Φόρμα αναζήτησης

Αλυσοδεμένοι και ηλίθια βολεμένοι

Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας… Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του… Όμως, μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ’ ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μια αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του. Ωστόσο, το ξύλο ήταν αληθινά μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος. Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορούσε να ξεριζώνει δέντρα με τη δύναμή του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει…Γιατί δεν το σκάει; Έκλεισα τα μάτια και φαντάστηκα τον νεογέννητο ανυπεράσπιστο ελέφαντα δεμένο στο παλούκι. Είμαι βέβαιος ότι τότε είχε σπρώξει, τραβήξει και ιδρώσει πασχίζοντας να λευτερωθεί. Μα, παρ’ όλες τις προσπάθειές του, δεν τα είχε καταφέρει, γιατί το παλούκι ήταν πολύ γερό για τις δυνάμεις του. Φαντάστηκα ότι θα κοιμόταν εξαντλημένο και την επόμενη μέρα θα προσπαθούσε ξανά, και τη μεθεπόμενη το ίδιο… Ώσπου μια μέρα, μια φρικτή μέρα για την ιστορία του, το ζώο θα παραδεχόταν την αδυναμία του και θα υποτασσόταν στη μοίρα του. Αυτός ο πανίσχυρος και θεόρατος ελέφαντας που βλέπουμε στο τσίρκο δεν το σκάει γιατί νομίζει ότι δεν μπορεί, ο δυστυχής. Η ανάμνηση της αδυναμίας που ένιωσε λίγο μετά τη γέννησή του είναι χαραγμένη στη μνήμη του…».

Το πιο πάνω είναι απόσπασμα από το βιβλίο «Να σου πω μια ιστορία» του γιατρού και ψυχοθεραπευτή Χόρχε Μπουκάι ο οποίος εξηγούσε σε ασθενή του πως και οι άνθρωποι είμαστε λίγο-πολύ σαν τον ελέφαντα του τσίρκου. Αλυσοδεμένοι σε τόσα παλούκια που μας στερούν την ελευθερία και την πρόοδο επειδή κάποτε, όταν ήμασταν «μικροί», προσπαθήσαμε και δεν τα καταφέραμε.

Ανοίγοντας ωστόσο το κάδρο και βάζοντας στη θέση του ελέφαντα μια κοινωνία απηυδισμένη από σκάνδαλα, διαφθορά, ατιμώρητα εγκλήματα από λευκά κολάρα θα ανέμενε κανείς όχι μόνο να βγάλει το μικρό παλούκι αλλά να κάνει κομματάκια και τη χοντρή αλυσίδα. Μα δεν το κάνει. Γιατί; Η απάντηση μπορεί να δοθεί ενδεχομένως από κάτι πρόσφατο και σημειολογικό. Από τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία το μόνο που μας έμεινε ή αν θέλετε επιχειρήσαμε να υιοθετήσουμε ήταν τα κίτρινα γιλέκα, ως ενδυμασία. Αν ήταν μπλε παλτά, αυτά. Και αναλόγως καφέ στην πλατεία ή στην παραλία. Δυστυχώς. Συνεπώς το δυστύχημα δεν είναι που είμαστε αλυσοδεμένοι ως κοινωνία, είναι που δεν βλέπουμε καν τον… ελέφαντα (όχι τον αλυσοδεμένο τον άλλον) στο δωμάτιο παρότι μια την άλλη αλλάζει πόζες. «Θα τα κανονίσουμε τα ρεμάλια», αλλά κάποια άλλη ώρα που θα βολεύει, που δεν θα βρέχει, που δεν θα μας φωνάζει ο καναπές!

Υ.Γ. 1: Θα έρθει και θα φύγει η GRECO όπως και τόσες άλλες φορές και κάτι άλλο θα προκύψει, και το χρυσόψαρο θα κάνει άλλον έναν γύρο στη γυάλα και όλα καλά! Και όλοι θα βολεύονται, μαζί και η νηπιακής ηλικίας Δημοκρατία μας.
Υ.Γ. 2: Θυμάστε εκείνο το νομοσχέδιο για σύσταση ανεξάρτητης αρχής κατά της διαφθοράς; Μαθαίνουμε πως χθες η Νομική Υπηρεσία το επέστρεψε στο Υπ. Δικαιοσύνης και επίκειται η κατάθεσή του στο Υπουργικό. Χμ!

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.