Φόρμα αναζήτησης

Μόλις λεχθεί ότι θα φύγει ο στρατός, δεν θα θέλετε ούτε δυο κράτη

Προχθές ήμουν φιλοξενούμενος στην τηλεόρασης του Άλφα στον νότο. Σε ζωντανή εκπομπή. Η πρώτη ερώτηση: «Γιατί κατέρχεσαι ως υποψήφιος;». «Ήξερα ότι αυτή θα ήταν η πρώτη ερώτηση», είπα. Και εξήγησα σε συντομία: «Η πατρίδα μου είναι σε αυτή την κατάσταση. Δεν πρέπει να κάνω πιο πολλά γι’ αυτό;» Ύστερα τα θέματα περιπλέχθηκαν. Στον νότο υπάρχουν συζητήσεις και δραστηριότητα σε σχέση με τις ευρωεκλογές. Στον βορρά δεν υπάρχουν και πολλές. Αν δεν ήταν μερικοί Τουρκοκύπριοι υποψήφιοι, νομίζω ότι δεν θα συζητιόντουσαν καθόλου. Η διοίκησή μας απορρίπτει αυτές τις εκλογές και υποστηρίζει ότι οι δύο από τις έξι έδρες ανήκουν στους Τουρκοκύπριους και γι’ αυτό πρέπει η κοινότητά μας να πληρώσει τις δύο έδρες με χωριστές εκλογές. Γι’ αυτό δεν μυρίζει και πολύ εκλογές στον βορρά.

Γιατί είμαι υποψήφιος; Πρώτα απ’ όλα για να μεταφέρω στη διεθνή σκηνή την αντιπολιτευτική φωνή μας. Άλλο να αναφέρεις τις πραγματικότητες της Κύπρου σε αυτό το νησί και άλλο να τις αναφέρεις στην καρδιά της Ευρώπης. Δεν λέγονται οι πραγματικότητες που πρέπει να λεχθούν κατά τις επαφές που πραγματοποιούν κάθε χρόνο στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο βουλευτές μας από διαφορετικά κόμματα. Άλλωστε πάντα εκπλήσσομαι. Πηγαίνει ένας βουλευτής του Κόμματος Εθνικής Ενότητας (UBP) και ένας του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (CTP). Πώς βρίσκουν κοινή γλώσσα και εκφράζουν το ντέρτι τους; Καταφέρνουν στις Βρυξέλλες αυτό που δεν βλέπουμε εδώ; Κοιτάξτε για παράδειγμα. Το UBP εγκατέλειψε τη θέση της ομοσπονδίας συμβαδίζοντας με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Δεν έμεινε σε αυτό, άρχισε να κατηγορεί σχεδόν για προδοσία όσους ζητούν ομοσπονδία. Μάλιστα κάποιος από αυτούς παρασύρθηκε τόσο πολύ που έγραψε ότι «η ομοσπονδιακή λύση στην Κύπρο είναι σχέδιο του Φετουλάχ Γκιουλέν (FETO)». Δηλαδή, όσοι ζητούν ομοσπονδία στην Κύπρο είναι όλοι οπαδοί της FETO! Μέχρι εδώ έφτασε η εχθρότητα απέναντι στην ομοσπονδία. Πλέον μιλάνε για δύο κράτη και τίποτε άλλο. Δεν ξέρουν ότι ούτε η Τουρκία το θέλει αυτό. Δεν ξέρουν ότι η Τουρκία ουσιαστικά δεν θέλει καμία λύση. Διότι λύση σημαίνει αποχώρηση του τουρκικού στρατού από αυτό το νησί. Οποιαδήποτε λύση. Είτε ομοσπονδία, είτε συνομοσπονδία, είτε δύο κράτη! Αν υπάρξει λύση, τελειώνει η παρουσία της Τουρκίας στην Κύπρο. Τι νομίζετε; Ακόμα και αν ο Αναστασιάδης πρότεινε δύο κράτη, τα πρότεινε για να φύγει ο τουρκικός στρατός από εδώ και να καταργηθούν οι εγγυήσεις. Αν αρχίσουν διαπραγματεύσεις για δύο κράτη, ο Αναστασιάδης θα τα θέσει αμέσως αυτά στο τραπέζι. Και εσείς θα παραιτηθείτε τότε και από τα δύο κράτη. Διότι δεν δέχεστε μια λύση με την οποία θα φύγει ο τουρκικός στρατός από το νησί και θα καταργηθούν οι εγγυήσεις. Δεν δέχεστε ακόμα και τη διχοτόμηση.

Μου υποβλήθηκε και αυτή η ερώτηση στον Άλφα: Αν ο Τσαβούσογλου απέρριψε πράγματι τα δύο κράτη που του πρότεινε ο Αναστασιάδης, γιατί τα απέρριψε; Ποιος ο λόγος; Και εγώ είπα ότι επειδή γνωρίζει ότι η οποιαδήποτε λύση θα τερματίσει την εδώ παρουσία του. Δηλαδή, όπως καταλαβαίνετε, ακόμα ισχύει η θέση της Τουρκίας ότι «η μη λύση είναι λύση». Το υφιστάμενο στάτους κβο είναι η πιο κατάλληλη κατάσταση. Άλλωστε πλέον θεωρεί δική της την Κύπρο. Ο πληθυσμός. Το κεφάλαιο. Όλα είναι δικά της. Σχεδιάζει όπως επιθυμεί το βόρειο τμήμα της Κύπρου. Και όσο και αν φωνάζουμε εμείς, δεν μας λαμβάνει υπόψη. Κάνει αυτό που ξέρει. Βλέπει ότι δεν υπάρχει κάποια σοβαρή απειλή γι’ αυτήν εδώ. Και οι δημοσιογράφοι μας την καθησυχάζουν λέγοντας ότι «οι εχθροί της Τουρκίας είναι μειοψηφία, δεν εκπροσωπούν την κοινωνία», μην τους ματιάσω.

Το είπα και στη χθεσινή εκπομπή. Εκείνοι που ψάχνουν λύση στην Κύπρο είναι όσοι δεν θέλουν λύση. Υπάρχουν κάποιοι που παρασύρθηκαν σε αυτό το κλίμα χωρίς να το αντιληφθούν. Η λύση υπάρχει. Είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν πέθαναν οι Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Η ελληνοκυπριακή πλευρά πληρώνει τους θώκους της Δημοκρατίας με βάση αυτές τις συμφωνίες. Η Τουρκία, η Ελλάδα και η Αγγλία συνεχίζουν να είναι εγγυήτριες με βάση αυτές τις συμφωνίες. Καλά, τα δικά μας δικαιώματα ως Τουρκοκυπρίων πού είναι; Στη Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας υπάρχουν 80 έδρες. Οι Ελληνοκύπριοι πληρώνουν μόνο τις 56 από αυτές. Οι 24 είναι άδειες επειδή μας ανήκουν. Αυτό που πρέπει να γίνει ουσιαστικά είναι να πληρωθούν εκείνες οι κενές έδρες. Οι Τουρκοκύπριοι πρέπει να εκλέξουν και να στείλουν εκεί 24 βουλευτές. Πρέπει να διαλυθεί το κράτος-μαριονέτα στον βορρά. Και πρέπει να εκλέξουν και τον Αντιπρόεδρο της Δημοκρατίας. Στο εξής το πρόβλημα πρέπει να λυθεί σε εκείνη τη Βουλή, όχι ανάμεσα στους δύο ηγέτες. Δηλαδή, θα πάμε σε ένα ομοσπονδιακό κράτος ή θα συνεχίσουμε τον συνεταιρισμό στην Κυπριακή Δημοκρατία; Αυτό πρέπει να το αποφασίσει εκείνη η Βουλή.

Είναι και η Κυπριακή Δημοκρατία μια ομοσπονδία. Αυτό που αποτελεί επιθυμία τώρα είναι η ομοσπονδία. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομοσπονδίες είναι η εξής: Η ομοσπονδία που ζητείται τώρα είναι διζωνική. Η δε Κυπριακή Δημοκρατία είχε μία μόνο περιοχή και δεν υπήρχαν σύνορα!

Ρώτησε το εξής ο παρουσιαστής: «Είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί αυτό;» Και εγώ τον ρώτησα: «Ποιο είναι το αδύνατον;» Μήπως υπάρχει πρόβλημα που θα μπορούσε να επιλυθεί όταν φτάσουμε στην ωριμότητα να ζήσουμε μαζί ξανά; Αλλά ακόμα δεν βάλαμε μυαλό.