Φόρμα αναζήτησης

Το μάθημα του Brexit

Καθώς παρακολουθούμε το Ηνωμένο Βασίλειο να αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο να πηδήξει από το παράθυρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή να βγει από την πόρτα για να ζήσει στην πίσω αυλή του οικοδομήματος, καλό είναι να αφήσουμε τις χαιρεκακίες και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πού μπορεί να μας οδηγήσει ο λαϊκισμός.

Απανωτές ψηφοφορίες στο Κοινοβούλιο, ατέλειωτες συζητήσεις στη Βουλή των Κοινοτήτων και στις Βρυξέλλες χωρίς αποτέλεσμα. Το θρυλικό βρετανικό συγκρότημα «The Clash» με το τραγούδι τους «Should I Stay or Should I Go» πριν από σχεδόν 40 χρόνια περιέγραψε την ψυχοσύνθεση του Brexit. Πάνε να συμβιβάσουν την έξοδο με την παραμονή και φυσικά δεν μπορούν. Άργησε να το καταλάβει η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι. Χρειάστηκε η Βουλή των Κοινοτήτων να καταψηφίσει την πρόταση εξόδου τρεις φορές και το ρολόι να κτυπήσει μεσάνυχτα για να φέρει μέσα στο δωμάτιο των αποφάσεων τον ηγέτη της αντιπολίτευσης Τζέρεμι Κόρμπιν.

Η Σύνοδος

Δεν γινόταν και αλλιώς. Την Τετάρτη έχει Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες και την Παρασκευή εκπνέει η προθεσμία που έδωσαν στο Λονδίνο για να αποφασίσει τι θα κάνει και πώς θα κάνει το Brexit. Τώρα και ο ηγέτης τον Εργατικών μπαίνει στην εξίσωση, σε μια εξίσωση που δεν λέει να λυθεί. Αλλά ακόμη και αν μαζί βρούνε μια λύση, αυτό δεν μπορεί να είναι τίποτα περισσότερο από κάτι που θα διασφαλίζει την παράταση που τόσο πρόθυμα προσφέρουν οι Βρυξέλλες. Σύντομα η χώρα θα πρέπει να αποφασίσει αν θα παραμείνει ή αν θα φύγει, όπως λένε και οι «Clash» στο τραγούδι τους.

Αν αυτό έχει κριθεί με το δημοψήφισμα του 2016, τότε καλό είναι να το πάρουμε όλοι απόφαση και να προετοιμαστούμε για τα αχαρτογράφητα ύδατα που φέρει. Θα βρούμε τρόπο να ζήσουμε και εμείς και οι Βρετανοί με υποτιμημένη στερλίνα, με μια μικρότερη Μεγάλη Βρετανία παραδομένη στα χέρια των λαϊκιστών με σπουδές στην Οξφόρδη. Ας αναλάβουν αυτοί να εξηγήσουν πως τελικά δεν μπορεί το ΗΒ να είναι εκτός ΕΕ και την ίδια ώρα να συνεχίσει να απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα και τα οφέλη που τη συνοδεύουν. Πόσω μάλλον να συνεχίσουν να έχουν λόγο και για το πώς γίνεται ο χειρισμός των θεμάτων εντός ΕΕ. Να βγει το ΗΒ από την ΕΕ ακόμη και αν αυτό ενεργοποιήσει τις φυγόκεντρες δυνάμεις σε Σκωτία και Βόρεια Ιρλανδία.

Αν πάλι το όλο θέμα δεν κρίθηκε το 2016 και το Κοινοβούλιο θεωρεί πως δεν θα επιτρέψει η χώρα να αφήσει ένα από τα ακριβότερα δωμάτια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος για να ζήσει στο δωματιάκι της πισίνας σαν εξεγερμένος έφηβος, ας πάρει την ευθύνη και να το πει. Ο χρόνος για να το πούνε είναι τώρα, δεν χρειάζεται να το κουράζουν με περαιτέρω παράταση και εξευτελισμό με συμμετοχή σε ευρωεκλογές.

Η Κύπρος

Όσο για εμάς, ένα μικρό κράτος στη γειτονιά της Μέσης Ανατολής, το Brexit είναι ένα μεγάλο μάθημα για το τι σημαίνει να είσαι συστημικός. Βέβαια εμείς αυτό θα πρέπει να το είχαμε μάθει με το κούρεμα του 2013, τότε που νομίζαμε πως με τις μπλόφες μας υποχρεώναμε την ΕΕ να μας διασώσει τις καταθέσεις. Το ΗΒ, με μόνιμη παρουσία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, πυρηνικά όπλα από το 1952 και πραγματικό ρόλο στο ΝΑΤΟ δεν είναι συστημική χώρα. Ακόμη και για μια πρώην αυτοκρατορία όπως η Μεγάλη Βρετανία ο παγκοσμιοποιημένος κόσμος με τα περίπλοκα περιβαλλοντικά και οικονομικά προβλήματα, τα θέματα ασφάλειας και τρομοκρατίας είναι ένα επικίνδυνο μέρος έξω από την ΕΕ.

Αυτό είναι καλό να το θυμόμαστε όσο η ΕΕ θα προχωρεί σε περαιτέρω ομοσπονδοποίηση και σε δύσκολες αποφάσεις. Καλό είναι αυτές να έχουν τη δημοκρατική νομιμοποίηση όπως συχνά πυκνά αρέσκονται οι πολιτικοί μας να λένε όταν οι προτάσεις που έρχονται δεν μας αρέσουν. Αλλά καλό είναι να ξέρουμε και ποια είναι η θέση μας μέσα στην ΕΕ. Ακόμη καλύτερα να ξέρουμε και ποια θα είναι αυτή εκτός της Ένωσης και πάρουμε αυτό το μάθημα που μας προσφέρουν σήμερα οι Βρετανοί.