Φόρμα αναζήτησης

Κ@λόπαιδα παντού

Περνώντας από την παρακμή των μπουζουκερί και την αππωμάρα των λεκαφενόβιων στη μεταφούσκας εποχή, αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς ότι από την κρίση δεν έχουμε μάθει απολύτως τίποτα. Αντί να γίνουμε η αλλαγή που θέλαμε, γίναμε οι παθητικοί τύποι που αντιπαθούσαμε. Ζούμε απρόθυμα, ανούσια, αδιάφορα, δανεικά, εύκολα, αβασάνιστα, αναίσθητα, πεθαμένα, άλογα, παράλογα, τζογαδόρικα, χυδαία. Άλλοι φασαριόζοι κι άλλοι μουγγοί. Περιμένοντας το θαύμα, αναμένοντας τον Σωτήρα. Όλο και πιο συρρικνωμένοι, αποστασιοποιημένοι, αδύναμοι, επιφανειακοί, ημιμαθείς, ξερόλες, απαίδευτοι, δουλικοί, εξυπηρετικοί, υποταγμένοι, πτωματοποιημένοι, αμετροεπείς, αλλοτριωμένοι, αγενείς. Γλειφτρόνια των τοπικών φεουδαρχών και των εγχώριων αρχόντων.

Ανεκτικοί στους εξουσιάρχες της δικτατορίας των Μετρίων. Και των Αλάνθαστων. Και των Παρτάκηδων και Πουθενάκηδων και Μπλαχαλάκηδων και Χαβαλετζήδων και Μπλαμπλάδων και Τιποτούληδων και των Φαταούλων και των Ατσαλάκωτων. Της αρπακτής στα χρόνια της Lik(e)οκρατίας. Που αντί για επιχειρήματα, σου ρίχνουν μια φεϊσμπουκιά για να συνέλθεις. Η αβάστακτη κενότητα τού είναι τους. Σαρκία εικόνας και ήχου, δημιουργήματα των επικοινωνιολόγων. Και αυτοί που μόλις έφθασαν ή έρχονται, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν τους, κλώνοι ξεπουπουλιασμένων παγωνιών, κάτω από τα φτερά βρεγμένων στρουθοκάμηλων. Θλιβεροί παπαγάλοι.

Ξανακτίσαμε την Οικονομία των ατσίδων. Των μεγαλοδικηγόρων, των μπασμένων λογιστών, των δέκα ντιβέλοπερ, των προστατευόμενων τραπεζών. Κακομαθημένοι έμποροι υγείας. Κακοπληρωμένοι αστυνομικοί. Απαράδεκτοι διδάσκαλοι του Έθνους: οι μεν μετρούν εργάσιμες ώρες, αργίες, αντικαταστάσεις, μόρια, απαλλαγές, οδοιπορικά, και οι δε κηρύττουν τον Λόγο του Θεού για το πώς γίνονται και πώς μυρίζουν οι γκέι. Δουλεύουν οι πάρα πολλοί, για να πιάνουν την καλή οι ελάχιστοι, οι εκλεκτοί, οι συνέταιροι, οι φίλοι, οι κουμπάροι, οι συγγενείς. Φιμωμένα, εκφοβισμένα, διαπλεκόμενα ΜΜΕ. Μας κούρεψαν – πήγαμε στον Καρνάβαλο, κόψαμε τη μούττη της Σαρακοστής. Τουρκική εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ – διακοπές, πλάτσα πλούτσα στη θάλασσα. Εντελώς απροβλημάτιστα απολαμβάνουμε το λειτουργικό και βιώσιμο στάτους κβο. Πώς καταντήσαμε έτσι; Μια κοινωνία καραγκιόζης. Γέμισε ο τόπος κ@λόπαιδα.

Υ.Γ. Σύμφωνα με βρετανική δημοσκόπηση, την οποία επικαλείται η «Independent», η ευσπλαχνία έχει μεγαλύτερη αξία από τη σωματική διάπλαση, αναφορικά με την έννοια της «πραγματικής δύναμης». Δυνατός άνθρωπος είναι αυτός που παραδέχεται τα λάθη του, ζητά βοήθεια όταν τη χρειάζεται και είναι ευγενικός ακόμα και όταν κάποιος είναι αγενής ή επιθετικός μαζί του. Στην έρευνα έλαβαν μέρος 2.000 Βρετανοί ενήλικες, από τους οποίους το 43% χαρακτήρισε μια πράξη ευγένειας ως σημάδι δύναμης, ενώ μόνο το 10% θεώρησε τα μπράτσα ένδειξη δύναμης. Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά της πραγματικής δύναμης συμπεριλήφθηκαν το να είναι κανείς υποστηρικτικός, το να μπορεί να βάλει τα προβλήματά του στην άκρη για να βοηθήσει τους άλλους, το να καταγγέλλει την κακομεταχείριση των άλλων.