Φόρμα αναζήτησης

Κατέρρευσε το ιδανικό της ομόσπονδης ενωμένης Κύπρου;

Ο Μουσταφά Ακιντζί έμαθε από τον Τύπο ότι ο Κουτρέτ Όζερσαϊ συναντήθηκε μυστικά με τον Αναστασιάδη. Δεν το πίστεψε. Θέλησε να το επιβεβαιώσει. Τηλεφώνησε στον Ερσίν Τατάρ. Τον ρώτησε: «Είναι αλήθεια;» Ο Τατάρ το επιβεβαίωσε. «Ναι, πραγματοποιήθηκε αυτή η συνάντηση», του είπε. Πρέπει να το πήρε πολύ κατάκαρδα ο Ακιντζί. Εκείνος είναι ο διαπραγματευτής. Εκείνος κάθεται στο ανώτατο δώμα της κοινότητας. Αλλά δεν έχει ιδέα για τη διεξαγωγή μιας τέτοιας σημαντικής συνάντησης! Πώς γίνεται αυτό; Ο Κουτρέτ δεν μπήκε στον κόπο να τον ενημερώσει. Το κράτησε μυστικό. Αλλά σίγουρα το είπε στον Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Δεν γίνεται να το έχει κρύψει και από αυτόν. Μάλιστα ποιος ξέρει, ίσως και να έκανε αυτή τη συνάντηση με δικές του οδηγίες. Όπως καταλαβαίνετε, ο Ακιντζί αποκλείστηκε για άλλη μια φορά. Αφέθηκε εκτός παιχνιδιού. Πώς να μην το πάρει κατάκαρδα; Ο ίδιος δίδει εξηγήσεις στην βουλή, στα κόμματα για κάθε συνάντηση που κάνει. Τους λέει ό,τι συζήτησε. Αλλά σε αυτόν δεν λένε. Αν ο Κουτρέτ δεν αντλούσε τη δύναμή του από την Άγκυρα, μήπως θα το έκρυβε καθόλου αυτό; Και μάλιστα, κρατήθηκε μυστικό μόνο από τον Ακιντζί; Κρατήθηκε μυστικό και από την κοινότητα. Δεν δικαιούται η κοινότητα να μαθαίνει αυτά που συζητούνται γι’ αυτήν;

Ο Ακιντζί δεν καταλαβαίνει κάτι. Ή δεν θέλει να καταλάβει. Η άποψη για ομοσπονδία έπεσε σε δυσμένεια στην Κύπρο. Απομακρύνθηκαν από αυτήν τόσο οι διαμένοντες στον νότο όσο και οι διαμένοντες στον βορρά. Ενισχύθηκε η άποψη των δύο κρατών. Ελάτε να κάνουμε ένα δημοψήφισμα αν θέλετε. Να ρωτήσουμε τον λαό. Τι θέλετε; Ομοσπονδία; Ή δύο κράτη; Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι στον βορρά το αποτέλεσμα θα είναι δύο κράτη με συντριπτική πλειοψηφία. Και για τον νότο δεν έχω αμφιβολία! Και εκεί ίσως το αποτέλεσμα θα είναι με μικρότερη διαφορά, αλλά πάλι θα κερδίσουν τα δύο κράτη. Γιατί; Διότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα δεν βλέπει και μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην ομοσπονδία και τα δύο κράτη. Τι ομοσπονδία, τι διχοτόμηση. Αλλά στο τέλος θα επιλέξουν τη διχοτόμηση. Διότι στην ομοσπονδία υποχρεούνται να μοιραστούν τη διοίκηση με τους Τουρκοκύπριους. Επιπλέον, θα δεχτούν ανάμεσά τους και 150 χιλιάδες εκ Τουρκίας. Αν είναι δύο κράτη, δεν υπάρχει καμία έγνοια γι’ αυτό! Εκείνοι θα είναι στη δική τους πλευρά και εμείς στη δική μας. Και σίγουρα θα καταργηθούν οι εγγυήσεις της Τουρκίας πάνω σε ολόκληρη την Κύπρο. Και η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν θα έχει αντίρρηση να είναι η Τουρκία εγγυήτρια μόνο των Τουρκοκυπρίων στον βορρά. Αυτή η φόρμουλα θα αποτελέσει λύση και για την ένταση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη θάλασσα. Αν η Τουρκία χάσει τα εγγυητικά της δικαιώματα πάνω σε ολόκληρο το νησί, δεν θα μπορεί να προβαίνει σε απολύτως καμία ενέργεια στις θάλασσες στον νότο. Μήπως ο Αναστασιάδης μπορεί να έχει υποβάλει μιαν τέτοια πρόταση προς την τουρκική πλευρά σκεπτόμενος αυτό ακριβώς; Γιατί όχι; Μήπως δεν μπορεί να έχει λογαριάσει ότι θα μπορούσε να απαλλαχτεί από την Τουρκία μόνο με τη φόρμουλα των δύο κρατών; Αυτή μπορεί να είναι ιδέα και της Αμερικής και της Αγγλίας, όχι μόνο του Αναστασιάδη. Εκείνοι άλλωστε ουδέποτε ήθελαν ενωμένη Κύπρο. Κοιτάξτε, ακόμα και το Ισραήλ δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν θέλει ομοσπονδία στο νησί. Αυτό που δεν θέλει το Ισραήλ, η Αμερική δεν το θέλει καθόλου.

Ιδού, αυτό δεν καταλαβαίνει ο Ακιντζί. Γι’ αυτό λέει μόνο ομοσπονδία και τίποτε άλλο. Καλά, αν το απορρίψουν αυτό και οι δύο κοινότητες, τι θα γίνει; Σε ποιον και πώς θα το επιβάλει αυτό ο Ακιντζί; Αν δεν έχει πίσω του τον λαό, μήπως είναι δυνατόν να το κάνει δεχτό αυτό; Απαιτεί πολιτική ισότητα. Απαιτεί εγγυήσεις. Απαιτεί εκ περιτροπής προεδρία. Κοιτάζοντας αυτές τις απαιτήσεις μαζί με τα δύο κράτη οι Ελληνοκύπριοι, τους φαίνονται πιο κατάλληλα τα δύο κράτη από μια τέτοια ομοσπονδία. Είναι το πιο θλιβερό αποτέλεσμα για τους Ελληνοκύπριους να αποδεχτούν ξανά τις εγγυήσεις της κατοχικής Τουρκίας. Αν γνώριζε λίγο περισσότερο την ελληνοκυπριακή κοινότητα ο Ακιντζί, θα καταλάβαινε ότι οι απαιτήσεις που υποβάλλει στο τραπέζι θα είχαν αντίθετο αποτέλεσμα και θα ενισχυόταν η ιδέα των δύο κρατών μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα.
Πώς κατέρρευσε το ιδανικό της ενωμένης Κύπρου στο νησί; Με τον χρόνο που σπαταλήθηκε άσκοπα.

Ουδέποτε δεν υπήρξε πραγματικός αγώνας για μια ενωμένη Κύπρο. Αυτός ο αγώνας προδόθηκε πρώτα και κύρια από τους διανοούμενους και τους ακαδημαϊκούς που προσκολλήθηκαν στα κονδύλια. Εκείνοι που νέμονταν τα αγαθά του υφιστάμενου στάτους κβο αποκοίμισαν τον λαό πουλώντας ελπίδα. Οι Τουρκοκύπριοι διανοούμενοι ουδέποτε αποδέχτηκαν την Τουρκία ως κατακτητή στο νησί. Και επιτέθηκαν σε όσους την αποκαλούν κατακτητή και αγωνίζονται εναντίον της. Εδώ μεγάλωσαν «μεγάλοι επαναστάτες» οι οποίοι βάζουν την ρετσινιά του «ρατσιστή» σε όλους παραπονιούνται για τον πληθυσμό από την Τουρκία που έγινε πολλαπλάσιος από την κοινότητά μας και τους κατηγορούν ως «Κύπριους εθνικιστές». Οι διαδηλώσεις για το θεαθήναι που τρέφονταν από τα κονδύλια τέλειωσαν την ενωμένη Κύπρο. Την τέλειωσαν οι απόστολοι της πορτοκαλί επανάστασης. Πλέον συζητούνται τα δύο κράτη. Η Τουρκία έθεσε εκτός του Ακιντζί. Έθεσε και τον Αναστασιάδη. Ήρθαμε στο σημείο που είχε πει ο Μεβλανά:
«Ό,τι υπήρχε ανήκει στο χθες, έφυγε μαζί με το χθες η ψυχούλα μου,
Τώρα πρέπει να λεχθούν νέα πράγματα»…