Φόρμα αναζήτησης

Έχε τον νου σου στο παιδί…Της Μιράντας Λυσάνδρου

Πριν από έξι μέρες: Μητέρα κατέβηκε από το λεωφορείο κι άφησε το δεκάχρονο παιδί της μοναχό του να κατεβεί σε επόμενη στάση για να συναντήσει φιλικά του πρόσωπα τα οποία αργότερα εγκατέλειψε και εθεάθη να περιπλανιέται μόνο του σε δρόμο αργά το απόγευμα. Η μητέρα συνελήφθη και τη φροντίδα του κοριτσιού ανέλαβε το Γραφείο Ευημερίας.
Στις 7 Ιανουαρίου δύο γονείς άφησαν τα παιδιά τους μόνα στο σπίτι, ένα κοριτσάκι 12 ετών και ένα αγόρι τριών ετών. Το αγόρι έπαιζε με τον αναπτήρα μόνο του στο σαλόνι την ώρα που το κορίτσι κοιμόταν με αποτέλεσμα το σπίτι να πιάσει φωτιά και τα παιδιά να διατρέξουν άμεσο κίνδυνο.

Το βράδυ των Χριστουγέννων 13χρονος κατήγγειλε στην Αστυνομία ότι η μητέρα του τον άφησε μόνο στο σπίτι μαζί με τον 10χρονο αδελφό του και εξάχρονο φίλο του. Ανέλαβε το Γραφείο Ευημερίας και οι δύο μητέρες οδηγήθηκαν στο δικαστήριο για κακομεταχείριση.

Λίγες μέρες μετά: Πατέρας άφησε στη μέση του δρόμου δύο κορίτσια, εννέα και 12 χρόνων επειδή την ώρα που επέστρεφε τα παιδιά στην εν διαστάσει σύζυγό του αυτή δεν ήταν μέσα. Για να την εκδικηθεί τα άφησε στη μέση του δρόμου προτρέποντάς τα να πάνε στην Αστυνομία και να καταγγείλουν τη μητέρα τους που δεν ήταν στο σπίτι. Ο πατέρας συνελήφθη για εγκατάλειψη.

Πριν από τρεις μέρες: Διερευνάται υπόθεση αγοραπωλησίας βρέφους από τις Φιλιππίνες. Είναι η μόνη υπόθεση απ’ όλες αυτές η οποία «φωνάζει» ότι χρειάζεται να γίνει το βήμα προς τα μπρος. Τη ρύθμιση που δίνει στα ομόφυλα ζευγάρια τα οποία έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης τη δυνατότητα αναδοχής και υιοθεσίας ακριβώς για να αποφεύγονται τέτοιου είδους εγκλήματα. Επείγει δε ο γενικότερος εκσυγχρονισμός του νόμου για τις υιοθεσίες γιατί πολύ φοβούμαι πως η ιστορία δεν αφορά μόνο ομόφυλα ζευγάρια…
Τον περασμένο Νοέμβριο: Το Ζύγι αντιδρά στη δημιουργία κέντρου για ασυνόδευτα προσφυγόπουλα στην κοινότητα, των οποίων οι γονείς είτε αγνοούνται είτε έχουν πεθάνει.

Όλες οι πιο πάνω υποθέσεις με επίκεντρο το παιδί σοκάρουν. Είτε λέγεται εγκατάλειψη, είτε λέγεται εμπορία, είτε ρατσισμός, είτε απάνθρωπη συμπεριφορά, είτε σεξουαλική κακοποίηση γιατί και σ’ αυτήν την κατηγορία πολλά βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Δεν θα ’πρεπε όμως να ’ναι οι μόνες που προκαλούν αποστροφή. Και κάθε παιδί στο οποίο δεν συμβαίνουν όλα αυτά τα ακραία μπορεί να νιώθει καθημερινά την εγκατάλειψη. Είναι οι επιπτώσεις από την πολυάσχολη ζωή των γονιών του: η καθημερινή πάλη με την επιβίωση, η σύγκρουση της συμβίωσης μεταξύ του ζεύγους, η ανάγκη απόκτησης περισσότερων αγαθών, η καριέρα, η αναβάθμιση του στάτους. Στρεβλές ανάγκες και επιθυμίες. Ανώφελος κόπος. Μάταιες προσπάθειες που εξαντλούν ψυχολογικά. Απαιτήσεις της ζωής που δεν τελειώνουν ποτέ κι αφήνουν πάντα την αίσθηση του ανικανοποίητου. Καταστάσεις που δυστυχώς έχουν παράπλευρες απώλειες. Παραμελημένα παιδιά, ψυχούλες γεμάτες θυμό και πληγές, στιγματισμένους ενήλικες στο μέλλον. Τα παιδιά, λοιπόν, και τα μάτια σας…