εύκολα, γι’ αυτό την εποχή του κυνηγίου δυστυχώς αποδεκατίζονται από τους κυνηγούς.

Το τρυγόνι είναι πλήρως αποδημητικό είδος και έρχεται στον τόπο μας τον Απρίλιο και φεύγει τον Οκτώβριο. Δυστυχώς οι αριθμοί του παγκοσμίως μειώνονται. Έχει υποστεί και εξακολουθεί να υφίσταται πολύ μεγάλη πίεση από το κυνήγι τόσο στην Κύπρο όσο και σε άλλες μεσογειακές χώρες, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της μετανάστευσης. Παρόλα αυτά δυστυχώς το κυνήγι του ακόμα επιτρέπεται χωρίς να υπάρχει quota, δηλαδή ο κάθε κυνηγός μπορεί να σκοτώσει όσα πουλιά βρει μπροστά του, κάτι το οποίο είναι εξωφρενικά απαράδεχτο. Το τρυγόνι αναπαράγεται στον τόπο μας και το συναντάμε κυρίως σε δασώδεις και δενδρώδεις περιοχές. Φωλιάζει σε δέντρα και πυκνούς θάμνους.

 

 

Το μικροπερίστερο είναι εξαιρετικά σπάνιο είδος για τον τόπο μας με μερικές μόνο αναφορές και αποτελεί το μικρότερο είδος από όλα τα περιστεροειδή που συναντάμε εδώ με μέγεθος σπουργίτη. Αποτελεί επίσης και τον μόνο αντιπρόσωπο του γένους Oena. Φτιάχνει τη φωλιά του σε θάμνους, δεν αναπαράγεται στον τόπο μας.

 

 

Η αρπαγή των νεοσσών

Εχθροί των ειδών αυτών από ανθρώπινο παράγοντα, είναι το κυνήγι (νόμιμο και παράνομο). Η αρπαγή των νεοσσών από τις φωλιές και η αποψίλωση των δασικών ενδιαιτημάτων, απαραίτητων για το φώλιασμα των πουλιών. Εχθροί των ειδών αυτών από φυσικούς παράγοντες είναι τα αρπαχτικά πουλιά, τα τρωκτικά και οι γάτες.