Φόρμα αναζήτησης

Ο ΔΗΣΥ του 2004 και ο πολυσυλλέκτης ψήφων

Όπως και να ‘χει ο Ιούνιος μπήκε καλά, αν υποθέσει κανείς ότι το ΓεΣΥ δεν κατέρρευσε παρ’ όλες τις δυσκολίες και τα προβλήματα που εκκρεμούν. Σιγά-σιγά λειτουργεί το σύστημα. Την ίδια στιγμή σε μια ιδιόρρυθμη είδηση μάθαμε και για την τελευταία βαλίτσα.

Από την άλλη, οι δικαστικές επιτυχίες του γενικού εισαγγελέα αυξάνονται. Από επιτυχία σε επιτυχία. Οι ένοχοι της καταστροφής της κυπριακής οικονομίας είναι όλοι στη φυλακή τάχα, οι μάχες για τις προσφυγές πέφτουν όλες υπέρ των εργαζομένων, αλήθεια, φτου να μην τον ματιάσουμε. Το δικαστικό σώμα εξυγιαίνεται ας πούμε.

Τα κόμματα επίσης κάνουν τον απολογισμό τους μετά τις ευρωεκλογές, αναζητούν τα λάθη και τις επιτυχίες. Και πρώτος και καλύτερος ο Σιζόπουλος. Ποιος να του το ‘λεγε ότι με το κόμμα υπό διάλυση και την εσωκομματική δυσφορία έντονη θα έπιανε τέτοια ποσοστά. Από τη μια το σταθερό πολιτικό πρόσωπο του Παπαδάκη και από την άλλη οι συνυποψήφιοί του που έφεραν ψήφους του έδωσαν το απρόσμενο ποσοστό. Ήταν επίσης και οι αντι-ΕΛΑΜικές ψήφοι στήριξης των υπολοίπων. Και γιατί άραγε; Γιατί ο κόσμος ελπίζει ότι πιθανόν η ΕΔΕΚ να μην μεταλλαχθεί στο ακραίο κόμμα στο οποίο κάποιες αποφάσεις τη μεταμορφώνουν. Ότι δηλαδή η ΕΔΕΚ θα διατηρήσει το σοσιαλιστικό της πρόσωπο.

Από την άλλη ο ΔΗΣΥ πλήρωσε τη μετάλλαξη. Αυτήν για την οποία μίλησε ο Παμπορίδης. Πού βρίσκεται άραγε ο ΔΗΣΥ που στήριξε αυτό για το οποίο αγωνιζόταν μέχρι το 2004; Πού είναι ο ΔΗΣΥ που αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος στήριξε την πρόταση λύσης την οποία κατάφερε να φέρει με το ζόρι ο Τάσσος το 2004; Και όμως, λίγα χρόνια μετά ανέκαμψε και πιο δυναμικά. Ίσως γιατί ήταν σταθερό το κόμμα σε αυτό που ζητούσε, σε αυτό που καίει την πατρίδα μας από το 1974. Όπως και να ‘χει. Δέκα μονάδες κάτω και μία μπροστά από το ΑΚΕΛ.

Το ΑΚΕΛ που εμφανίστηκε χλομό. Χωρίς δυναμική. Που το ανέβασε η συνεργασία με τον Νιαζί. Ας είναι… Μια συνεργασία ανάμεσα στους κατοίκους του νησιού έπρεπε να γίνει.

Την επόμενη φορά τα υπόλοιπα κόμματα, αντί να χτυπιούνται και να φανατίζονται φουντώνοντας και τον κόσμο, καλύτερα να βάλουν και αυτοί υποψήφιο Τουρκοκύπριο. Και μην πει κανείς ότι διαφέρουν και πολύ οι ιδεολογίες. Αλλά ό,τι αντεπιχείρημα και να προτάξει κανείς, μία είναι η ουσία. Ογδόντα χιλιάδες ψήφους έχει από κει. Κάνουν τη διαφορά και την κάνουν καλά. Επομένως μην απορήσετε αν βγει η μάσκα του ψευτοπατριωτισμού και μπει αυτή του διεθνοκύπριου πολυσυλλέκτη ψήφων. Έτσι θα βαφτιστεί και ο Αχμέτ σοσιαλιστής ή δημοκράτης ή φιλελεύθερος και αναλόγως. Μα, αυτό δεν θα έπρεπε να ενοχλεί τόσο, όσο ο βόθρος και ο ρατσιστικός λόγος της προεκλογικής ιδίως από τον ΔΗΣΥ. Γιατί αυτό ήταν μαζί με την ασυνέπεια στο Κυπριακό ο λόγος της κάθετης πτώσης.