Φόρμα αναζήτησης

I am and I will για το ΓεΣΥ

«Καλημέρα, μπήκαν ήδη μέσα. Στο βάθος του διαδρόμου δεύτερη πόρτα αριστερά. Κτύπα και μπες». Μου κάνει εντύπωση κάθε φορά η Άννα στην υποδοχή. Γλυκύτατη, ευγενική, υπομονετική, πίσω από μια στοίβα φακέλους ασθενών, με το τηλέφωνο να κτυπά ασταμάτητα. «Καλημέρα, ξεκινήσαμε ήδη, να ενημερώσω και εσένα. Όλα θα πάνε καλά, βήμα-βήμα». Μια ώρα και κάτι ο ογκολόγος δρ Γεώργιος Ιωαννίδης με υπομονή να λύνει κάθε απορία. Να επικοινωνεί συνάμα τηλεφωνικώς με συναδέλφους του από άλλα τμήματα. Ουρολόγο, γενικό χειρούργο, ιστοπαθολόγο για μια δεύτερη ανάγνωση της βιοψίας. Να παραπέμπει σε ιατροσυμβούλιο την περίπτωση για να εγκριθεί το PET scan γιατί είναι αναγκαίο πριν από την εγχείριση για τυχόν μεταστάσεις. Να ετοιμάζει χαρτιά, να γράφει και να υπογράφει. Ξανά, να επιβεβαιώνει τον δικό μου άνθρωπο πως θα τα καταφέρουμε. «Μπορεί να κλάψεις, μπορεί να λυπηθείς, θα πεις ’γιατί σε μένα’. Το καταλαβαίνω. Να το περάσεις, αλλά σε θέλω δυνατή, έχουμε δουλειά μαζί». Μα πού είμαι, διερωτώμαι. Σε κρατικό νοσηλευτήριο, στο ΓΝ Λευκωσίας και υπάρχει όλη αυτή η οργάνωση; Χωρίς ΓεΣΥ; Χωρίς να παρέμβει κάποιος που ξέρει κάποιον, που ξέρει π.χ. τον υπουργό για να δει τον ασθενή με… άλλο μάτι; Για να επισπεύσει τα πράματα; Ένας γιατρός τα κάνει όλα;

Στο μεταξύ, ο Αντώνης, ο νοσοκόμος, πηγαινοέρχεται και έχει πάντα έτοιμη μια ατάκα για να κάνει τους ασθενείς και τους δικούς τους που τους συνοδεύουν, αν όχι να γελάσουν, να χαμογελάσουν. Την ίδια ώρα, οι Μαρίες, οι δύο νοσοκόμες που αναλαμβάνουν τα των χημειοθεραπειών, γνωρίζουν τα πάντα για τους ασθενείς τους. Κάθονται μαζί τους, τους φέρνουν νερό, καφέ, ό,τι χρειαστούν. Με εκείνο το γλυκό χαμόγελο. Βάλσαμο για κάθε ασθενή και τον δικό του που αγωνιά αυτό το χαμόγελο. Πιάνω κουβέντα με άλλους καρκινοπαθείς, από πού έρχονται, σε ποιο στάδιο της θεραπείας είναι τώρα, γιατί επέλεξαν το ογκολογικό του ΓΝ Λευκωσίας. Όλοι είχαν να πουν τα καλύτερα και για τους γιατρούς του Ογκολογικού και για το νοσηλευτικό προσωπικό μα και για τους λειτουργούς στην υποδοχή. Τι θέλει ο ασθενής πέρα από ιατρική φροντίδα; Στοργή, ασφάλεια, ένα χέρι να πιαστεί όσο διαρκεί αυτό το «γιατί εγώ, γιατί σε εμένα».

Στο Ογκολογικό Τμήμα του ΓΝ Λευκωσίας, αυτό που πασχίζει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Καρκινοπαθών ΕΛΑΖΩ Χρ. Ανδρέου να διατηρήσει ζωντανό, αφού η υποβάθμιση είναι εμφανής, γίνονται καθημερινά θαύματα. Σε ένα υπόγειο όπου δεν πιάνουν σήμα τα κινητά, πιάνει σήμα η ανθρωπιά.

Ο ασθενής δεν θέλει γυαλιστερά μάρμαρα, χλιδάτα δωμάτια και αγενείς γιατρούς με κοστούμια που δεν έχουν χρόνο για απορίες. Θέλει να βρει την υγεία του. Και μπορεί να τη βρει όταν το ιατρικό και το νοσηλευτικό προσωπικό τιμούν το λειτούργημά τους. Το ΓεΣΥ δεν μπορεί να επιβληθεί με καμία νομοθεσία, με καμία συνδικαλιστική απόφαση, με κανέναν προϋπολογισμό.

ΥΓ: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου η χθεσινή και εκμεταλλευόμενη το φετινό σλόγκαν «I am and I will», είμαι η Κάτια Σάββα και θα αγωνίζομαι γι’ αυτό το χαμόγελο-βάλσαμο που έχει τόσο ανάγκη ο ασθενής, τιμώντας συνάμα αυτούς τους ήρωες που το προσφέρουν αφειδώλευτα.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.