Φόρμα αναζήτησης

Μην ψάχνουμε άλλες συνταγές…

Είναι λίγος καιρός τώρα που άρχισε να συζητείται το σχέδιο αξιολόγησης του μαθητή/τριας. Προωθούνται διάφορες αλλαγές στο εκπαιδευτικό μας σύστημα που ακούγονται και είναι πολλά υποσχόμενες: Πρότζεκ, ομαδικά και ατομικά, μόνο προειδοποιημένα διαγωνίσματα, ώθηση των μαθητών/τριών σε δραστηριότητες εκτός τάξης, επιμορφώσεις εκπαιδευτικών. Ουδείς διαφωνεί με αλλαγές που αναβαθμίζουν την ποιότητα της εκπαίδευσης, που στοχεύουν σε ευτυχισμένους μαθητές, χωρίς άγχος και στρες. Άλλωστε το υφιστάμενο σύστημα εκπαίδευσης, κατά γενική ομολογία, έχει αποτύχει. Σαφώς και είναι επιβεβλημένη η αναδιοργάνωσή του, με προτάσεις ρεαλιστικές προσαρμοσμένες στα δεδομένα του τόπου μας. Το να «κλέβεις» μεθόδους από πετυχημένα συστήματα υγείας άλλων χωρών δεν είναι κακό. Δεν σημαίνει όμως ότι αυτές οι μέθοδοι μπορούν να λειτουργήσουν στο τόπο μας, για πολλούς και διάφορους λόγους.

Ένας από αυτούς αφορά το ίδιο το σύστημα της εκπαίδευσης και τα άλλα εξίσου σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει, όπως για παράδειγμα ο τεράστιος όγκος της διδακτέας ύλης, οι ανεπαρκείς εκπαιδεύσεις των εκπαιδευτικών, το διαθέσιμο εκπαιδευτικό υλικό. Με αυτά και άλλα προβλήματα να «πνίγουν» μαθητές και εκπαιδευτικούς πώς το εκπαιδευτικό σύστημα θα μπορέσει να δεχτεί τις όποιες αλλαγές προωθούνται χωρίς προηγουμένως να ρυθμιστούν άλλα ζητήματα συνυφασμένα με το θέμα της αξιολόγησης του μαθητή; Μιλάμε για δραστηριότητες εκτός τάξης, για πρότζεκ. Την ίδια ώρα, όμως, η διδακτέα ύλη είναι τεράστια με εκπαιδευτικούς και μαθητές να τρέχουν να την προλάβουν, η δε εμπέδωση είναι ένα θέμα κλεισμένο στα συρτάρια. Μιλάμε μόνο για προειδοποιημένα διαγωνίσματα.

Μα, και το απρόοπτο διαγώνισμα δεν θα ήταν καθόλου πρόβλημα για έναν/μία μαθητή/τρια εάν είχε «χωνέψει» την ύλη. Εάν δεν «έτρεχε» τα απογεύματα στο φροντιστήριο και εάν είχε εμβαθύνει στο αντικείμενο το οποίο εξετάζεται. Το προτεινόμενο από το Υπουργείο Παιδειας σχέδιο αξιολόγησης του μαθητή εμπεριέχει πολλά θετικά στοιχεία. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο σπόρος που θα φυτρώσει μια νέα πραγματικότητα στο δημόσιο σχολείο. Εάν όμως αυτός ο σπόρος ριχτεί σε άγονο χωράφι δεν θα βλαστήσει… Και θα μιλάμε για ακόμη μια αποτυχημένη μεταρρύθμιση. Για ακόμη ένα σχέδιο που δεν απέδωσε τους αναμενόμενους καρπούς ψάχνοντας για άλλες «συνταγές» που θα αναβαθμίσουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Κάπως έτσι, γενεές μαθητών θα ολοκληρώνουν τον κύκλο της σχολικής τους ζωής μαθαίνοντας τέλεια να αποστηθίζουν, να λύνουν τις πιο δύσκολες μαθηματικές πράξεις αλλά αγνοώντας το πιο βασικό: Να σκέφτονται έξω από το κουτί…

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ