Φόρμα αναζήτησης

Τραγωδία Μαρί – Η Κάτια ακόμα περιμένει μία συγγνώμη

«Ακόμα και μια καθαρίστρια να ερχόταν να ζητήσει συγνώμη θα την δεχόμουν». Αυτή ήταν η πρώτη φράση της Κάτιας Κλεάνθους χήρας του αρχικελευστή Κλεάνθη Κλεάνθους, όταν ξεκίνησε η συζήτηση μας με αφορμή τη συμπλήρωση εννέα ετών από τη φονική έκρηξη στο Μαρί, που είχε ως αποτέλεσμα των θάνατο 13 αθώων ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και ο σύζυγος της, ο οποίος την άφησε με δυο παιδιά. Πόνος, θυμός, οργή. Αυτά τα συναισθήματα θα συνοδεύουν για πάντα την οικογένεια του Κλεάνθη, ενός ανθρώπου που μεγάλωσε αγαπώντας τη θάλασσα και την πατρίδα του, γι’ αυτό και επέλεξε να υπηρετήσει και τα δύο μέσω της ένταξης του στο Πολεμικό Ναυτικό. Όσο για τις ευθύνες, έπειτα από την ποινική έρευνα που διατάχθηκε, η Κάτια θα επαναλάβει ότι την κύρια ευθύνη φέρουν ο Γιώργος Γεωργιάδης και ο Δημήτρης Χριστόφιας. «Ο Γιώργος Γεωργιάδης από κατηγορούμενος μετατράπηκε σε μάρτυρα κατηγορίας, ενώ ο Πρόεδρος Χριστόφιας κρύφτηκε πίσω από την ασυλία που τού προσέφερε το Σύνταγμα», αναφέρει στο politis.com.cy, η κα Κλεάνθους.

Έκλαιγε κι ο Θεός…

«Ήταν πέντε παρά δέκα όταν ενώ κοιμόμουν άκουσαν την έκρηξη, την ένιωσα, διότι το σπίτι μας είναι 20 λεπτά από το Μαρί και τη Ναυτική Βάση. Ο Κλεάνθης ήταν υπηρεσία, ήμουν με το γιο μου – η κόρη μου στη Θεσσαλονίκη. Μας ξύπνησε η έκρηξη. Κόπηκε το ρεύμα. Δεν πήγε το μυαλό μου όμως. Έπειτα από λίγη ώρα άκουσε ο πατέρας μου ότι έγινε κάτι κακό στην Βάση και με πήρε τηλέφωνο», διηγείται. Θυμάμαι τα αναπάντητα τηλεφωνήματα. Πήρα το αμάξι και αυτό που αντίκρισα στο δρόμο ήταν σαν εφιάλτης… Έκλαιγε ο Θεός μαζί μας. Σίδερα στη μέση του δρόμου, αυτοκίνητα με σπασμένα γυαλιά… Θυμάμαι λίγο πριν φτάσω στη Βάση, με σταμάτησε ένα συγγενικό πρόσωπο και μου είπε να μην πάω επειδή ήταν επικίνδυνα. Δεν ήξερα τι να κάνω. Άκουγα παντού σειρήνες, ασθενοφόρα πηγαινοέρχονταν. Σαν να βρισκόμασταν σε πόλεμο. Βλέποντας όσα γίνονταν αποφάσισαν να μεταβώ στο Στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Έψαχνα παντού τον Κλεάνθη μου. Δεν πήγαινε όμως ο νους μου στο κακό. Μέχρι που μας είπαν μετά από ώρες να πάμε σε μια αίθουσα του νοσοκομείου». Η φωνή της τρέμει, λες και ζει κάθε στιγμή από την αρχή.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ…

«Μετά το νοσοκομείο Λεμεσού, αποφάσισα να πάω στο νοσοκομείο Λευκωσίας. Κάποια στιγμή βγήκα έξω και ήταν όταν έμαθα ότι ο Νικόλας (Ιωαννίδης, γιος του Διοικητή της Ναυτικής Βάσης) με ενημέρωσε για το θάνατο του πατέρα του. Τον γνώριζα. Όπως και ο Κλεάνθης μου ήταν και οι δύο αφοσιωμένοι στο καθήκον. Θυμάμαι μπήκα στην αίθουσα και μας μιλούσαν, μας παρηγορούσαν και σε κάποια στιγμή δεν άντεξα και λιποθύμησα. Η κόρη μου, από τη Θεσσαλονίκη όπου βρισκόταν, έμαθε αμέσως τι συνέβη και έπαιρνε συνεχώς τηλέφωνο, ενώ ο Αντρέας μας πήγε σε γειτονικό σπίτι και περίμενε να μάθει και αυτός για τον πατέρα του», συνεχίζει η Κάτια Κλεάνθους. «Αποφάσισα να επιστρέψω σπίτι, επειδή ο γιος μου ήταν μόνος και τότε… χτυπά το κινητό μου, ήταν ο φίλος μας ο Ευθύμιος Δίπλαρος, όπου με ενημέρωνε για το θάνατο του Κλεάνθη. Φτάνοντας στο σπίτι μας, έβλεπα παντού κόσμο, ήταν ήδη αργά. Η Ηλιάνα έφτασε από την Θεσσαλονίκη. Μετά οι μνήμες μου ξεθωριάζουν. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι μας έφερε ένας συνάδελφός του τα προσωπικά του αντικείμενα. Έπειτα πήγα σπίτι και προσπάθησα να βρω τη δύναμη να ανακοινώσω στα παιδιά όσα έμαθα. Ήταν η πιο μεγάλη πράξη που έκανα ποτέ στη ζωή μου. Έπειτα δεν θυμάμαι τίποτε άλλο».

«Ποτέ δεν είπε τίποτε…»

Αναφέρθηκε αρκετές φορές στην διάρκεια των τελευταίων χρόνων ότι αρκετοί ήταν οι αξιωματικοί και οι ναύτες που έκαναν έντονα παράπονα, είτε σε συσκέψεις που λάμβαναν χώρα είτε ακόμη και στις οικογένειες τους, σχετικά με τα 96 εμπορευματοκιβώτια. Μάλιστα, τρεις μέρες πριν τη φονική έκρηξη είχαν προηγηθεί μικρές εκρήξεις, ωστόσο και πάλι κανένας δεν ανέλαβε δράση. Ωστόσο ο Κλεάνθης δεν ήταν από αυτούς που θα μετέφεραν τα προβλήματα της δουλειάς στο σπίτι. «Ποτέ δεν ανέφερε κάτι γιατί δεν ήθελε να μας φορτώνει τα προβλήματα τής δουλειάς, αντιμετώπιζε τα πάντα με ψυχραιμία και μέλημά του ήταν να μην μας ανησυχήσει. Στο σπίτι, η έγνοια του ήταν η οικογένεια του. Εξάλλου, ποιος ανθρώπινος νους μπορεί να σκεφτεί ότι λόγω της ανευθυνότητας κάποιων θα γινόταν αυτή η τραγωδία».

«Ποια δικαιοσύνη;»

«Μετά την κηδεία, κανένας δεν ήρθε από την τότε κυβέρνηση να απολογηθεί, να μας πει μια καλή κουβέντα. Στο δικαστήριο, όταν ήδη άρχισαν να βγαίνουν στη δημοσιότητα στοιχεία, ένιωθα ότι επιβεβαιωνόμουν. Δηλαδή, ότι αυτά που νιώθαμε για αδικία και αδιαφορία, μα κυρίως ανικανότητα και ανευθυνότητα συγκεκριμένων ατόμων, είχαν βάση». Η έκρηξη στη Ναυτική Βάση Ευάγγελος Φλωράκης, έφερε μαζί και την έκρηξη των απλών πολιτών, που από το ίδιο βράδυ μαζεύτηκαν στο Προεδρικό και στις κεντρικές πλατείες για να θρηνήσουν και να ζητήσουν δικαιοσύνη. «Η αγάπη του κόσμου στη διάρκεια των ετών, δηλαδή ως σήμερα, είναι συγκλονιστική. Τότε υπήρχε αγανάκτηση από όλους μας. Κάτι που αισθανόταν και ο κόσμος. Ότι νιώθαμε, το ένιωθε και ο κόσμος. Ωστόσο φαίνεται ότι ούτε οι χιλιάδες φωνές που ενώθηκαν μαζί μας, ήταν αρκετές για να αποδοθεί δικαιοσύνη. Θα μου πεις ποια δικαιοσύνη; Πλήρωσε ο μακαρίτης ο Παπακώστας, άρρωστος άνθρωπος, που είχε μεν ευθύνη αλλά όχι όσοι κάποιοι άλλοι. Εκείνοι που έπρεπε να τιμωρηθούν έζησαν τη ζωή τους κανονικά, κάποιοι συνεχίζουν να ζουν μια ωραία ζωή» συνεχίζει η Κάτια, ενώ ο τόνος και πάλι ανεβαίνει, αφού εννέα χρόνια μετά νιώθει αδικαίωτη.

Χιλιάδες πολίτες διαμαρτύρονταν για ημέρες έξω από το Προεδρικό Μέγαρο

9 χρόνια μετά…

«Από τη σημερινή κυβέρνηση ναι, υπάρχει στήριξη και από τον Πρόεδρος της Δημοκρατίας και από τη σύζυγο τού Προέδρου. Η στήριξη της κυβέρνησης μετά το 2013 ήταν μια παρηγοριά, αφού μέχρι τότε κανένας δεν μας βοήθησε. Και εδώ να πω ότι δεν εννοώ μόνον οικονομική βοήθεια. Εμείς συμπαράσταση χρειαζόμασταν. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μας προσέγγισε με ανθρωπιά, έρχεται κάθε χρόνο στο μνημόσυνο, μας κράτησε το χέρι. Η πόρτα του προεδρικού είναι πάντα ανοιχτή για όλους. Και αυτό είναι που είχαμε ανάγκη. Να αισθανθούμε ότι η πολιτεία αναγνωρίζει ότι οι 13 άνθρωποι που χάθηκαν ήταν ηρωομάρτυρες και έφυγαν άδικα. Βιώσαμε την απαξίωση και την αδιαφορία αρχικά», συμπληρώνει.

«Δεν τους συγχωρώ»

«Πηγαίνοντας στο Μαρί αντιλαμβάνεσαι ξανά και ξανά ότι ζεις και πάλι την ίδια μέρα. Πάω και αισθάνομαι ότι ζω την ίδια τραγωδία σε επανάληψη. Ποτέ δεν θα τους συγχωρήσω. Σκότωσαν 13 αθώους και δεν ήταν ένα απλό λάθος, αλλά έγκλημα! Ο Κλεάνθης είναι στην καθημερινή αναφορά μας. Είναι το καλύτερο μνημόσυνο το ότι δεν τους ξεχνάμε».

Φωτογραφίες: Αρχείο Εφ. ΠΟΛΙΤΗΣ – Alphanewslive

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.