Φόρμα αναζήτησης

Από τη σκοπιά του εφέδρου…Του Μιχάλη Θεοδώρου

Για πέντε λεπτά που διαρκεί η βολή, η διαδικασία διαρκεί τέσσερις ώρες. Η αναμονή εμπλουτίζεται με το απόλυτο τίποτε.... [...]

Read More...

Δεν υπάρχει στην Κύπρο ενδοξότερο παράδειγμα ενός τομέα, με τον οποίο εχέφρων άνθρωπος να έρθει σε επαφή χωρίς να δώσει ακολούθως διαπιστευτήρια ενός τραγελαφικού, καφκικού και δαπανηρού γραφειοκρατικού οικοδομήματος όπως είναι η Εθνική Φρουρά. «ΣΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΑΣ ΣΤΟ Π.Β. ΤΣΕΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 26 ΙΑΝ Ή 02 ΦΕΒ (08:00-13:00). ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΝΑ ΦΟΡΑΤΕ ΑΠΑΝΤΕΣ ΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΕΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΟΠΛΙΣΜΟ, ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ, ΤΗΝ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ ΣΑΣ. ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 2241…. (0700-14:00)». Το μήνυμα αυτό έφτασε στο κινητό εφέδρου στις 14 Ιανουαρίου. Η «υπενθύμιση» του μηνύματος μόνο κατ’ ευφημισμόν μπορεί να αναγνωστεί αφού με τον ίδιο τρόπο τού είχε υπομνησθεί μια προηγούμενη παρουσίαση, την οποία έχασε, αφού έναν χρόνο προηγουμένως είχε απολυθεί από έφεδρος και είχε παραδώσει οπλισμό, πυρομαχικά, εξάρτυση (ορθογραφικά σωστή) και κράνος. Τον απέλυσαν και μετά από έξι μήνες του έστελναν μηνύματα μέσω κινητού να παρουσιαστεί για να παραλάβει νέο φύλλο ατομικής πρόσκλησης (ΦΑΠ). Χωρίς ΦΑΠ, έκτοτε ο έφεδρος είναι στο stop list στα σημεία εξόδου της χώρας (και κατόπιν συστάσεων του γενικού ελεγκτή, ενίοτε και στα οδοφράγματα), ενώ ανά εξάμηνο τον παίρνει τηλέφωνο (κατά προτίμηση Σαββατοκύριακα) ένας αστυνομικός, ο οποίος τον καλεί να δώσει κατάθεση για υπόθεση εναντίον του. Και ενώ παρουσιάστηκε στις 26/1/2019 στο πεδίο βολής Τσερίου, η Αστυνομία με επιστολές στη διεύθυνση των γονιών του τον καλεί να παρουσιαστεί το συντομότερο στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Λευκωσίας.

Πίσω στο πεδίο βολής Τσερίου, εκεί όπου διακυβευόταν η επεξήγηση της ενόχλησης ενός πολίτη από δύο υπηρεσίες για το ίδιο θέμα: Σάββατο πρωί (το μοναδικό εντός της εβδομάδας άνευ εργασιακής υποχρέωσης) ο έφεδρος ακύρωσε και επέσπευσε τακτικές οικογενειακές υποχρεώσεις, για να προλάβει να μεταβεί εγκαίρως στο πεδίο βολής. Περνώντας δίπλα από τα χωράφια του Καλλίτση, εκεί όπου τη νύχτα της 29ης Δεκεμβρίου 1963 δολοφονήθηκαν από Ε/Κ Τσεριώτες τρεις Τ/Κ νέοι από το Αρεδιού, ο έφεδρος έφτασε στο πεδίο βολής λίγο πριν τις 10:00 το πρωί. Περπατώντας περίπου μισό χιλιόμετρο μέχρι το σημείο εγγραφής, ο έφεδρος ακούει 18χρονους στρατιώτες να ανταλλάσσουν διά βοής τα προσωπικά δεδομένα του με έναν αξιωματικό 200 μέτρα απέναντι, ο οποίος καθόταν άπραγος σε ένα γραφείο στη μέση του πουθενά. Τον παραπέμπουν στο πρώτο συνεργείο ακόμα 200 μέτρα παραπέρα, ακριβώς κάτω από το πεδίο βολής. Υπάρχουν τρία συνεργεία, στα οποία οι έφεδροι χωρισμένοι σε δεκάδες περιμένουν τη σειρά τους για να κάνουν βολή. Ο άοπλος έφεδρος τοποθετείται στην τελευταία δεκάδα, υπ’ αριθμόν 16, και σε κάθε συνεργείο παραμένει για περίπου μία ώρα. Για πέντε λεπτά που διαρκεί η βολή, η διαδικασία διαρκεί τέσσερις ώρες. Η αναμονή εμπλουτίζεται με το απόλυτο τίποτε. Οι έφεδροι απλώς περιμένουν μετακινούμενοι από συνεργείο σε συνεργείο χωρίς προφανή σκοπό. Όταν μετά από τέσσερις ώρες έρχεται η σειρά του, δηλώνει απλώς «δεν αισθάνομαι καλά να λάβω όπλο» και απαλλάσσεται της διαδικασίας. Βαθύ μεσημέρι, παραλαμβάνει το ΦΑΠ του ώστε να επαναλάβει την ίδια ηλιθιότητα του χρόνου. Τη σκοπιμότητα αυτής ουδείς είναι πρόθυμος να αμφισβητήσει. Όπως ουδείς εξετάζει το κόστος της και την επάρκειά της. Έτσι, μπορεί ο γενικός ελεγκτής να καρφώνει όσους την αποφεύγουν και να ακούγεται αξιόπιστος, όταν απέναντί του ο υπουργός Άμυνας το μόνο που έχει να ψελλίσει είναι τη διαμαρτυρία του για τον διασυρμό του.

Send this to a friend