POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

«Τα αξιοπερίεργα των αμερικανικών εκλογών και… πόσο μας αφορούν εδώ στην Κύπρο;» του Διονύση Διονυσίου



Στις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών δεν κερδίζει πάντα ο υποψήφιος που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους. Για έναν απλό λόγο: Στα ομοσπονδιακά συστήματα δεν ισχύει το ένας άνθρωπος μία ψήφος. Το 2016 η Χίλαρι Κλίντον πήρε 65.845.063 ψήφους και ποσοστό 48,2%, αλλά Πρόεδρος εξελέγη ο Ντόναλντ Τραμπ που πήρε 62.980.160 ψήφους με ποσοστό 46,1%.

Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα στις ΗΠΑ δεν είναι δημοκρατικό, όπως υποστηρίζουν κάποιοι στη χώρα μας που διαφωνούν με τη λύση ομοσπονδίας;

Η απάντηση είναι αρνητική. Το κάθε σύστημα είναι ξεχωριστό. Στο επίκεντρο των αμερικανικών εκλογών βρίσκονται οι συνιστώσες πολιτείες και οι εκλέκτορες. Η Νέα Υόρκη με 20 εκατ. πληθυσμό έχει 29 εκλέκτορες, η Νεβάδα με 3 εκατ. πληθυσμό έχει 6 και η Αλάσκα με μισό εκατ. πληθυσμό 3. Η αναλογία εκλεκτόρων και πληθυσμού δεν είναι ίση σε κάθε Πολιτεία. Οι μεγαλύτερες Πολιτείες, όπως η Νέα Υόρκη και η Καλιφόρνια, κανονικά δικαιούνται περισσότερους εκλέκτορες. Κάπου εδώ υπεισέρχονται τα πρώτα ψήγματα μιας λογικής πολιτικής ισότητας και αποτελεσματικής συμμετοχής όλων των Πολιτειών. Αν για παράδειγμα 4-5 Πολιτείες λόγω εκλεκτόρων μπορούσαν να αναδείξουν Πρόεδρο τότε οι υπόλοιπες 45 Πολιτείες θα περιέπιπταν σε πολιτική και οικονομική ανυποληψία.

Αν οι Πολιτείες διεκδικούσαν πολιτική ισχύ με βάση την οικονομική τους ευρωστία (π.χ. η Καλιφόρνια από μόνη της είναι ανάμεσα στις μεγαλύτερες οικονομίες στον κόσμο) τότε οι ΗΠΑ θα οδηγούνταν σε διάλυση. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο το αμερικανικό σύστημα είναι γενναιόδωρο προς τις μικρές σε πληθυσμό Πολιτείες. Γι’ αυτό και το σύστημα σε ό,τι αφορά πάντα την αποτελεσματική συμμετοχή όλων των Πολιτειών προχωρεί ακόμα ένα βήμα και προσφέρει στη Γερουσία την απόλυτη πολιτική ισότητα. Όλες οι Πολιτείες δηλαδή εκλέγουν από 2 γερουσιαστές ανεξαρτήτως πληθυσμού.

Κάπως έτσι διεξήχθησαν και οι συζητήσεις στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού στη λογική της ομοσπονδίας, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι συζητήθηκε κάτι ακριβώς ίδιο. Καμιά ομοσπονδία δεν είναι ίδια με την άλλη. Ούτε μπορεί να συγκριθεί ένα ώριμο ομοσπονδιακό σύστημα στις ΗΠΑ που λειτουργεί εδώ και 200 και πλέον χρόνια με ένα νεότευκτο σύστημα. Πολλοί αναφέρονται στα λεγόμενα βέτο των Πολιτειών στην Κύπρο. Κάποιας μορφής βέτο υπήρχαν και στις Πολιτείες των ΗΠΑ μέχρι τον εμφύλιο πόλεμο, όταν οι Νότιες Πολιτείες αρνούνταν να εφαρμόσουν ομοσπονδιακές νομοθεσίες. Στις ΗΠΑ ακόμα και σήμερα υπάρχουν εντελώς διαφορετικές νομοθεσίες στις Πολιτείες ακόμα και στην καταμέτρηση των ψήφων. Με λίγα λόγια η πολιτική ισότητα επιτρέπει σε μεγάλο βαθμό να υπάρχουν και αρκετές διαφοροποιήσεις.

Πολιτική ισότητα βέβαια στις ΗΠΑ δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και αριθμητική ισότητα. Αυτή η διάσταση φαίνεται στην Ομοσπονδιακή Βουλή, όπου οι Πολιτείες στέλνουν βουλευτές αναλόγως του πληθυσμού τους. Για παράδειγμα η Νέα Υόρκη εκπροσωπείται από 27 βουλευτές στην Ομοσπονδιακή Βουλή, ενώ η Νεβάδα έχει μόλις 4 βουλευτές. Στην Κύπρο επίσης αν λειτουργούσε Ομοσπονδιακή Βουλή θα είχαμε 36 Ελληνοκύπριους βουλευτές και 12 Τουρκοκύπριους.

Ευκαιρία στο Κυπριακό η εκλογή Μπάιντεν – Μια πρώτη ανάλυση από τον ακαδημαϊκό Ιωάννη Γρηγοριάδη

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.