POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Δεκαέξι και μία συστάσεις για τις επενδύσεις



Στη σωστή κατεύθυνση κινούνται οι πρόσφατες δεκαέξι συστάσεις του Συμβουλίου Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας Κύπρου, για την ενίσχυση της ικανότητας προσέλκυσης επενδύσεων στην Κύπρο. Η σημαντικότερη, αλλά και δυσκολότερη στην εφαρμογή της, από όλες τις συστάσεις, που δεν χρειάζεται να τις επαναλάβουμε εδώ, είναι κατά την άποψη μου εκείνη που αφορά την ταχύτερη δυνατή εισαγωγή και εφαρμογή των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων ώστε να καταστεί δυνατή η βέλτιστη αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, που θα μας επιτρέψει να καλύψουμε τη ζημιά που προκάλεσε η πανδημία αλλά και που θα μας καταστήσει ανθεκτικότερους στο μέλλον.

Το γιατί η μεταρρύθμιση αποτελεί τη σημαντικότερη εισήγηση νομίζω δεν χρειάζεται να το ξαναεξηγήσουμε, αφού χωρίς αυτήν οι περισσότερες, αν όχι όλες, από τις υπόλοιπες δεκαέξι εισηγήσεις δεν θα μπορέσουν είτε να υιοθετηθούν, είτε να αποδώσουν τα αναμενόμενα, αν, βέβαια, υιοθετηθούν κάπως. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να καταστεί δυνατή η ταχύτερη έκδοση των όποιων αδειών και εγκρίσεων απαιτούνται στον κόσμο του επιχειρείν, χωρίς να προηγηθούν οι απαραίτητες τεχνολογικές και νομικές μεταρρυθμίσεις. Δεν δύναται να δημιουργηθεί αξιόπιστη πολιτική για την ανάπτυξη και την υποστήριξη ενός νέου brand αν δεν απαλλαγούμε από τις όποιες, εσκεμμένα και μη, ακολουθούμενες διαδικασίες που στρεβλώνουν μια δραστηριότητα, ένα τμήμα της αγοράς, μια όποια επιχειρηματική και αναπτυξιακή προσπάθεια. Δεν θα γίνουν στρατηγικής σημασίας επενδύσεις αν διατηρούνται και συντηρούνται μονοπώλια.

Τον λόγο, όμως, που η μεταρρύθμιση, πέρα από τη σημαντικότερη εισήγηση και προαπαιτούμενο της όποιας προσπάθειας μετακίνησής μας σε ένα πιο ανθεκτικό, εξωστρεφές και σύγχρονο αναπτυξιακό μοντέλο, ικανό να προσελκύσει επενδύσεις προστιθέμενης αξίας, αποτελεί και την πλέον δύσκολη και μεγαλύτερη πρόσκληση αξίζει να τον ξαναπούμε.

Αφορά την πραγματική επιθυμία όλων μας για αλλαγή νοοτροπίας και επανακαθορισμό της βάσης πάνω στην οποία πολιτευόμαστε και διοικούμε τη χώρα μας. Αφορά το τι κάνει το κράτος, πώς οργανώνονται και πολιτεύονται τα κόμματα, πώς συμπεριφέρονται οι ίδιοι πολιτικοί, οι θεσμοί και οι κοινωνικοί εταίροι. Φυσικά, στο τέλος της συλλογιστικής αυτής, βρίσκεται ένα και μόνο ζήτημα: η διάθεση του όποιου ηγέτη να ηγηθεί του ψηφοφόρου και όχι μόνο να αχθεί από αυτόν. Να εξαγγείλει με αξιόπιστο λόγο πολιτικές και να διαθέτει την πολιτική οξυδέρκεια να τις εφαρμόσει, διαχειριζόμενος το πλέγμα συμφερόντων, την ισορροπία ισχύος και επιρροής των υπολοίπων δρώντων του συστήματος και την ικανότητα και δυνατότητα του κρατικού μηχανισμού να εφαρμόσει τις όποιες πολιτικές θεσπίσει. Και όλο αυτό δεν είναι μόνο επικοινωνία, δημόσιες σχέσεις και ποσταρίσματα στα κοινωνικά δίκτυα.

Όλα αυτά φυσικά δεν αφορούν την εργασία που γίνεται από τους αρμοδίους για τη διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου για την εισαγωγή ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου. Αφορά όμως την εργασία των πολιτικών κομμάτων και κυρίως των πολιτικών ηγεσιών τους. Και κυρίως αφορά την ταχύτητα με την οποία θα ενεργήσουν, επειδή το υφιστάμενο μοντέλο τελείωσε και πρέπει να αντικατασταθεί το συντομότερο δυνατόν, αφού μέσω του θα αξιοποιηθούν οι επικείμενες ευρωπαϊκές πολιτικές στήριξης που με αφορμή τις συνέπειες της τρέχουσας πανδημίας θα κληθούν να εισαγάγουν ένα νέο και ρηξικέλευθο αναπτυξιακό σύστημα στηριζόμενο στην αειφορία, στη βιωσιμότητα, στην ενεργειακή αναπροσαρμογή, στην καινοτομία και στην οικονομία της γνώσης. Αυτό το σύστημα είναι που θα βγει μπροστά για να προσελκύσει επενδύσεις με δυναμική και βάθος, και τα υπόλοιπα, φορολογικά και άλλα, θα ακολουθήσουν. Αν αυτές οι τομές  δεν γίνουν και στον τόπο μας το συντομότερο και με τον επαρκέστερο δυνατό τρόπο, τότε απλά δεν θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τα όσα μας αναλογούν και θα συνεχίσουμε να «τρέχουμε» πίσω από τις εξελίξεις προσπαθώντας να εκμεταλλευτούμε τις όποιες συγκυρίες προκύπτουν με ad hoc ενέργειες όπως αυτές που μας οδήγησαν στο ευρωπαϊκό και διεθνές ρεζιλίκι των πολιτογραφήσεων, του ξεπλύματος, κ.ο.κ.

Οπότε, το ζητούμενο είναι να ξεκαθαριστεί ότι η μέγιστη δυνατή συναίνεση με την εισαγωγή της μέγιστης δυνατής διαφάνειας στη σύνθεση, υιοθέτηση και κυρίως στην πραγματική εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων δεν είναι θέμα προς συζήτηση, αλλά μονόδρομος. Και όπως είπαμε και πιο πάνω, στο επίκεντρο όλων αυτών βρίσκονται οι ηγεσίες των κομμάτων που θα κληθούν να αποφασίσουν αν θέλουν να είναι οι ηγέτες της μεταρρύθμισης που θα επιτρέψει στη χώρα να καταστεί ανταγωνιστική και ανθεκτική. Αν θα έχει θέσεις εργασίας, υγιές σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, και αν θα παρέχει ασφάλεια στον λαό. Αυτές θα αποφασίσουν αν η Κύπρος θα αρχίσει κάποια στιγμή να εξελίσσεται σε έναν πραγματικό κόμβο της Ανατολικής Μεσογείου και σε γέφυρα μεταξύ τριών ηπείρων ή σε μια γέφυρα που θα οδηγεί στο πουθενά και σε έναν κόμβο που θα συνδέεται με το τίποτα.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.