Φόρμα αναζήτησης

Άλλο Άγιαξ, άλλο ο Α, γιαξ…

Διαβάζω πικρόχολα σχόλια στο διαδίκτυο για την ισοπαλία του ΑΠΟΕΛ με τον Άγιαξ. Και έχω να πω ότι τα βρίσκω άδικα.

Όσο κι αν η συγκεκριμένη ομάδα έχει αλλεργία με τη σημαία της χώρας μας και πολλοί είναι εκείνοι στις τάξεις της οι οποίοι «οραματίζονται» την Κύπρο ως νομό Κοζάνης, επισήμως είναι μια κυπριακή ομάδα.

Και η επιτυχία της επισήμως είναι και δική μας.

Άλλωστε, όσο κι αν το σχόλιο θα εξοργίσει πολλούς από τους οπαδούς της, η αλήθεια για είναι μία και είναι εκεί. Μιλάμε για μια ομάδα οι πλείστοι οπαδοί της οποίας θεωρούν ότι είναι –αποκλειστικά κιόλας– απόγονοι μεταναστών στο νησί. Συγκεκριμένων.

Όπως επίσης μιλάμε για μια ομάδα η οποία καταγράφει διεθνείς επιτυχίες από τότε που –όπως κι άλλες ομάδες, ανάμεσά τους και επίσημα ελληνικές– άλλαξε τη σύνθεσή της και αγωνίζεται συνήθως με εννέα ενίοτε και δέκα αλλοδαπούς. Κι έναν, άντε δύο ντόπιους. Μάξιμουμ.

Η ισοπαλία με τον Άγιαξ προχθές ήταν το αποτέλεσμα της δουλειάς δύο Κυπρίων, ενός Έλληνα, ενός Βοσνιοελβετού, δύο Σλοβένων, ενός Ιορδανού, ενός Βραζιλιάνου, ενός Πορτογάλου και δύο Σέρβων.

Έτσι, είτε αρέσει σε κάποιους είτε –μάλλον– όχι, η πορεία του ΑΠΟΕΛ είναι η καλύτερη απόδειξη για το πώς η πολυπολιτισμικότητα καταφέρνει αυτό που για χρόνια η ανοησία του εθνικισμού πάσκιζε αλλά –φυσικά και– δεν μπορούσε να πετύχει.

Μαζί και το πόσο ανόητο είναι να νομίζει κανείς ότι είναι καλύτερος από τους άλλους διότι γεννήθηκε σε ένα συγκεκριμένο σημείο της επιφάνειας του πλανήτη, όπως άλλωστε νομίζουν και όλοι οι υπόλοιποι εθνικιστές κάθε γωνιάς της Γης. Είναι και λίγο άβολο.

Από εκεί και πέρα δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το ποδόσφαιρο σε αυτό το επίπεδο δεν είναι αθλητισμός αλλά εμπορικό θέαμα. Και έχει να κάνει και με τα λεφτά που είναι διατεθειμένος να ρίξει κανείς.

Όμως, για μένα προσωπικά, επαναλαμβάνω, είναι δύσκολο να μην δω με συμπάθεια μια ομάδα κατά το 90% αλλοδαπών που βγάζουν το ψωμί τους σε μια άλλη χώρα μακριά από το σπίτι τους, παίζοντας για έναν σύλλογο ο οποίος κατά την παραδοχή των πλείστων οπαδών του είναι μια ομάδα απογόνων μεταναστών και αυτή, ασχέτως εάν το χρώμα μας, ημών των Κυπρίων, έχει μια αστοχία από τη στόχευση των… «προγόνων» τους. Ας είναι. Ο καθένας ό,τι θέλει νιώθει.

Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: ο Αίαντας (Ajax) «ήταν» πραγματικά Αχαιός. Πιστοποιημένο: «Ούτος δ’ Αίας εστί πελώριος, έρκος Αχαιών», λέει ο Όμηρος στην Ιλιάδα.

Κι ας αλλάξουμε θέμα: Υπάρχει το θράσος. Και μετά, υπάρχει και αυτό. Το να είσαι ο Νίκος Αναστασιάδης, να βουίζει ο τόπος –πλην του δικού σου τόπου, όπου ελέγχεις τα πλείστα των ΜΜΕ– να καλείς τους υπουργούς σου σε Υπουργικό στο Τρόοδος και… να τους κατσαδιάζεις για την «κακή εικόνα της κυβέρνησης».

Άγγελέ μου, η κακή εικόνα της κυβέρνησης οφείλεται κατά 90% στα δικά σας κατορθώματα. Και για να μην παρεξηγηθώ εννοώ «σου». Πρώτη φορά και για λόγους διατύπωσης απευθύνομαι στον ενικό στον Πρόεδρο της χώρας όποιος κι αν είναι. Αλλά θα καταλάβετε γιατί. Και απολογούμαι εκ των προτέρων.

Από τις… δουλειές σου –τις «πρώην» και όχι μόνο– που μας διασύρουν διεθνώς μέχρι τις επιλογές σου, όπου βόλεψες όλο το φιλικό περιβάλλον των θυγατέρων σου και διέπρεψες στην επιλογή των «άριστων» από τους «άριστους», ένας εκ των οποίων έκατσε και μέσα.

Ή μήπως το ξέχασες;

Σου έκατσε μια διεθνής εικόνα εκτός λόγω του Στυλιανίδη και τον έδιωξες λόγω αποπλήρωσης των υποχρεώσεων της προεκλογικής σου. Σου έκατσε και ένα ΓεΣΥ, λόγω ενός Παμπορίδη ο οποίος έστησε γέφυρες με την αντιπολίτευση την ώρα που οι δικοί σου έβαζαν τα «εναλλακτικά» σχέδια και τις υποσχέσεις για αχρήστευση του ΓεΣΥ από την πίσω πόρτα. Και εάν δεν ήταν το γινάτι του Παμπορίδη, δεν…

Αλήθεια, γιατί έφυγε ο Παμπορίδης; Ρητορικά το θέτω βέβαια.

Και γιατί φταίει, δηλαδή, ο Πετρίδης ή η Ζέτα ή ο Ιωάννου ή και ο Λακκοτρύπης για το μπάχαλο που δημιούργησε η δική σου ακυβερνησία και η ενασχόλησή σου με άλλα ή οι διπλωματικές πατέντες του φίλου μου του Χριστοδουλίδη ή τα οικονομικά μοντέλα του Χαρουθκιού και τα δισεκατομμύρια της προίκας του Συνεργατισμού που πληρώσαμε και πληρώνουμε ακόμα;

Είναι και ντροπή, όχι… δική μας, το να διασύρονται άλλοι την ώρα που εσύ, από χθες, σφυρίζεις αδιάφορα για την απάντηση του OCCRP συνεπικουρούμενος από τα «φιλικά» ΜΜΕ που, επίσης, πάλι δεν… άκουσαν κάτι! Ενώ για άλλα σκίζουν τα ιμάτιά τους.

Βεβαίως και έχουν ευθύνη οι υπουργοί. Και όσο μένουν εκεί, με έναν τέτοιο Πρόεδρο με αυτά τα πεπραγμένα, έχουν ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη. Ειδικά όταν δεν του λένε κάτι και δεν διαμαρτύρονται.

Πολύ μεγάλη κιόλας. Αλλά, όχι και να φταίνε οι άλλοι για την «κακή εικόνα της κυβέρνησης».

Τόση ξεδιαντροπιά πλέον, Πρόεδρε;