Φόρμα αναζήτησης

Διαλέξτε: Μεταρρυθμίσεις ή διαβατήρια

Όσοι θυμώνουν με την υπόθεση των χρυσών διαβατήριων, όσοι αγανακτούν από τις παιδικές δικαιολογίες που εκστομίζουν διάφοροι αξιωματούχοι και όσοι δεν ανέχονται άλλο να βλέπουν την εικόνα της χώρας να κουρελιάζεται για μια χούφτα ευρώ, τώρα, περισσότερο από ποτέ, θα πρέπει να βάλουν πλάτες και να στηρίξουν μεταρρυθμίσεις που θα δημιουργούν ένα βιώσιμο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης. Σε διαφορετική περίπτωση, γίνονται απλά συνένοχοι σε ένα μοντέλο που προάγει διαφθορά και αρπαχτές.

Δεν είναι τυχαίο που η Κύπρος έστησε τη βιομηχανία των διαβατήριων. Ζεστό και εύκολο χρήμα σε ένα περιβάλλον με «βιβλικών» διαστάσεων οικονομική καταστροφή, μετά το κούρεμα των καταθέσεων τον Μάρτιο του 2013. Ήταν για τον τομέα των υπηρεσιών και των κατασκευών ό,τι είναι για τον άνεργο το επίδομα. Μόνο που ο άνεργος χάνει το επίδομα όταν επιστρέψει στην αγορά εργασίας ή όταν παρέλθουν μερικοί μήνες. Εδώ πέρασαν επτά χρόνια και υπηρεσίες και κατασκευές δεν μπορούν να απεξαρτηθούν από το σχέδιο των χρυσών διαβατηρίων.

Σίγουρα η στάση της κυβέρνησης και η επιμονή της να το υπερασπιστεί δεν βοήθησε ώστε να εμπεδωθεί το μήνυμα πως το σχέδιο είναι ειδικού σκοπού. Αντίθετα, το μήνυμα είναι πως το σχέδιο ήρθε για να μείνει γιατί αυτή η χώρα έχει πάντα πρόβλημα. Ακόμη και όταν αναπτύσσεται η οικονομίας της με ρυθμούς 5%, έχει πρόβλημα. Κάπου στα μέσα της η ταινία “The Laundromat” (2019) που τόσο «αγαπήσαμε» εδώ στην Κύπρο, εξηγεί το πρόβλημα με χώρες όπως η δικιά μας, οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, η Σαμόα και η περιοχή της Νεβάδα: δεν έχουν φυσικούς πόρους, δεν έχουν βιομηχανία, είναι φτωχές και επιλέξιμες για δουλειές για γραφεία όπως η «Mossack Fonseca».

Αυτή είναι και η εικόνα που έχουν αρκετοί στον τομέα των υπηρεσιών. «Τι θα πουλούμε στην Κύπρο αν όχι διαβατήρια;», μου εξηγούσε φίλος, που βρίσκεται στον χώρο. Λίγα χρόνια προηγουμένως, ήμασταν στο μάτι του κυκλώνα για σωματεμπορία, για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος μέσα από τον τραπεζικό τομέα, για τις πλασματικές εταιρείες, για κολέγια που στην πραγματικότητα έκαναν διακίνηση μεταναστών. Για βιομηχανία μαζικού τουρισμού σε βάρος των εργασιακών σχέσεων και του περιβάλλοντος. Το μοντέλο ανάπτυξής μας είναι σαθρό και κοντόφθαλμο.

Ωστόσο, εν μέρει ο φίλος έχει δίκιο. Ο ένας πυλώνας είναι η αξιοποίηση των όποιων φυσικών πόρων υπάρχουν στο νησί, και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μόνο μέσα από λύση του «Κυπριακού προβλήματος». Μπορεί να μην μας αρέσει, να μην «πρέπει» κρατικοί αξιωματούχοι να κάνουν αυτή την παραδοχή επίσημα για ευνόητους λόγους, αλλά πέρασε πάνω από μια δεκαετία από τότε που έγιναν οι πρώτες ανακαλύψεις υδρογονανθράκων και ακόμη δεν αξιοποιήθηκαν. Όποιος πιστεύει πως είναι άσχετο με τη στάση που τηρεί η Τουρκία στο θέμα, μπορεί να πιστεύει και στον Άγιο Βασίλη. Ο άλλος πυλώνας βιώσιμης ανάπτυξης είναι μέσα από μεταρρυθμίσεις.

Ο 21ος αιώνας και η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση είναι η εποχή της τεχνολογίας. Ο πλούτος της «Silicon Valley» δεν είναι μια φλέβα χρυσού, δεν είναι πετρέλαια ή ζαχαροκάλαμα. Είναι τεχνολογία, γνώση και έρευνα και αυτή θα πρέπει να είναι η κατεύθυνση των μεταρρυθμίσεων που θα πρέπει να ακολουθήσομε. Είναι μέσα από τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα που θα αφήσουμε πίσω μας τις αρπαχτές. Είναι μέσα από τον εκσυγχρονισμό της κρατικής μηχανής, την επίσπευση στην απονομή δικαιοσύνης και την πράσινη ανάπτυξη που θα μπορέσουμε να έχουμε βιώσιμη οικονομία. Αυτές είναι και οι κατευθυντήριες γραμμές από την ΕΕ, εκεί είναι και τα λεφτά για να ξεφύγουμε από πιθανές νέες οικονομικές περιπέτειες.

Όσοι βέβαια πιστεύουν στις «αρπαχτές» και το εύκολο χρήμα, όσοι είναι ικανοποιημένοι από την κατάσταση ως έχει, δεν έχουν κανέναν λόγο να θέλουν αλλαγές. Συντεχνίες που θεωρούν κεκτημένο τους να μην εργάζονται οι υπάλληλοι την ημέρα του Αποστόλου Βαρνάβα, έστω και αν είχε προηγηθεί ένα τρίμηνο στο οποίο δεν δούλεψαν. «Χαϊδεμένα παιδιά» που έχουν εξηγήσει στο αφεντικό πως δεν θα χρησιμοποιήσουν το διαδίκτυο και νέες τεχνολογίες γιατί «έτσι θέλουν», εργοδότες που θεωρούν κρατικό μας δικαίωμα να μοιράζουμε ευρωπαϊκά διαβατήρια και γραφεία μετανάστευσης που προσποιούνται τα κολέγια. Όλοι αυτοί δεν έχουν κανέναν λόγο να θέλουν μεταρρυθμίσεις έστω και αν αυτό σημαίνει πως η χώρα θα πληρώνει αλλά δεν θα παίρνει χρήματα από την ΕΕ.

Τις επόμενες εβδομάδες δεν είναι απλά μία από τις τελευταίες ευκαιρίες που έχουμε για μεταρρυθμίσεις, είναι η απόφαση για το τι κράτος θέλουμε να είμαστε. Η αρχή γίνεται αύριο στην Επιτροπή Οικονομικών, με την παρουσία του υπουργού Οικονομικών και του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Τον Οκτώβριο, η χώρα καταθέτει πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων στο Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ. Εκεί διαλέγουμε αν θα συνεχίσουμε με τις «αρπαχτές» και τα διαβατήρια ή θα πάμε με μεταρρυθμίσεις.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.