Φόρμα αναζήτησης

Η Ιστορία σταματά στο 1959…

Μια θαρραλέα πράξη, στο πλαίσιο «της αμοιβαίας ειλικρίνειας και αλληλοκατανόησης, με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται ιστορικά γεγονότα» χαρακτήρισε στις 24 Ιανουαρίου, η προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας (δηλαδή ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης) τη δήλωση του Ηνωμένου Βασιλείου ότι της ανεξαρτησίας της Κύπρου «προηγήθηκαν πέντε χρόνια βίας και απώλεια ανθρώπινων ζωών». Η ανακοίνωση της προεδρίας έγινε μετά τον εξωδικαστικό συμβιβασμό στην Αγγλία για καταβολή αποζημιώσεων σε 33 μέλη της ΕΟΚΑ, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του αγώνα είχαν υποβληθεί σε βασανιστήρια κατά την κράτησή τους από τις αποικιακές αρχές.

Η «αμοιβαία ειλικρίνεια και αλληλοκατανόηση» στην οποία προσβλέπει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όποτε βρίσκεται αντιμέτωπος με ιστορικά γεγονότα, αφορούν όμως μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες θύματα ήταν οι Ελληνοκύπριοι που διοικεί; Διότι «χρόνια βίας και απώλεια ανθρώπινων ζωών» δεν προηγήθηκαν μόνο της ανεξαρτησίας, αλλά και την ακολούθησαν.
Και αν ο Πρόεδρος ομνύεται, όπως ισχυρίζεται ο συντάκτης της ανακοίνωσής του, στην «αμοιβαία ειλικρίνεια και αλληλοκατανόηση» ενώπιον ιστορικών γεγονότων, μια κάποια υποχρέωση να τιμωρηθούν όλοι όσοι δολοφόνησαν συμπατριώτες τους στα χρόνια μετά την ανεξαρτησία, την έχει ως Πρόεδρος όλων των Κυπρίων. Ειδικά αφού παρατύπως ο Πρόεδρος έχει αναγνώσει την έκθεση των ανακριτών του ΤΑΕ Αρχηγείου, που τού έστειλε στις 26 Νοεμβρίου 2013 ο γενικός εισαγγελέας, για την πορεία των ερευνών 27 υποθέσεων δολοφονιών Τουρκοκυπρίων του 1963-64 και του 1974.

Σε εκείνη την έκθεση δεν μπορεί ο κ. Αναστασιάδης να μην αναγνώρισε στις λεπτομέρειες γύρω από τη δολοφονία στις 11 Μαΐου 1964 του αντρόγυνου Huseyin Ahmet Kamber και Sefika Huseyin Ahmet από τα Περβόλια Τρικώμου, ότι ο δράστης είναι μέλος του Συνδέσμου Αγωνιστών ΕΟΚΑ καθώς και του κόμματος του οποίου ηγείτο μέχρι το 2013.

Δεν είναι δυνατό να μην διερωτήθηκε ο κ. Αναστασιάδης ποια είναι τα κοπέλλια-αστυνομικοί που οργάνωσαν και εκτέλεσαν τις δολοφονίες 10 Τουρκοκυπρίων στην Αμμόχωστο στις 11 Μαΐου 1964, όταν διάβασε στην έκθεση που του έστειλε ο γενικός εισαγγελέας ότι οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές των εγκλημάτων είναι εν ζωή.

Δεν είναι τέλος φυσιολογικό να μην ρώτησε ο κ. Αναστασιάδης το γενικό εισαγγελέα γιατί δεν προχωρεί η προσαγωγή υπόπτου, ο οποίος ομολόγησε προφορικά στους ανακριτές του ΤΑΕ Αρχηγείου ότι συμμετείχε στη δολοφονία των νεαρών Abdullah Emirzade και Ali Musa στη Γιαλούσα (επίσης) στις 11 Μαΐου 1964.

Υπό το φως μιας τέτοιας πληροφόρησης, η ειλικρίνεια και η κατανόηση που ζητά ο Πρόεδρος έναντι της Ιστορίας βρωμά αίμα και σκουπίδια. Όπως οι σωροί στους οποίους είχαν θαφτεί οι 126 Τ/Κ της Αλόας και της Μαράθας στις 14 Αυγούστου 1974, μετά που δολοφονήθηκαν από 30 Ε/Κ των χωριών Περιστερώνας και Πηγής Αμμοχώστου, ανάμεσά τους επιφανή (μέχρι σήμερα) μέλη της κοινωνίας, της οποίας ηγείται ο κ. Αναστασιάδης. Ο ίδιος που διανοήθηκε να μας δηλώσει στις 18 Ιανουαρίου, ότι η δική του χώρα είναι ένα «κομμάτι» γης «που φιλοξενεί τους Ελληνοκύπριους». Δεν είναι όμως, σύμφωνα με το Σύνταγμα.