Φόρμα αναζήτησης

Ο Πρόεδρος της απραξίας

Η πολιτική πορεία του Νίκου Αναστασιάδη ως Προέδρου της Δημοκρατίας δεν έχει να κάνει σχεδόν σε τίποτα με τον τρόπο που πολιτευόταν για χρόνια ως αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης. Από τολμηρός, αποφασιστικός, ρεαλιστής, ηγέτης, τα τελευταία χρόνια συρρικνώθηκε το πολιτικό του μέγεθος και μεταμορφώθηκε σε λαϊκιστή, ισορροπιστή, πολιτικό του προηγούμενου αιώνα, που δείχνει να πιστεύει ότι μπορεί να κοροϊδεύει όλους και για πάντα. Ο μέχρι σήμερα προεδρικός βίος και πολιτεία του κ. Αναστασιάδη μας αποκαλύπτει έναν πολιτικό της προχειρότητας, διαχειριστή της καθημερινότητας, χωρίς πλάνο και στρατηγική, αλλά «του βλέποντας και κάνοντας», αναποφάσιστο, που όλο μεταθέτει τα δύσκολα θέματα για παρακάτω και αναβάλλει επ’ αόριστον τις δράσεις και τις ενέργειες οι οποίες έχουν πολιτικό κόστος, που προκειμένου να κερδίσει εκλογές δεν διστάζει να παγώσει και τις πιο επείγουσες πολιτικές / οικονομικές εξελίξεις – ακόμα και να αποκρύψει θέματα υψίστης σημασίας για τον τόπο. Έχει εξελιχθεί σε προφέσορα της στρατηγικής της πολιτικής απραξίας, που με δικαιολογία την έλλειψη πολιτικής / κομματικής συναίνεσης προτιμά να αφήνει τα προβλήματα στη μοίρα τους, να σκάνε στα χέρια του και να διαχειρίζεται τις συνέπειες, παρουσιάζοντας, μάλιστα, τη διαχείριση της τραγωδίας είτε ως επιτυχία (Συνεργατισμός! Κυπριακό!) είτε ως καταναγκαστική επιλογή – μαχαίρι στον κρόταφο (κούρεμα 2013, φταίνε οι Ευρωπαίοι).

 

Διαβάστε επίσης:

Ο Χριστός εσταυρώθη εν μέσω δύο ληστών

Ποιος σκότωσε τον Συνεργατισμό;

Τι έκρινε το τέλος του Συνεργατισμού

 

Ήξερε ο Πρόεδρος
Η πορεία και κατάληξη – διάλυση της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας (ΣΚΤ) είναι ένα από τα θέματα που φανερώνουν τη φιλοσοφία της κυβέρνησης ως προς τη διαχείριση άκρως σοβαρών θεμάτων του κράτους. Δεν επέμεινε, όσο θα έπρεπε, στις τραπεζικές νομοθεσίες στη Βουλή, ώστε να διασφαλίσει την επιβίωση του Συνεργατισμού, λόγω των δυσκολιών που βρήκε στο να περάσει από το Κοινοβούλιο τα εργαλεία της διάσωσης, τον άφησε να καταρρεύσει ως «Πόντιος Πιλάτος» και επικεντρώθηκε στη διαχείριση των συνεπειών. Μέσα από την έκθεση για την κατάρρευση του Συνεργατισμού προκύπτει, στη βάση επιστολών και σημειωμάτων που ήρθαν στην κατοχή της ερευνητικής επιτροπής, ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε πλήρη γνώση των δεδομένων – μάλιστα, είναι αυτός που αποφάσισε τον διαχωρισμό της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας σε «καλή» (η οποία αποκτήθηκε από την Ελληνική Τράπεζα) και «κακή» (τη σημερινή ΚΕΔΙΠΕΣ) στις 14 Μαρτίου 2018, πριν ξεκινήσει επίσημα η τελευταία διαδικασία αναζήτησης επενδυτών στις 19 Μαρτίου. Υπενθυμίζεται ότι στις 15 Μαρτίου είχε πραγματοποιηθεί στο Προεδρικό σύσκεψη πολιτικών αρχηγών για το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Είναι σαφές ότι υπήρξε προετοιμασία για δυσμενή σενάρια από τις αρχές του 2018, παραμονές των προεδρικών εκλογών (28 Ιανουαρίου 2018 ο πρώτος γύρος).

 

Παραδείγματα

  • Στη σελ. 628 του πορίσματος γίνεται αναφορά σε ενημερωτικό σημείωμα του προϊσταμένου της Μονάδας Διαχείρισης προς τον γενικό διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών με ημερομηνία 3/1/2018, που συνιστά -λόγω των τελευταίων εξελίξεων που αφορούν τη ΣΚΤ (σ.σ. τη διεξαγωγή επιτόπιου ελέγχου από τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό) με ορατό τον κίνδυνο δημιουργίας δεδομένων που θα έχουν σοβαρό αντίκτυπο στη βιωσιμότητα και τη λειτουργία της ΣΚΤ, καθώς και του κυπριακού χρηματοπιστωτικού συστήματος- την ενημέρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας (πιθανή αναγκαία πολιτική παρέμβαση σε ανώτατο επίπεδο για τις ενδεχόμενες λύσεις).
  • Λίγες ημέρες μετά, η διοικήτρια της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου (ΚΤΚ) Χρυστάλλα Γιωρκάτζη, σε επιστολή της προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 19/1/2018, αναφέρει ότι οποιοδήποτε από τα εναλλακτικά σενάρια επιλεγεί ή προταθεί, πέραν της καθαρής εμπλοκής ξένων επενδυτών και με στόχο τη διαφύλαξη της χρηματοοικονομικής σταθερότητας, θα πρέπει να περιλαμβάνει και τη συμμετοχή του κράτους.
  • Η Χρυστάλλα Γιωργκάτζη, με νέα της επιστολή προς τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, με ημερομηνία 9/2/2018 και θέμα «Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα», τον πληροφορεί ότι με επιστολές της με ημερ. 5/2/2018 και 8/2/2018 προς τον υπουργό Οικονομικών τον ενημέρωσε για τις εξελίξεις και τις διεργασίες που λάμβαναν χώρα στο Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (Single Resolution Board – SRB), το οποίο είναι η αρμόδια Ευρωπαϊκή Αρχή της ευρωζώνης για τον σχεδιασμό και τη λήψη μέτρων εξυγίανσης σε όλες τις συστημικές τράπεζες της ευρωζώνης, περιλαμβανομένης και της ΣΚΤ. Επίσης, αναφέρει ότι «θεωρεί επιτακτική ανάγκη, για αποφυγή δυσάρεστων εξελίξεων που θα επηρεάσουν τη χρηματοοικονομική σταθερότητα και την οικονομία της Κύπρου γενικότερα, την επίσπευση και την ταχεία εφαρμογή εναλλακτικών λύσεων που επεξεργάζεται το Υπουργείο Οικονομικών για αντιμετώπιση των προβλημάτων που παρουσιάζονται στη ΣΚΤ». 
  • Στην επιστολή της διοικήτριας της ΚΤΚ προς τον υπουργό Οικονομικών γίνεται αναφορά στη συνεδρία της Εκτελεστικής Συνόδου του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (Single Resolution Board) στις 31/1/2018, στην οποία έγινε παρουσίαση των διαφόρων σεναρίων που επεξεργάζονταν σε περίπτωση μέτρων εξυγίανσης, με επικρατέστερο σενάριο αυτό της πώλησης εργασιών είτε με την πώληση των μετοχών είτε με τη μερική πώληση των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων της ΣΚΤ. Σε εκείνη τη συνεδρίαση, πληροφορεί η κ. Γιωρκάτζη, εκπρόσωπος της ΕΚΤ ανέφερε ότι έχουν ξεκινήσει την ετοιμασία προσχεδίου απόφασης της ΕΚΤ για καθορισμό της ΣΚΤ ως μη βιώσιμης στη βάση της ρευστοτικής της θέσης σε περίπτωση που οι εκροές καταθέσεων συνεχίσουν και τα επίπεδα ρευστότητας της ΣΚΤ ελαττωθούν σε επίπεδα που θα θέσουν την ικανότητα εξόφλησης των άμεσων υποχρεώσεών της υπό αμφισβήτηση. Συνεπώς, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γνώριζε την κατάσταση, ενώ είχαν ετοιμαστεί και εναλλακτικά σενάρια, κάποια από τα οποία έτρεξαν τους επόμενους μήνες.

 

«Αποσιώπησε τις εξελίξεις»
Στην έκθεση της ερευνητικής επιτροπής σημειώνεται, ακόμη, ότι όταν ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έτυχε ενημέρωσης από τη διοικήτρια της Κεντρικής Τράπεζας, ο επιτόπιος έλεγχος βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη από τις 10/1/2018, και αυτό οδήγησε τη ΣΚΤ «σε μια πορεία μη αναστρέψιμη εφόσον η εξεύρεση κεφαλαίων καθίστατο κατ’ αυτόν τον τρόπο πλέον αδύνατη». Προστίθεται πως «είναι βεβαίως γεγονός ότι ο Πρόεδρος αποσιώπησε πλήρως τις δραματικές εξελίξεις οι οποίες λάμβαναν χώραν την περίοδο αυτή. Είτε γιατί δεν ήθελε να έχει πολιτικό κόστος ενόψει εκλογών είτε γιατί ήθελε να αποτρέψει τις περαιτέρω καταθετικές εκροές […]. Οποιαδήποτε εξήγηση και να δεχθούμε δεν ήταν μια παράλειψη η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την τελική κατάρρευση της ΣΚΤ, η οποία ακολούθησε μερικούς μήνες μετά».

 

Τα ίδια στο Κυπριακό
Ανάλογους χειρισμούς, όπως αυτόν που έκανε για τον Συνεργατισμό ο Πρόεδρος, παρακολουθούμε να γίνονται στο Κυπριακό και στις απαραίτητες και πολυδιαφημιζόμενες μεταρρυθμίσεις. Στο Κυπριακό, τα τσαλιμάκια του Νίκου Αναστασιάδη είχαν αρχίσει στη συνάντησή του με τον γ.γ. του ΟΗΕ και τον κ. Ακιντζί, στη Νέα Υόρκη, τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν άδειασε τον Τ/Κ ηγέτη (άλλα είχαν συμφωνήσει οι δύο ηγέτες, άλλα πήγε και έκανε / είπε ο κ. Αναστασιάδης στην κοινή συνάντηση με τον γ.γ.). Στο Μοντ Πελεράν οι δύο πλευρές είχαν φθάσει πολύ κοντά σε συμφωνία, την τελευταία στιγμή όμως ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ζήτησε χρόνο να ενημερώσει την Αθήνα και το εθνικό συμβούλιο, ρίχνοντας μάλιστα την ευθύνη της αναβολής στον γ.γ. του ΑΚΕΛ, ο οποίος έγινε έξαλλος όταν το έμαθε. Τότε είχαν αρχίσει κάποιοι κάτι να υποψιάζονται και να συνδέουν την αναποφασιστικότητα / αναβλητικότητα του Προέδρου στο Κυπριακό με τις προεδρικές εκλογές, αλλά δεν ήθελαν να το πιστέψουν. Στη Γενεύη, αρχές του 2017, ήταν πια φανερό ότι ο Πρόεδρος βολεύτηκε με το πολιτικό παιχνίδι του τότε υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκου Κοτζιά, ο οποίος είχε πάρει πάνω του το Κυπριακό και απολάμβανε τον εαυτό του στο one man show του σκληρού διαπραγματευτή. Στο Κραν Μοντανά η εικόνα ξεκαθάρισε πλήρως. Με διάφορες δικαιολογίες απέτρεψε τη μετάβαση του Έλληνα πρωθυπουργού στο ελβετικό θέρετρο, μην αφήνοντας έτσι τη διάσκεψη να περάσει στο τελευταίο και τελικό στάδιο της διαπραγμάτευσης. Κι ενώ ο γ.γ. του ΟΗΕ ήταν ξεκάθαρος στις εκθέσεις του ότι τα πράγματα θα ξεπαγώσουν εάν και εφόσον οι δύο ηγέτες στην Κύπρο το ζητήσουν, ο Πρόεδρος δεν έκανε την παραμικρή κίνηση μέχρι την επανεκλογή του στην προεδρία της Δημοκρατίας. Επιπλέον, είχε υιοθετήσει φρασεολογία του ΔΗΚΟ και του Νικόλα Παπαδόπουλου στο Κυπριακό και απέφευγε την όποια αναφορά σε διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία (ΔΔΟ). Ήμασταν πλέον σε προεκλογική περίοδο. Σήμερα, πολλοί είναι αυτοί που παραλληλίζουν τις κινήσεις του Προέδρου στο Κυπριακό με αυτές που έκανε στον Συνεργατισμό. Μην θέλοντας να αναλάβει το πολιτικό κόστος μιας διευθέτησης του Κυπριακού, αφήνει τα πράγματα να πάρουν την πορεία τους, εξετάζοντας παράλληλα σενάρια για την περίπτωση που σκάσει το Κυπριακό στα χέρια του, δηλαδή οδηγηθούν οι εξελίξεις στην οριστική εγκατάλειψη των προσπαθειών για εξεύρεση λύσης ΔΔΟ.

 

ΓεΣΥ και άλλες… παραλίγο μεταρρυθμίσεις
Σε ό,τι αφορά το γενικό σύστημα υγείας, ο Πρόεδρος δεν κρύβει ότι διαφωνεί με τη φιλοσοφία του ΓεΣΥ που βρίσκεται σε πορεία υλοποίησης – πρόσφατα έχει δηλώσει ότι ο ίδιος δεν είναι αυτό το ΓεΣΥ που στήριζε, αλλά απλώς σεβάστηκε την πλειοψηφία των κομμάτων. Πληροφορίες από πηγή πολύ κοντά στον Πρόεδρο ανέφερε στον «Π» ότι τώρα έχουμε ευρωεκλογές και δεν μπορεί να αλλάξει οτιδήποτε. «Να περάσουν οι ευρωπαϊκές εκλογές στις 26 Μαΐου, να ξεκινήσει η πρώτη φάση του ΓεΣΥ τον Ιούνιο, και αφού δουν όλοι ότι δεν μπορεί να δουλέψει αυτό το σύστημα και καταρρεύσει ο σχεδιασμός, θα εμφανιστεί ως ο σωτήρας της κατάστασης και θα οδηγήσει το ΓεΣΥ στο πολυασφαλιστικό, όπως ήταν η αρχική του επιθυμία», συμπλήρωσε η ίδια πηγή. Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν στα της μεταρρύθμισης του Δημοσίου – επιχείρησε να την προωθήσει, με τις πρώτες όμως αντιδράσεις την άφησε να κοιμάται στα ζεστά συρτάρια της Βουλής.

Σε σχέση με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, υποτίθεται ότι θα έκλεινε το θέμα πριν από τις δημοτικές / κοινοτικές εκλογές του Δεκέμβρη του 2016. Όχι μόνο δεν επιτεύχθηκε τότε συμφωνία -αλλά «τακτοποιήθηκαν» δάνεια καταχρεωμένων δήμων, κάποιοι έχουν δημιουργήσει νέα- και το ζήτημα εξακολουθεί να παραμένει ορθάνοιχτο. Έχει πάρει αναβολή για μετά τις ευρωεκλογές του Μαΐου (και βλέπουμε), σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, λόγω των σφοδρών αντιδράσεων δημάρχων, ειδικά Συναγερμικών.

Τα γεγονότα αναφορικά με τη μεταρρύθμιση της παιδείας είναι λίγο-πολύ γνωστά. Μετά την κρίση που προκάλεσαν αποφάσεις τις οποίες έλαβε το Υπουργικό για τους εκπαιδευτικούς, ο Πρόεδρος τα πήρε όλα πίσω και οι πλευρές εισήλθαν σε διάλογο που συνεχίζεται από τότε μέχρι σήμερα, χωρίς κανένα απολύτως αποτέλεσμα και δίχως να δείχνει να ενοχλείται κανείς με αυτήν την κατάσταση.

Για τα της απονομής δικαιοσύνης, αναγκάστηκε να έρθει άρον-άρον στο νησί η GRECO του Συμβουλίου της Ευρώπης για να επιληφθεί του θέματος. Τέλος, αποκρατικοποίηση ημικρατικών οργανισμών και κλείσιμο συμβουλίων: παρά τις δεσμεύσεις που είχε πάρει η κυβέρνηση Αναστασιάδη ενώπιον της τρόικας, τα συμβούλια παραμένουν σε λειτουργία μέχρι να… καταρρεύσουν (;) και οργανισμοί αφέθηκαν στη μοίρα τους μέχρι να…σκάσει η βόμβα στα χέρια τους, να χρεωκοπήσουν (;) και να επιμεριστούν οι ευθύνες (φταίει το κομματικό σύστημα, φταίει η Βουλή, φταίνε και οι συντεχνίες). Κι έτσι να μην υπάρχει άλλη επιλογή πλην της πώλησης όσα-όσα (π.χ. cyta;).