POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Η φωνή των φτωχών


polemitis

Σε πρόσφατες δηλώσεις του στο πλαίσιο συζήτησης στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, είπε κάτι συνταρακτικό. Είπε ότι το 75% των εμβολιασμών κατά της Covid-19 διοχετεύτηκε σε μόλις 10 χώρες και πως 130 κράτη δεν έχουν πραγματοποιήσει ούτε έναν εμβολιασμό μέχρι στιγμής! Σας αφήνω να το σκεφτείτε λίγο.

Αν υποθέσουμε ότι ο γ.γ. του ΟΗΕ αναφερόταν μόνο στα διεθνώς αναγνωρισμένα κυρίαρχα κράτη που είναι μέλη του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένων του Βατικανού και της Παλαιστίνης που συμμετέχουν με καθεστώς παρατηρητή, τότε από τα 195 μέλη του ΟΗΕ, τα 130 δεν έχουν λάβει εμβόλιο. Ούτε ένα!

Υποψιάζομαι ότι από αυτά τα 130 κράτη που δεν έλαβαν ούτε ένα εμβόλιο, τα περισσότερα ανήκουν και στην κατηγορία των χωρών που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη διεθνή κρίση χρέους. Υποψιάζομαι, ακόμα, ότι τα περισσότερα από αυτά αντιμετωπίζουν τρομακτικά προβλήματα και προκλήσεις κάθε μορφής και είδους. Υποψιάζομαι, επίσης, ότι αρκετά από αυτά «καθόντουσαν» πριν 15-20 χρόνια στο ίδιο «τραπέζι» μαζί μας σε κάποιο φόρουμ του Κινήματος των Αδεσμεύτων, σε κάποιο γκρουπ των 77, σε κάποια «τέντα» κάτω από τον ήλιο κάποιας αφρικανικής σαβάνας ή τη βροχή κάποιου τροπικού ασιατικού δάσους. Κάποια δε από αυτά τα κράτη, είναι κυριολεκτικά δίπλα μας. Οι απελπισμένοι πολίτες τους βρίσκονται ήδη ανάμεσά μας. Οι περισσότεροι έρχονται με βάρκες στη μέση της νύχτας.  

Η εικόνα δεν είναι καλή, για να το πούμε με εύσχημο τρόπο. Η πραγματικότητα που θα αρχίσει να δημιουργείται γύρω μας πολύ σύντομα θα είναι τρομακτική. Η επανεκκίνηση της οικονομίας των 10 κρατών που λαμβάνουν το 75% των εμβολίων διεθνώς μπορεί να δημιουργήσει μια ψευδεπίγραφη εντύπωση πορείας προς την ομαλότητα, αλλά μόνο τέτοια δεν πρόκειται να είναι. Αν, ακόμα, «περάσει» η μυωπικά ιδιοτελής γραμμή κάποιων μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών που γκρινιάζουν για το ότι δεν αφέθηκαν μόνα τους να τα πάρουν όλα πρώτοι, και δεν αλλάξει, ταχύτατα, η υφιστάμενη ρύθμιση γύρω από την κατασκευή και διάθεση των εμβολίων όπου δει, τότε θα ξημερώσει για τον κόσμο μια πολύ άσχημη «μέρα» σε μερικούς μήνες.

Και δεν αναφέρομαι στη συνέχιση της αδυναμίας μας να ταξιδέψουμε σε «εξωτικούς» προορισμούς για σαφάρι ή για να περπατήσουμε σε απάτητες ζούγκλες και ξεχασμένες από τον Θεό παραλίες για σκοπούς «σέλφι», αλλά σε κάτι χειρότερο. Στην αστάθεια που προκαλείται από τη μεγέθυνση της ήδη υπάρχουσας και εξαιρετικά επώδυνης για όλους, ανισότητας. Μιας ανισότητας που, προς το παρόν, διαχειριζόμαστε, ως ΕΕ τουλάχιστον, με «τοίχους» και «πολιτικοστρατιωτικά» μέσα κάθε μορφής και «αναπτυξιακές» και «ανθρωπιστικές» βοήθειες και ελεημοσύνες ώστε να μπορούμε να συνεχίζουμε την ΚΑΠ και την κάθε μορφής «ΚΑΠ», κυρίως για εσωτερική πολιτική κατανάλωση. Αναφέρομαι στη διόγκωση του ελέφαντα σε ένα δωμάτιο που συνεχώς σμικρύνεται.

Η ίδια η παθογένεια του υφιστάμενου συστήματος που επέτρεψε μιας ίωσης σε μια, για τους πλείστους, άγνωστης μεγαλούπολης της Κίνας, να εξελιχθεί σε πανδημία θα προκαλέσει την αρνητική διάχυση των όποιων μικρών και μεγάλων τοπικών κρίσεων αφεθούν ανεξέλεγκτες στις 130 εκείνες χώρες του πλανήτη. Αν συνυπολογίσουμε και την πιθανολογούμενη επερχόμενη χρηματιστηριακή κρίση στον ανεπτυγμένο κόσμο, συνδυασμένη με τις υφιστάμενες διεθνείς πιέσεις, τότε μόνο οι αδαείς και οι ομφαλοσκοπούντες δεν θα θορυβηθούν. Το αν θα το καταλάβουμε εμείς εδώ, στη διεθνώς ανύπαρκτη σε ρόλο και αποτύπωμα χώρα, μπορεί να μην έχει και τόση σημασία, εκτός φυσικά από τη ζημιά που ήδη μας προκαλεί. Και το ρίσκο μεγέθυνσης αυτής της ζημιάς, είτε μεταφράζεται σε αύξηση των παράτυπων μεταναστευτικών ροών είτε σε μεταστροφή της διεθνούς σημασίας μακριά από τους υπόλοιπους υπαρκτούς κινδύνους που αντιμετωπίζουμε, είτε σε μια πιο γενικευμένη κρίση ασφάλειας, δεν είναι κάτι που έχουμε, δυστυχώς, την ικανότητα να χειριστούμε.

Ίσως γι’ αυτό τον λόγο, να έπρεπε να δείξουμε περισσότερη ευαισθησία στην ανάγκη εκείνων, των μέχρι πρότινος εταίρων μας, στον αναπτυσσόμενο και λιγότερο ανεπτυγμένο κόσμο και ως κάποιοι που μπορούμε ακόμα να νιώσουμε όπως εκείνοι νιώθουν, να ενώσουμε τη φωνή μας, τουλάχιστον, με τους 130 δύσμοιρους, πριν βρεθούμε, ξανά, εκόντες-άκοντες στην ίδια θέση.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.