Φόρμα αναζήτησης

Το «miraculous hole» και το μιράκολό μας

Σας έχω νέα! Δεν είναι το θέμα της στήλης μεν αλλά, κάτι τέτοιο δεν το προσπερνάς. Η επιχειρηματικότητα των παπάδων (και η αφέλεια πολλών άλλων) έχει φτάσει σε ύψη πρωτόγνωρα, μοναδικά!

Τι κάστανα, τι παντόφλες…! Αυτά είναι πασέ, μάνα μου. Είναι σαν τα αγγλικά της Ινούς τώρα που βγήκε το βίντεο του συζύγου της το οποίο θα δούμε πιο κάτω.

Το νέο προϊόν της Εκκλησίας ΛΤΔ, εδώ του .gr, είναι μια… «θαυματουργή οπή». Καμία πλάκα. Τρύπα ναι. Χαμός γίνεται στο Ναύπλιο, στην εκκλησία των Αγίων Ανδριανού και Ναταλίας (σ.σ. όχι Γερμανού και Ναταλίας, θέλω να είστε συγκεντρωμένοι).

Πατείς με πατώ σε!

Σε σχετικό ρεπορτάζ διαβάζουμε και τον λόγο: «Δίπλα από την Ωραία Πύλη υπάρχει μια τρύπα που, όταν τη δει κάποιος για πρώτη φορά, πιστεύει ότι από εκεί μπορεί να περάσει μόνο ένα μικρό παιδί. Συγκρίνοντάς τη με την Ωραία Πύλη που βρίσκεται δίπλα της, μοιάζει μικροσκοπική».

It gets better: «Όσοι άνθρωποι έχουν επιχειρήσει να περάσουν, τα έχουν καταφέρει, ανεξάρτητα από το βάρος τους. Λέγεται ότι είναι πολύ καλό να περάσει ο επισκέπτης από την οπή, ότι είναι ευλογία. Η παράδοση θέλει να περνάει ο πιστός τρεις φορές». Όχι σαν τους άθεους της Δύσης που όλα αυτά τα έχουν σε museum of illusion (μουσεία ψευδαισθήσεων) και σε λούνα παρκ. The Miraculous Hole, ένα πράγμα. Στο Ελλαδιστάν όμως, τα παίρνουν σοβαρά ακόμα.

Το ωραιότερο σας το φύλαξα: «Μάλιστα, αποτελεί σύμβολο πίστης κυρίως για τις γυναίκες και δίνει ελπίδα σε όσες δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν».

No wonder που οι του κλήρου είναι συχνότατα δικές μας ή μισογύνηδες. Αγάπες μου, δεν είναι η γυναίκα που μπαίνει στην τρύπα. Είναι πολλά στρέιτ ζευγάρια που το γουστάρουν κολασμένα -με την καλή έννοια- αλλά δεν γίνεται τεκνοποίηση έτσι. Ε, μας διαβάζουν και παιδιά, δεν μπορώ να επεκταθώ!

Τέλος πάντων. Έτσι που λέτε. Όπως στη Δύση θα πλήρωνες, ξέρω ‘γω δύο ευρώ, για να μπεις στο Miraculous (με την καλή έννοια) Hole, εδώ τα δίνεις στην Εκκλησία ΛΤΔ, μπαίνεις και σου «δίνει ελπίδα». Ε ναι, δεν εγγυούνται. Το εκκλησιαστικό marketing είναι φοβερό. Δώστε προσοχή…

Όσες από εκείνες που πάνε στο Ναύπλιο πετύχουν με την εξωσωματική, θα ξαναπάνε εκεί για να (εκ)πληρώσουν το τάμα αντί να πάνε ένα κέικ στον επιστήμονα που τις βοήθησε. Θα γράψουν και στο facebook κ.λπ. Θαύμα-θαύμα! Είναι η πανώλη των ημερών. Οι άλλες; Αυτές θα ξαναπάνε να δοκιμάσουν ή θα πάνε σε ένα άλλο τέτοιο. Η φαντασία των παπάδων όταν είναι για να βγάζουν λεφτά, κάνει την Disney να φαίνεται ψιλικατζίδικο. Απλώς αυτοί, εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο. Και τον φόβο.

Και για να πάμε σε κάτι πιο εύθυμο, ας το δούμε έτσι τουλάχιστον, επειδή ξέρω ότι το περιμένετε: Δεν ξέρω εάν έχετε δει το βίντεο υπερπαραγωγή του γαμπρού του Προέδρου για την προσέλκυση, λέει, επενδύσεων. Ξέρετε, ακίνητο – διαβατήριο – αυτοκίνητο, αυτό. Η… εθνική υπόθεση, πια.

Βγήκε στο YouTube προχθές. Ναι, προχθές! Δεν γνωρίζω εάν του κάνει κανείς τον επικοινωνιολόγο του Προέδρου αλλά εάν, έχουμε θέμα… Απάνω μάλιστα που μάθαμε ότι οι κόρες έλαβαν οδηγίες να «μην προκαλούν» -θαυμάσια η κομψότητα της διατύπωσης υπό τις περιστάσεις- έσκασε το βίντεο με τον γαμπρό!

Τον γαμπρό ναι. Σκέτο. Ο καθένας ντύνεται όπως γουστάρει και ναι, όσο κι αν εδώ είναι στυλ κλαρινογαμπρού -δηλαδή ενός νεαρού «με δημώδες γούστο περί ωραίου, καλλωπισμένου σύμφωνα με αυτό»- ούτε με κόφτει, ούτε με αφορά.

Το άξιον σχολιασμού είναι άλλο.

Πέρα από το timing ναι, που είναι μια ομορφιά από μόνο του. Ο γαμπρός εκτελεί ο ίδιος χρέη ηθοποιού. Μιλώντας με μια ιδιαίτερη, θα την πω, αγγλική προφορά η οποία, προσωπικά, μου θυμίζει μαζί με το μαύρισμα και τη γενικότερη στυλιστική αισθητική, αγιαναπίτικο 80s κοπέλλι το οποίο έκανε την τύχη του σε μια παραλία και παντρεύτηκε… καλά, κάπου εκτός.

Και από το «You dance, ra?» βρέθηκε να τη χειρίζεται την αγγλική. Εστω και με διάχυτη την εσάνς «Λούκκος του Μάντη Beach 1984» (σ.σ. ή «Mandis’s Soak Pit 1984» – δεν το μεταφράζω ως «shithole» διότι δεν είναι σωστό και είναι υπαρκτή η παραλία). Τέλος πάντων. Από τα αλώνια στα σαλόνια.

Ο γαμπρός του Προέδρου, λοιπόν, μας παίρνει μια βόλτα με την πανάκριβη λιμουζίνα του στη Λεμεσό και εξηγεί στον ανυποψίαστο θεατή την «εκπληκτική ανάκαμψη της Κύπρου» (sic), με μια εικόνα τόσο εξωφρενικά αποκολλημένη από την πραγματικότητα όσο θα τη σχημάτιζε κάποιος ο οποίος θα πίστευε ότι και οι άλλοι Κύπριοι έσωσαν τα λεφτά τους στο κούρεμα όπως οι συμπέθεροι του Προέδρου. Του άλλου γαμπρού.

Μιλάμε, εάν το πάρτι της Ινούς σόκαρε, αυτό, με τη ζέστη των ημερών κιόλας, νομίζω ότι θα μακαρίσει -κούφια να είναι βέβαια η ώρα- αρκετούς.

Το αριστούργημα τελειώνει με τον γαμπρό να μας λέει (στα αγγλικά και μεταφράζω): «στο κάτω-κάτω, η πραγματική πρόκληση είναι να αγγίξεις τις ζωές των ανθρώπων, κτίζοντας πάνω στις ελπίδες και στα όνειρα εκείνων που περιβάλλουν κάθε κτήριο. Φτιάχνοντας κάτι μοναδικό για την κοινωνία συνολικά».

Βεβαίως, το μοναδικό «μοναδικό» πράγμα που φτιάχτηκε εκεί στις μέρες του πεθερού του, είναι το καταφύγιο αστέγων.της Λεμεσού. Αλλά, σύντομα είμαι βέβαιος ότι θα ανοίξουν κι άλλα, αλλού.

Βλέπετε η… ανάκαμψη στο σύννεφο του γαμπρού είναι εκπληκτική!

Φτιάχτηκαν κι άλλοι πολλοί με αυτή την ιστορία, το δίχως άλλο. Μάλιστα από εκεί που ήταν και στα πρόθυρα χρεωκοπίας ορισμένοι, μην ξεχνάμε, έχουν χεστεί στο τάλιρο. Μετά συγχωρήσεως. Αλλά δεν νομίζω να εννοεί αυτό. Θέλω να το ελπίζω τουλάχιστον. Εννοώ, να μην γίνει προσωπικό.

Εννοώ, όλο και κάποιοι θα θιχτούν. Και δεν είναι πρέπον! Είναι;