Φόρμα αναζήτησης

Αργήσαμε, αλλά…

Αργήσαμε. Και για την αντιμετώπιση της βίας και της παραβατικότητας εντός των σχολικών μονάδων. Γιατί αντί ουσιαστικών μέτρων, ανακοινώναμε προγράμματα με ευφάνταστους τίτλους και υποσχόμενες δράσεις που δεν είχαμε όμως επαρκές, ειδικευμένο προσωπικό να τις εφαρμόσει.

Με το πέρασμα των χρόνων, το πρόβλημα μεγάλωσε σε τέτοιο βαθμό που για κάποια σχολεία έχει γίνει καθημερινό. Σήμερα, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το επικίνδυνο φαινόμενο. Ψάχνουμε τις ρίζες του προβλήματος, ψάχνουμε τα εργαλεία για να τις κόψουμε, ψάχνουμε τους σπόρους που θα φυτέψουμε για να φυτρώσει το λεγόμενο ανθρωποκεντρικό σχολείο. Το σχολείο, με πολύ απλά λόγια, που σέβεται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε μαθητή και επενδύει σε αυτά «φτιάχνοντας» ανθρώπους χρήσιμους για την κοινωνία των πολιτών. Η αλήθεια είναι ότι αργήσαμε. Γιατί δεν είναι σήμερα που ακούμε ότι μαθητές έβγαλαν μαχαίρι εντός του σχολείου απειλώντας συμμαθητές τους. Δεν εμφανίστηκαν χθες οι «κλίκες» των «ισχυρών» και το μπούλινγκ που δέχονται οι «αδύναμοι» μαθητές, δεν είναι σήμερα που ακούμε για μαθητές που επιτέθηκαν σε καθηγητές ή που κατέστρεψαν ξένη περιουσία.

Αντί όμως αυτούς τους μαθητές να τους βοηθήσουμε, τους «ταμπελώνουμε». Τους αποκαλούμε «νταήδες», «φασαρίες», «αλήτες» και τους περιθωριοποιούμε. Πολλές φορές το πρόβλημα κρύβεται κάτω από το χαλί για να μην βγάλει κακό όνομα ένα σχολείο… Στην καλύτερη περίπτωση, τους βάζουμε σε κάποια λίστα για να έρθει κάποιος σχολικός ψυχολόγος, όταν και εφόσον μπορέσει λόγω των εκατοντάδων άλλων περιπτώσεων που έχουν φτάσει ενώπιόν του, να τους δει.
Υπουργείο Παιδείας και εκπαιδευτικές οργανώσεις έχουν εδώ και καιρό ξεκινήσει διάλογο με επίκεντρο τα θέματα της βίας και της παραβατικότητας. Τα έγγραφα με τις εισηγήσεις των ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ, ΟΛΤΕΚ βρίσκονται στο τραπέζι του διαλόγου με τις συζητήσεις να συνεχίζονται. Την Παρασκευή οι πλευρές θα έρθουν για άλλη μια φορά τετ α τετ για να συζητήσουν. Στο διάστημα που διεξάγεται ο διάλογος μέτρα δεν έχουμε ακούσει. Μόνο για ατέρμονες συζητήσεις… Χωρίς μέτρα ωστόσο, ουσιαστικά και ριζοσπαστικά, το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Παραμένει και διαιωνίζεται.

Υπάρχει βεβαίως και η θεωρία την οποία «παπαγαλίζουν» τα πιο επίσημα χείλη όταν ένα περιστατικό δει το φως της δημοσιότητας. Λένε, λοιπόν, ότι οι μη αποτελεσματικές δράσεις από πλευράς σχολείου όπως για παράδειγμα η αδιαφορία, ο μη καθορισμός ξεκάθαρης πολιτικής, η απουσία συνεπειών επιτείνουν το πρόβλημα. Λένε επίσης ότι η στάση της οικογένειας και της κοινότητας και η συμμετοχή της στην αντιμετώπιση της βίας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Ουδείς διαφωνεί με τη θεωρία. Ήρθε ωστόσο η ώρα της πράξης. Με την εισαγωγή δράσεων «γεμάτων». Που να υποστηρίζονται και να στηρίζονται, δηλαδή, από επαρκές σε αριθμό, εξειδικευμένο προσωπικό. Όσο υπάρχει ένας ψυχολόγος για 2500 μαθητές, τα αποτελέσματα των δράσεων θα είναι πενιχρά. Όσο δεν υπάρχουν ειδικοί στα σχολεία οι οποίοι να παρεμβαίνουν άμεσα, το φαινόμενο της βίας και της παραβατικότητας θα διογκώνεται. Και κάποια μέρα, όπως και για πολλά άλλα ζητήματα σε τούτο τον τόπο, θα μετράμε λάθη. Και απώλειες ανθρώπινων ζωών. Γιατί οι σημερινοί μαθητές είναι οι αυριανοί πολίτες τούτου του τόπου.