Φόρμα αναζήτησης

Αρχιεπίσκοπέ μου, σοβαρά τωρά;

Τι να πούμε πλέον σε αυτό τον δύσμοιρο τόπο με όσα βλέπουμε, ακούμε και ζούμε; Ο Αρχιεπίσκοπος, ο πνευματικός πατέρας όλων των ορθόδοξων χριστιανών αυτής της χώρας, μεσολάβησε, λέει, για να πάρουν κυπριακό διαβατήριο καταζητούμενοι ανά το παγκόσμιο επιχειρηματίες… «για το καλό της Κύπρου». Είναι πραγματικά για να απορεί κανείς τι έχει μέσα στο μυαλό του ο πανιερότατος όταν λέει, και ακόμα περισσότερο όταν κάνει, κάτι τέτοια πράγματα. Κανόνισε διαβατήριο, πήρε 300.000 ευρώ. Πούλησε μάλιστα παραθαλάσσια γη της Εκκλησίας, η οποία γειτνιάζει με περιοχή Natura2000 για να κτίσει ο ντιβέλοπερ τα σπίτια που μετέπειτα θα έδιναν το περιβόητο διαβατήριο στον κ. Λόου. Οι πληροφορίες μας μάλιστα κάνουν λόγο και για επέμβαση στη θάλασσα, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μπροστά από τα εξοχικά κόλπος με πρόσβαση προς τη θάλασσα για τους ιδιοκτήτες. Το αν έγιναν ή όχι νόμιμα οι παρεμβάσεις, είναι μια άλλη ξεχωριστή ιστορία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αρχιεπίσκοπος στρέφει τα βλέμματα πάνω του για επενδυτές αμφιβόλου ποιότητος, καθώς όλοι θυμόμαστε τον περιβόητο επενδυτή για την περιοχή της Γεροσκήπου. Αυτό που ενοχλεί όμως ακόμα περισσότερο είναι η αλαζονική στάση του ότι μπορεί να κάνει ό,τι βάλει στο μυαλό, απλά και μόνο γιατί έχει πίσω του τη δύναμη που φέρει σε αυτό τον τόπο διαχρονικά η Εκκλησία. Αλλά αυτό που εξοργίζει, είναι η προσπάθεια να σπείρει τη διχόνοια, με επίκεντρο, μεταξύ άλλων, το Κυπριακό και τις πολιτικές θέσεις. Εγώ, ειλικρινά σας μιλώ, θέλω να διατηρώ εποικοδομητική διάθεση γύρω από αυτό το ζήτημα, γι’ αυτό θέλω να προτείνω κάποια πράγματα στον μακαριότατο.
To πρώτο που θέλω να του μεταφέρω είναι να περιοριστεί στο πνευματικό του έργο και, επιτέλους, αν θέλει να έχει επιχειρηματικές δραστηριότητες η Αρχιεπισκοπή, ας διορίσει κάποιον άλλον σε αυτό τον ρόλο της δημόσιας ρητορικής και οικονομικής ανάλυσης για λογαριασμό του. Να ξέρουμε όλοι ότι ο παναγιότατος είναι αρμόδιος μόνο για την πνευματική καθοδήγηση του ποιμνίου του και για τίποτα περισσότερο. Να αλλάξει τουλάχιστον προσέγγιση και εικόνα.

Το δεύτερο που θέλω να του μεταφέρω είναι να κατανοεί λίγο περισσότερο τον ρόλο του και να σέβεται τους πολίτες αυτής της κακότυχης πατρίδας που τόσα πολλά έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια. Το να έχει την εντύπωση πως επειδή εκπροσωπεί τον Θεό, όλο το κράτος και οι υποδομές της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να προσκυνούν σε ό,τι θέλει να κάνει είναι, στην καλύτερη περίπτωση, αλαζονικό.

Το τρίτο που νιώθω πως έχω καθήκον να του μεταφέρω, αν κατά τύχη διαβάσει αυτή τη στήλη ποτέ (καμιά ελπίδα), είναι κάποια λόγια από τον Πάπα Φραγκίσκο, με τον κίνδυνο να γίνω ακόμα και γραφικός: «Η αλήθεια χαρακτηρίζεται από πραότητα, η αλήθεια είναι σιωπηλή. Με όσους επιζητούν μόνον το σκάνδαλο και τον διχασμό, ο μόνος δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε είναι εκείνος της προσευχής και της σιωπής»… «Η μοχθηρία και η ασχήμια των καιρών μας επιτείνουν τον φόβο μας για τους ’άλλους’, τους άγνωστους, τους περιθωριοποιημένους, τους ξένους»… «Το πρόβλημα είναι όταν αυτά (τα συναισθήματα) επηρεάζουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε και ενεργούμε σε σημείο που γινόμαστε στενόμυαλοι, κλεισμένοι, και κυρίως, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, ρατσιστές»… «ανοίξτε τις καρδιές και τα σπίτια σας στον συνάνθρωπο».
Αρχιεπίσκοπέ μου, σοβαρά τωρά; Ώς πότε;