POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Χρειαζόμαστε και εμείς έναν Μάριο Ντράγκι



Τη ζήλεψα την Ιταλία αυτές τις μέρες. Μέσα στο χάος και τον οπορτουνισμό των πολιτικών της κομμάτων, αναδύθηκε ένας Σούπερ Μάριο, για να σώσει την κατάσταση. Για να επαναφέρει την ηρεμία και τη σοβαρότητα που χρειάζονται οι μέρες που διανύουμε. Χρειαζόμαστε και εμείς τον δικό μας Μάριο Ντράγκι, τη δική μας κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Δυστυχώς, και να υπάρχει εκεί έξω, και να τον θέλουν τα κόμματα, το σύστημα φτιάχτηκε γι’ αυτούς.  

Οι Ιταλοί είναι πραγματικά απίστευτοι. Έχουν κερδίσει τον σεβασμό μου, τον σεβασμό όλου του κόσμου, για άλλη μια φορά. Εκεί που η χώρα προχωρούσε σε ρυθμούς «ταραντέλας» προς τον γκρεμό, εκεί που ακόμη και ο κατά τα άλλα υπεύθυνος Ρέντζι έριχνε την κυβέρνηση Κόντε και στο Κοινοβούλιο η συντριπτική πλειοψηφία αποτελείται από λαϊκιστές, κάλεσαν μέσα ό,τι πιο σοβαρό έχει χώρα. Τον πρώην Ευρωπαίο κεντρικό τραπεζίτη, Μάριο Ντράγκι. Είναι σχεδόν απίστευτο, πως ο Σαλβίνι, ο Ντι Μάιο και οι άλλοι, συνειδητοποίησαν πως δεν είναι η πανδημία για «μασκαραλίκια», πως κοινωνία και οικονομία δεν σηκώνουν άλλες εκλογές. Είναι για να διερωτάται κανείς πού την είχαν κρυμμένη τόση σοβαρότητα. Η Ιταλία μοιάζει να σώζεται και μαζί της, ίσως σωθούμε και εμείς, ο υπόλοιπος ευρωπαϊκός Νότος, που ξαφνικά βρέθηκε με «παίχτη» στις Βρυξέλλες.  

Εμείς στην Κύπρο δεν έχουμε μια τέτοια προσωπικότητα. Ωστόσο, τη χρειαζόμαστε και ακόμη και αν δεν υπάρχει, θα πρέπει να την εφεύρουμε. Θα μπορούσαμε για παράδειγμα να βαφτίσουμε Ντράγκι τον Νομπελίστα οικονομολόγο Σερ Χριστόφορο Πισσαρίδη. Κατανοώ πως θα επρόκειτο για το μεγαλύτερο σοκ στο πολιτικό σύστημα και πως είναι παντελώς αντι-επικοινωνιακός. Και δεν είναι μόνο τα ελληνικά του. Στην παρουσίασή του στο Πανεπιστήμιο Κύπρο, τη βδομάδα που μας πέρασε, διάβαζε αυτά που μας έδειχνε. Αν την παρακολουθούσε καθηγητής μάρκετινγκ, θαυμάζω την αυτοσυγκράτησή του.  

Ωστόσο, αν παραβλέψουμε το πόσο αντι-επικοινωνιακός είναι και αν συγκεντρωθούμε στην ουσία των όσων μας διάβαζε, δεν μπορεί παρά να αντιληφθεί κανείς πόσο πολύ χρειαζόμαστε να γίνουν πράξεις αυτά που περιέγραφε. Πρόκειται για πράγματα αυτονόητα, όπως ότι ο ρόλος του δημόσιου τομέα είναι να στηρίζει τον ιδιωτικό. Πως πρέπει να αποκτήσουμε περιβαλλοντική πολιτική και να προχωρήσουμε χθες με μεταρρυθμίσεις στην παιδεία. Πως δεν έχουμε τα κεφάλαια για να προχωρήσουμε με επενδύσεις και πως πρέπει να ψάξουμε για ξένους επενδυτές. Πως για να έρθουν επενδυτές θα πρέπει οι διαδικασίες να είναι απλές και διάφανες και τα δικαστήρια να μπορούν να τους εκδικάσουν αποφάσεις σε εύλογο χρονικό διάστημα, αν προκύψει διαφορά. Αυτά χρειαζόμαστε με τη μορφή του κατεπείγοντος και αυτά μόνο μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας και ειδικού σκοπού μπορεί να τα πετύχει.  

Χρειαζόμαστε κάποιον που θα αναλάβει σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές που διανύει ολόκληρος ο πλανήτης με την πανδημία, να θέσει τις βάσεις για επιστροφή στην κανονικότητα. Που θα κάνει το βήμα πιο κάτω και θα θέσει και τις βάσεις για αντιμετώπιση της επερχόμενης οικολογικής καταστροφής. Κάποιος που θα φροντίσει να μην χάσουμε και την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση και που θα έχει δίπλα του μια ομάδα που να μπορεί να επανασχεδιάσει τον ρόλο μας στην ΕΕ και στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Όσοι από εσάς ανησυχούν πως ένας ερασιτέχνης της πολιτικής δεν θα μπορέσει να χειριστεί το βαρύ Κυπριακό. Όσοι από εσάς δεν συμβιβάζεστε με τίποτα λιγότερο από έναν Κυπριανού, έναν Κληρίδη ή έναν Παπαδόπουλο, να σας ενημερώσω πως δεν υπάρχει τέτοιος εκεί έξω και άδικα ψάχνεται. Μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, υπό κάποιον σαν τον Μάριο Ντράγκι, είναι και για το Κυπριακό, μια πραγματική ευκαιρία, στα πολύ στενά περιθώρια που μας έχουν απομείνει.   

Αυτά βέβαια, είναι σενάρια φαντασίας για την Κύπρο. Η κυβέρνηση όσο πολιτικό κεφάλαιο και αν έχει σπαταλήσει, κανένας δεν μπορεί, ούτε και δικαιούται να τη ρίξει. Αλλά ακόμη και αν παραιτηθεί ο Πρόεδρος, τα δικά μας Πέντε Αστέρια και η δικιά μας Λέγκα του Βορρά, ποτέ δεν πρόκειται να συνεργαστούν. Είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε από την αρχή το δράμα όπως και με την κυβέρνηση Χριστόφια από το 2011 και μετά, όπως στη δεύτερη θητεία του Γλαύκου Κληρίδη από το 1999 και μετά και τα ίδια που είχαμε με τον Σπύρο Κυπριανού στο τέλος της δικιάς του θητείας. Αυτό, θα το πληρώσουμε ακριβά.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.