Φόρμα αναζήτησης

Είκοσι χρόνια το ίδιο φόρεμα να υφαίνεις…

Facebook Twitter LinkedIn Email PrintsharesΕίκοσι χρόνια  κράτησε η περιπέτεια του Οδυσσέα. Δέκα στην ξηρά και δέκα στη θάλασσα… Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια πάντα θα μεγαλουργούν. Κι εμείς σήμερα μια εικοσαετία μετράμε στα πέλαγα της ειδησεογραφίας. Οι στίχοι του Μιλτιάδη Πασχαλίδη μας πάνε γάντι… ”Όλους τους ξέμπαρκους τους τρώει το σαράκι μα όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν [...]

Read More...

Είκοσι χρόνια  κράτησε η περιπέτεια του Οδυσσέα. Δέκα στην ξηρά και δέκα στη θάλασσα… Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια πάντα θα μεγαλουργούν.
Κι εμείς σήμερα μια εικοσαετία μετράμε στα πέλαγα της ειδησεογραφίας. Οι στίχοι του Μιλτιάδη Πασχαλίδη μας πάνε γάντι…

”Όλους τους ξέμπαρκους τους τρώει το σαράκι
μα όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη”.
Έντυπη δημοσιογραφία. Να σκέφτεσαι πού πας κι όταν δεν βρίσκεις προορισμό να σε στοχεύει ο στόχος… Το διαδίκτυο νίκησε τον Οδυσσέα. Τον κατάπιε σαν μια νέα Σκύλλα, μια Χάρυβδη της πληροφόρησης χωρίς νόημα και σκοπό. Όταν ξεκινούσαμε πριν είκοσι χρόνια δεν υποψιαζόμασταν πως αυτό που μας περίμενε ως πεπρωμένο ήταν ο ρόλος της Πηνελόπης…
Στο τραγούδι ”Πηνελόπη” ο στιχουργός παλεύει με τον χρόνο. Η συνήθεια είναι η χειρότερη αρρώστια, θα πει ο Σαρτρ υφαίνοντας το δίχτυ της απελπισίας. Αλλά ο Οδυσσέας πανούργος και πολυμήχανος σκοτώνει την αμηχανία. Ή έτσι νόμισε…
”Μου λες κουράστηκες δεν θες να περιμένεις
είκοσι χρόνια το ίδιο φόρεμα να υφαίνεις
κι εγώ που γύρισα τον κόσμο δίχως χάρτη
άκου τι έμαθα δεμένος στο κατάρτι
Σε σένα πάντα θα γυρνώ κι αν δεν σου φτάνει
καράβι γίνε, να γινώ εγώ λιμάνι
να δούμε μάτια μου στο τέλος ποιος θα αντέξει
και ποιος καλύτερα τον ρόλο του θα παίξει”
Τρέχοντας καθημερινά για είκοσι χρόνια πίσω απ’ αυτό που θεωρούσαμε είδηση και γεγονός, μας διέφυγε η ουσία. Όλοι οι δημοσιογράφοι, παντού σε όλο τον πλανήτη, δεν είμαστε παρά παιδιά του Σωκράτη. Αυτού που έφερε την ερώτηση στο φως του ήλιου. Αυτού που μας έμαθε (όσους έμαθε…) πως το να ρωτάς είναι ο μόνος τρόπος να μαθαίνεις.
”Κι όσα δεν έγιναν μην τρέχεις να προλάβεις
αφού δεν μπόρεσες ποτέ να καταλάβεις
πως ήσουν πάντα απ’ την αρχή μέχρι το τέλος
εσύ η ασπίδα μου, το τόξο και το βέλος
Κι όλους τους ξέμπαρκους θα τρώει το σαράκι
μα όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη”
Όσοι λοιπόν τα παράτησαν και μόνο απαντήσεις ψάχνουν, καλά θα κάνουν να το ξανασκεφτούν – αν προλαβαίνουν… Eίναι οι ξέμπαρκοι της αλήθειας και η Ιθάκη δεν είναι παρά μια πνευματική πατρίδα που δεν ορίζεται από τίποτε κι από κανέναν.

Send this to a friend