POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Συνέντευξη Ανδρέα Θεμιστοκλέους (ΔΗΠΑ) στο politis.com.cy: «Για τα κοπελλούθκια μας»



 

Ο Ανδρέας Θεμιστοκλέους είναι υποψήφιος βουλευτής με τη Δημοκρατική Παράταξη (ΔΗΠΑ), στην Αμμόχωστο.

Σύντομο βιογραφικό

Είμαι 41 ετών, επαγγελματίας στην Οργάνωση και Διοίκηση του Αθλητισμού, με αθλητική και ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στις ΗΠΑ. Κατάγομαι από την κατεχόμενη Αμμόχωστο και είμαι από τους ρομαντικούς που θέλω (και το πιστεύω ακόμη) να ζήσω ελεύθερος εκεί. Προτεραιότητά μου ανέκαθεν τα θέματα σωστής οργάνωσης, εντιμότητας και διαφάνειας. Η οικονομία, η εργασία, η εκπαίδευση, η υγεία, ο αθλητισμός και το περιβάλλον είναι κατά την άποψή μου καίριοι πυλώνες ανασυγκρότησης της χώρας και πάνω σε αυτούς συγκεντρώνω το πολιτικό μου έργο και τις προσπάθειές μου. Περηφανεύομαι ότι μεταφέρω στην πολιτική τα ιδεώδη και τις αξίες που κέρδισα από τον αθλητισμό, όπως την εντιμότητα, τη σκληρή δουλειά, την αφοσίωση σε κοινούς στόχους και τον απαραίτητο σεβασμό προς όλους.

 

Γιατί θέλετε να εκλεγείτε βουλευτής; Τί διαφορετικό μπορείτε να προσφέρετε εσείς μέσα από τη Βουλή;

Η ΔΗΠΑ αποτελεί μια νέα, καθαρή και πρωτοποριακή παράταξη, που επιχειρεί μέσα από σύνεση, μετριοπάθεια και σωστή επικοινωνία, να επιτελέσει την αποστολή του πραγματικού πολιτικού Κέντρου και να προσφέρει λύσεις σε προβλήματα, καλή υπηρεσία στον τόπο και σωστή αντιπροσώπευση των πολιτών στη Βουλή. Ως άνθρωπος του αθλητισμού, θέτοντας εξ αρχής το συλλογικό καλό πέραν από το ατομικό, αναγνωρίζω ότι στο ψηφοδέλτιό μας υπάρχουν ομολογουμένως πολύ ποιοτικοί υποψήφιοι, ικανοί να προσφέρουν έντιμη και σωστή αντιπροσώπευση των πολιτών στη Βουλή. Οι ψηφοφόροι έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν μέχρι και τρεις υποψηφίους στην Αμμόχωστο, κάτι που διευρύνει τις επιλογές τους και τους ενδυναμώνει. Θα κριθούμε τόσο από τον πρότερο βίο μας, όσο και από τις προθέσεις μας σε σχέση με τις πολιτικές μας προτάσεις, που εμφανίζονται και στις απαντήσεις μου. Τολμώ να αναφέρω ότι πληρώ τα κριτήρια για να συμπεριληφθώ ως μια από τις επιλογές των Αμμοχωστιανών και της κοινωνίας γενικότερα για να τους αντιπροσωπεύσω στη Βουλή, με ήθος, με εντιμότητα και συγκεντρωμένος στην ανάγκη να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής στη χώρα μας, Για τα Κοπελλούθκια Μας.

 

Πείτε μας μια ιδέα που θέλετε να προωθήσετε και που θα πηγαίνει τον τόπο μπροστά.

Αν και στις απαντήσεις μου πιο κάτω θα διαπιστώσετε σωρεία προτάσεων και νομοθετικών εισηγήσεων, αν μπορούσα να επιλέξω μια από όλες, αυτή θα ήταν η διόρθωση της αδικίας που αφορά το χειρισμό αιτήσεων για επιδόματα σε δυσπραγούντες συνανθρώπους μας. Δεν είναι ούτε πολύ ευφάνταστη, ούτε βγαλμένη από το μέλλον. Είναι όμως ρεαλιστική και προπάντων πολύ αναγκαία. Η κοινωνική πολιτική, είτε αφορά ανεργειακό επίδομα, είτε επίδομα ασθενείας, μητρότητας, τέκνου, Ε.Ε.Ε, υπάρχει για μια ώρα ανάγκης. Τι να το κάνω αν πρέπει να περιμένω 6 μήνες χωρίς καμία μα καμία οικονομική στήριξη; Είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα που συναντώ καθημερινά και με απογοητεύει η απάθεια ενός απρόσωπου συστήματος που αδυνατεί να στηρίξει μια φορά και λόγω ανάγκης, αυτούς που το στηρίζουν καθημερινά.

 

Όταν σας ζητάει ή θα σας ζητήσει μια χάρη ένας ψηφοφόρος ή εν δυνάμει ψηφοφόρος, τι απαντάτε/θα απαντήσετε;

Οι Αντιπρόσωποι των πολιτών έχουν υποχρέωση να επιλύουν προβλήματα, αλλά για το σύνολο της κοινωνίας και όχι αποσπασματικά για τον κάθε πολίτη. Η επίλυση τέτοιων προβλημάτων είναι η πεμπτουσία του νομοθετικού έργου, με τρόπο που να επωφελείται το σύνολο της κοινωνίας. Η διαφάνεια είναι ένα εργαλείο για τον πολιτικό, όπως το αυτοκίνητο για τον επαγγελματία οδηγό, όπως ο ηλεκτρονικός υπολογιστής για ένα εργαζόμενο σε γραφείο, όπως η στολή για ένα αθλητή. Δεν είναι αποδεκτό να πολιτεύεται κάποιος χωρίς να υπάρχει διαφάνεια. Είμαι της άποψης ότι είναι θέμα ατομικής ευθύνης και όχι εξαναγκασμού. Είναι θέμα σωστής νοοτροπίας και όχι απειλής. Η διαφάνεια ούτε διδάσκεται, ούτε ξαφνικά αποκτάται. Είναι στάση ζωής και καλό θα είναι ο κάθε ένας από εμάς, από οποιοδήποτε πόστο υπηρετεί ένα σκοπό (ατομικό ή κοινό) να αγκαλιάζει με θέρμη τη διαφάνεια. Με αυτό τον τρόπο προοδεύει η χώρα, έτσι εκπαιδεύουμε καλύτερα την επόμενη γενιά, έτσι ακριβώς γίνεται βίωμα και για τους πολιτικούς της Κύπρου μας σε 20-30-40 χρόνια από σήμερα. Είναι ευθύνη μας να καταστήσουμε τη διαφάνεια, ως παρακαταθήκη για τη μελλοντική πολιτική σκηνή, Για Τα Κοπελλούθκια Μας.

 

Τι θα κάνετε για να περιοριστεί η διαφθορά στον τόπο μας;

Υποστηρίζω μια σειρά από μέτρα με στόχο την ανάκτηση της αξιοπιστίας του θεσμού και κατ’ επέκταση αύξηση της συμμετοχής των πολιτών στα πολιτικά δρώμενα, την ελαχιστοποίηση των κρουσμάτων διαφθοράς και την απαραίτητη εκπαίδευση/διαπαιδαγώγηση του κοινού, με έμφαση στην ατομική ευθύνη. Η αξιοπιστία και η συμμετοχικότητα, που έμμεσα αλλά σαφέστατα εναντιώνονται στη διαφθορά, μπορούν να αυξηθούν δια μέσου της οριζόντιας ψηφοφορίας, της αυτόματης εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους, τον περιορισμό θητειών (εναλλαξιμότητα) των αντιπροσώπων των πολιτών, την πλήρη θέσπιση του «Ασυμβίβαστου» και την κατάλληλη ενημέρωση για υπό ψήφιση νομοσχέδια προτού ψηφισθούν, έτσι ώστε οι πολίτες να καταστούν κοινωνοί του νομοθετικού έργου. Η άμεση καταπολέμηση της διαφθοράς θα γίνει με διεύρυνση του Πόθεν Έσχες για Πολιτικά Εκτεθειμένα Πρόσωπα (ΠΕΠ) -στα πρότυπα της 5ης Οδηγίας της Ε.Ε.- με αλλαγή στον τρόπο αξιολόγησης και προώθησης ανθρώπινου δυναμικού στο δημόσιο τομέα, με την εισαγωγή του θεσμού της «Αστικής Ευθύνης» για όσους έχουν εξουσία ή διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα, με την μετατροπή των Ανεξάρτητων Θεσμών από μονομελή σε πολυμελείς, με την αναδιάρθρωση του τρόπου επιλογής ατόμων που θα στελεχώνουν Δ.Σ. Ημικρατικών οργανισμών, ακόμη και μέσω της Μεταρρύθμισης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Το σημαντικότερο όμως στοιχείο καταπολέμησης έρχεται από την ατομική ευθύνη. Πρέπει να διδάξουμε και να διαπαιδαγωγήσουμε τον κάθε πολίτη και ειδικά τα κοπελλούθκια μας, ότι η έντιμη, ηθική και διάφανη στάση σε κάθε άποψη του δημόσιου βίου, είναι τρόπος ζωής και όχι προϊόν προς απόκτηση κατά το δοκούν. Ενδεχομένως, μέσα σε όλες τις μεταρρυθμίσεις που η εκτελεστική εξουσία οφείλει να κάνει στην εκπαίδευση, αυτός ειδικά ο πυλώνας να είναι πολύ σημαντικός.

 

Ποιο μοντέλο οικονομίας πρέπει να υιοθετήσει η χώρα μας στην μετά Covid19 εποχή;

Είμαι υπέρ ενός μεικτού μοντέλου οικονομίας, το οποίο θα επανατοποθετήσει τις βιομηχανίες που προσφέρουν στο Α.Π.Ε. σε μια νέα βάση. Ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας μηχανής και η αύξηση της παραγωγικότητας μέσα από τις νέες ψηφιακές δυνατότητες, η ενίσχυση της έρευνας και καινοτομίας που θα ενισχύσει και τον τομέα της επαγγελματικής απασχόλησης, η εξυγίανση του τραπεζικού τομέα και του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων και η προώθηση της πράσινης οικονομίας πρέπει να είναι πυλώνες του νέου οικονομικού μοντέλου της χώρας, που σύσσωμη η νομοθετική εξουσία θα πρέπει να στηρίξει. Σημαντικότερη επένδυση, κατά την άποψη μου είναι αυτή στο ανθρώπινο δυναμικό, την κινητήρια δύναμη όλων των πτυχών της ζωής, με τρόπο που να εκπαιδεύσουμε καλύτερα, να ενδυναμώσουμε περισσότερο, να εμπλέξουμε πιο συστηματικά και να επιμορφώσουμε το ανθρώπινο μας δυναμικό. Ταυτόχρονα, πρέπει να ενδυναμώσουμε τις υφιστάμενες δομές βιομηχανιών όπως τον Τουρισμό και τις Υπηρεσίες μας, εμβολιάζοντάς τα με νέες ιδέες, βέλτιστες πρακτικές, διαφοροποίηση από τον ανταγωνισμό και καλύτερη και πιο διάφανη εξυπηρέτηση. Εάν κάτι πρέπει να επαναφέρουμε στο προσκήνιο, είναι σίγουρα τη γεωργία και την κτηνοτροφία μας, μέσα από τα οποία και η πράσινη οικονομία μπορεί να ανθίσει και οι εξαγωγές μας, εφόσον διασυνδεθούν σωστά μέσω διακρατικών συνεργασιών στην περιοχή.

 

Τι πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί η ζωή της νέας γενιάς (εργασιακά, κοινωνικά, οικογενειακά, προσωπική ζωή κλπ);

Έχοντας ήδη αναπτύξει τα της οικονομίας, θεωρώ ότι πρώτιστη μας προτεραιότητα πρέπει να είναι οι πυλώνες της εργασίας και της εκπαίδευσης. Στον τομέα της εργασίας πρέπει να λύσουμε το μεγάλο πρόβλημα της επαγγελματικής αποκατάστασης και της ανεργίας των νέων μας. Η νομοθετική κατοχύρωση νέων επαγγελμάτων, η θέσπιση κατώτατου μισθού, η πραγματική επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό, η καταπολέμηση ανισοτήτων και αρνητικών κοινωνιολογικών φαινομένων πρέπει να γίνουν εργαλεία για το νομοθετικό έργο της νέας Βουλής. Η δημιουργία υποστηρικτικών δομών και υπηρεσιών για εργαζόμενους γονείς θα ενδυναμώσει τη θέση τους στο χώρο εργασίας. Για να καταπολεμήσουμε την ανεργία πρέπει να διασυνδέσουμε τους πυλώνες της εκπαίδευσης και της εργασίας με καλύτερο συμβουλευτικό έργο και ειδικά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μας, να δημιουργήσουμε κίνητρα για εργοδότες και εργαζόμενους μέσω αλλαγής του θεσμού του Ε.Ε.Ε. που πρέπει να γίνει επίδομα εργασίας, την αναβάθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης στη χώρα μας και φυσικά την αξιοποίηση της έρευνας και καινοτομίας που ήδη ανέφερα ως εργαλείο δημιουργίας νέων επαγγελμάτων και νέων θέσεων εργασίας. Η εκπαίδευση μας, πέραν των πιο πάνω χρήζει αλλαγής φιλοσοφίας και επικέντρωση σε δεξιότητες όπως η ανάλυση, η σύνθεση και η κριτική σκέψη, αντί η εκμάθηση πληροφοριών, με στόχο να παράγουμε πιο ολοκληρωμένους ανθρώπους έτοιμους για την κοινωνία. Η υγεία, που τόσο ταλαιπωρείται εδώ και ένα χρόνο, πρέπει να διορθώσει και να εμβαθύνει το θεσμό του ΓΕΣΥ που είναι μια κοινωνική κατάκτηση στη χώρα και μπορεί να αποδώσει, ειδικά όταν η αυτονόμηση και η οικονομική επάρκεια των δομών μας φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο. Καταλήγω με το καλύτερο δευτερεύων αγαθό της ζωής μας (έτσι τουλάχιστον ισχυρίζομαι προσωπικά) που είναι ο αθλητισμός. Ο αθλητισμός δεν είναι ούτε παιχνίδι, ούτε ανταγωνισμός, ούτε οπαδισμός. Ο αθλητισμός είναι όχημα κοινωνικής προόδου, κοινωνιολογικής προσέγγισης, υγείας, σωματικής και πνευματικής ευεξίας, οδηγός αρχών και αξιών για όλα τα φάσματα της ζωής. Μέσα από το νομοθετικό έργο για τον Ενιαίο Αθλητικό Νόμο, τη δημιουργία Υφυπουργείου Αθλητισμού, τη διασύνδεση της εκπαίδευσης με τα ιδεώδη και τις αξίες του αθλητισμού, την κατοχύρωση επαγγελμάτων και την επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό του αθλητισμού, μπορούμε να ελπίζουμε ότι ο αθλητισμός θα επιτελέσει το μεγαλεπήβολο και πολύπλευρο ρόλο που περιγράφω, όχι μόνο θεωρητικά, αλλά που βίωσα και γνωρίζω σε προσωπικό επίπεδο.

 

Πώς βλέπετε το ρόλο της Εκκλησίας στη χώρα μας; Σωστά παρεμβαίνει στα της Πολιτείας; Και στα της Παιδείας; Και στα της πολεοδομίας και στα του περιβάλλοντος (πιέζει για αμφιλεγόμενες αναπτύξεις γης);

Η Εκκλησία ως θεσμός και ο κάθε ιερωμένος, ανεξαρτήτως θέσεως, έχει δικαίωμα στην προσωπική άποψη, όπως κάθε άλλος πολίτης της χώρας, που θέλει να ακούγεται η άποψη του και να λαμβάνεται υπόψη. Αυτό δεν μεταφράζεται ούτε σε αυξημένες αρμοδιότητες, ούτε περισσότερα ωφελήματα, σε σχέση με το σύνολο. Η αποστολή της Εκκλησίας, ως θεσμός, είναι ξεκάθαρη και ωφέλιμη, αξιοποιώντας το αρχαίο ρητό «έκαστος εφ’ ω ετάχθη», που ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος είχε χρησιμοποιήσει.

 

Τι Παιδεία και Εκπαίδευση έχουμε σήμερα στην Κύπρο; Τι Παιδεία και Εκπαίδευση θέλουμε;

Όπως απάντησα και πιο πάνω χρειαζόμαστε αλλαγής φιλοσοφίας στην εκπαίδευση και επικέντρωση σε δεξιότητες όπως η ανάλυση, η σύνθεση και η κριτική σκέψη, αντί η εκμάθηση πληροφοριών, με στόχο να παράγουμε πιο ολοκληρωμένους ανθρώπους έτοιμους για την κοινωνία. Αυτό φυσικά επαφίεται στην Εκτελεστική Εξουσία, όμως η νέα Βουλή πρέπει να υποστηρίξει νομοθετικά τόσο την αλλαγή αυτή, όσο και την πρόοδο του εκπαιδευτικού μας συστήματος, επιλύοντας χρόνια προβλήματα. Η οριζόντια υιοθέτηση του ολοήμερου σχολείου, η ενδυνάμωση τού εκπαιδευτικού προσωπικού, η πλήρης μεταφορά στην ψηφιακή εκπαίδευση είναι πυλώνες προόδου. Οφείλουμε να βελτιώσουμε την υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων, να λύσουμε το απλό πρόβλημα της θέρμανσης/ψύξης που ταλαιπωρεί χρόνια τα σχολεία, να εισαγάγουμε και άλλες ειδικότητες επαγγελματιών στα σχολεία (νοσηλευτές, ψυχολόγους, κοινωνιολόγους, καθηγητές φυσικής αγωγής στα δημοτικά) και να δημιουργήσουμε σωστές μονάδες παροχής ολοκληρωμένων υπηρεσιών στους μαθητές μας. Οφείλουμε να ενδυναμώσουμε την ειδική εκπαίδευση με ρεαλιστικές προσθήκες στην υποδομή για εξυπηρέτηση/εκπαίδευση των παιδιών, να δημιουργήσουμε Ομάδες Άμεσης Παρέμβασης ανά Σχολική Εφορία αντί ανά επαρχία, και να επενδύσουμε στην αποδοχή και κοινωνική ένταξη των παιδιών αυτών στο σύνολο. Στις ανώτερες βαθμίδες, χρειαζόμαστε δουλειά στην αναβάθμιση και αναγνώριση των απολυτηρίων μας, σε ένα πιο απλό και πιο αποδοτικό σύστημα εισδοχής στα πανεπιστήμια, καθώς και πλήρη αναδιοργάνωση της τεχνικής εκπαίδευσης που σε καμία περίπτωση δεν είναι ο φτωχός συγγενής του όλου συστήματος. Οι τριτοβάθμιες μας σχολές, και ειδικά οι ιδιωτικές, πρέπει να καταστούν μέρος της διπλωματίας και εξωτερικής πολιτικής του τόπου, αφού η εισαγωγή φοιτητών από το εξωτερικό μπορεί να εξυπηρετήσει τη χώρα με πολλούς τρόπους πέραν του προφανή.

 

Σε ποιο επίπεδο βρίσκονται σήμερα στη χώρα μας τα δικαιώματα τής γυναίκας στην εργασία, στην πολιτική, στην κοινωνική ζωή, εντός της οικογένειας;

Λαμβάνοντας ως δεδομένη την ανάγκη να υπάρχει ισότητα σε όλα τα φάσματα τής ζωής μας, θεωρώ ότι πρέπει να κάνουμε την παραδοχή ότι αυτή η ισότητα δεν θα επέλθει από μόνη της σε βάθος χρόνου, χωρίς την κατάλληλη εκπαίδευση, διαπαιδαγώγηση και εμβάθυνση στα υπαρκτά (και επιστημονικά αποδεδειγμένα) οφέλη της αναβάθμισης των γυναικών και της προώθησης τους. Επίσης, όμως, πρέπει να κάνουμε την παραδοχή ότι δεν μπορεί η καλλιέργεια αυτής της κουλτούρας να αποδώσει εντός μικρού χρονικού διαστήματος και γι αυτό θεωρώ ότι πρέπει να νομοθετήσουμε κάποιου είδους ποσόστωση σε ορισμένα φάσματα της εμπλοκής γυναικών, μέχρις ότου αυτή η κουλτούρα αλλάξει προς το καλύτερο και καταστεί επιτέλους ως κάτι δεδομένο. Μπορεί κάποιοι να θεωρούν την ποσόστωση προσβλητική και το αντιλαμβάνομαι, θεωρώ όμως ότι είναι ένα εργαλείο ευαισθητοποίησης και διαπαιδαγώγησης που θα αποβεί ωφέλιμο προς τον τελικό στόχο. Η δημιουργία υποστηρικτικών δομών/υπηρεσιών για εργαζόμενες μητέρες, η ισομισθία για ίση εργασία, η καταπολέμηση της βίας και της παρενόχλησης κατά των γυναικών έπρεπε να είναι επίσης αυτονόητα – και όμως αναγκαζόμαστε να τα νομοθετήσουμε για να δημιουργήσουμε ακριβώς αυτή τη νέα κουλτούρα σε σχέση με το γυναικείο φύλο, που κάθε άλλο παρά «ασθενές» είναι. Είναι καιρός να ενδυναμώσουμε ακόμη περαιτέρω τη θέση των γυναικών στη δημόσια ζωή και στην πολιτική (στην οικογένεια θεωρώ ότι είναι ήδη αρχηγική η θέση τους) και να αξιοποιήσουμε τα οφέλη της παρουσίας τους.

 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στον τόπο μας και γιατί; Και πώς θα επιλυθεί;

Πέραν πάσης αμφιβολίας το Κυπριακό Πρόβλημα, η εισβολή, κατοχή και εποικισμός των εδαφών μας, αλλά και ο διχασμός μεταξύ μας εξαιτίας της αποτυχίας ή/και απροθυμίας μας να καταγράψουμε και να κρίνουμε άπαξ και δια παντός τα αληθινά ιστορικά γεγονότα. Αν υπήρχε σχετικά εύκολος τρόπος επίλυσης του Κυπριακού, αυτός σίγουρα χάθηκε στα βάθη των τελευταίων 50 χρόνων, κυρίως λόγω της αδιαλλαξίας, των σταθερών και μακροχρόνιων επιδιώξεων της Τουρκίας. Εδώ που φτάσαμε, πρέπει να κάνουμε την παραδοχή ότι η λύση μπορεί να επέλθει μόνο μέσω ενός έντιμου πολιτικού συμβιβασμού, βασισμένου στο Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, το Διεθνές Δίκαιο και σε ένα βιώσιμο πολιτικό μοντέλο συμβίωσης των δύο κοινοτήτων. Εάν θα μιλήσουμε για στρατηγική, είναι υπέρτατη ανάγκη να διασφαλίσουμε την απόρριψη εκ μέρους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ οποιασδήποτε λύσης Συνομοσπονδίας ή δύο κρατών που θα νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής. Πρέπει να διασυνδέσουμε το Κυπριακό με την πορεία των αναβαθμισμένων σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας και να κρατήσουμε ζωντανή την προσπάθεια που καταβάλλει ο Γ.Γ του ΟΗΕ για το Κυπριακό. Πρέπει επιπλέον να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο σύμπλευσης και εθνικής συνεννόησης εσωτερικά, αφού έχουμε πάμπολλες αποκλίνουσες απόψεις χειρισμού του θέματος, καμία σταθερότητα και καμία φυσική συνέχεια στις προσπάθειες τής εκάστοτε κυβέρνησης, κάτι που πλήττει τα συμφέροντα μας. Επείγει η θέσπιση ενός Συμβουλευτικού Σώματος, που θα χαράξει στρατηγική και θα εισηγηθεί πολιτική, βασισμένα στις πραγματικότητες της εποχής, τις διεθνείς συγκυρίες του σήμερα, τα διαδραματιζόμενα στη διεθνή πολιτική σκηνή και στην περιοχή μας και το στόχο που θα τεθεί από την πολιτική ηγεσία, ο οποίος πρέπει λογικά να βασίζεται στις υπάρχουσες ομόφωνες συμφωνίες του Εθνικού Συμβουλίου. Τέτοιο Σώμα είναι θεσμοθετημένο σε όλα τα προηγμένα κράτη, ονομάζεται «Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας» και λειτουργεί ανεξάρτητα των ποσοστών των κομμάτων και της εσωτερικής μικροπολιτικής αντιπαλότητας.

 

ΝΑΙ ή ΟΧΙ στη λύση του Κυπριακού στη βάση της ΔΔΟ με πολιτική ισότητα;

Είμαστε η χώρα που δικαιωματικά επικαλείται το Διεθνές Δίκαιο και τα Ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό. Ζητούμενο είναι ένα Κανονικό Κράτος με πλήρη εφαρμογή του Κοινοτικού Κεκτημένου. Δοκιμάσαμε διάφορα μοντέλα απόκλισης από τη συμφωνημένη βάση λύσης και εκ του αποτελέσματος καταστήσαμε τη θέση μας χειρότερη, αφού δώσαμε την ευκαιρία στο διεθνή παράγοντα να αμφισβητήσει κατά καιρούς τις προθέσεις μας. Ως εκ των πιο πάνω, θεωρώ ότι εδώ που φτάσαμε δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να αποκλίνουμε εμείς οι ίδιοι από τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, που προνοούν και το μοντέλο λύσης της ΔΔΟ και την πολιτική ισότητα με ξεκάθαρους όρους ως προς το πως και πότε δύναται να τυγχάνει επίκλησης.

 

Χρωστά κάτι αυτή η πολιτεία στους πρόσφυγες του ‘74; Τι;

Η Πολιτεία απέτυχε να διαχωρίσει την κοινωνική πολιτική από την προσφυγική πολιτική και προσέγγισε τους πρόσφυγες ως οικονομικά δυσπραγούντες αντί ως ιστορικά και πολιτικά αδικημένους. Θεωρώ ότι η Πολιτεία τους χρωστά πρώτα από όλα ευγνωμοσύνη γιατί με τις δικές τους θυσίες αναδείχθηκε το πρόβλημα και κρατήθηκε ζωντανό 50 χρόνια. Τους χρωστά αποκατάσταση της αδικίας και κάποιου είδους μετριασμό των απωλειών. Όχι γιατί πρέπει τα πάντα να τα μετρούμε με το χρήμα, αλλά γιατί σχεδόν ο μισός πληθυσμός της χώρας τότε κλήθηκε να ζήσει και να δημιουργήσει οικογένειες και μέλλον, μέσα από τις πλέον αντίξοες συνθήκες. Στη νέα Βουλή οφείλουμε να χαράξουμε επιτέλους αυτή την προσφυγική πολιτική, διασυνδέοντας την με το εθνικό μας πλάνο και στρατηγική. Η προστασία των κατεχόμενων περιουσιών έπρεπε να ήταν θέμα ύψιστης σημασίας, το οποίο όμως διαβρώθηκε από την ούτω καλούμενη Επιτροπή Αποζημιώσεων. Τι πιο λογικό να νομοθετήσουμε το δικαίωμα ανταλλαγής (έστω προσωρινής) κατεχόμενων περιουσιών με κρατική περιουσία στις ελεύθερες περιοχές; Γιατί αφέθηκαν προσφυγικοί συνοικισμοί να παραπαίουν και να παραλύουν για 50 χρόνια, πλήττοντας και την ποιότητα διαβίωσης αλλά και την αξιοπρέπεια των προσφύγων που διαμένουν σε αχούρια; Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε πιο δίκαια και φυσικά έντιμα τις τουρκοκυπριακές περιουσίες στις ελεύθερες περιοχές; Πότε και πώς θα συζητήσουμε την αποζημίωση για την απώλεια χρήσης περιουσιών των προσφύγων; Εύχομαι να είμαι παρών στη νέα Βουλή, γιατί ως πρόσφυγας που δεν διεκδικώ κανένα χρηματικό αντάλλαγμα και κανένα περιουσιακό βόλεμα, νιώθω έντονα την ανάγκη να δουλέψω για να δικαιώσουμε επιτέλους τους κόπους και μόχθους των προσφύγων τούτης της χώρας.

 

ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο συρματόπλεγμα Νουρή στο Ακάκι για τους παράτυπους μετανάστες που περνούν στις ελεύθερες περιοχές από τα κατεχόμενα;

Χρειαζόμαστε ένα πρακτικό και εφικτό τρόπο ελέγχου και χειρισμού της παράνομης μετανάστευσης, που σίγουρα δεν αντιμετωπίζεται με ένα συρματόπλεγμα. Όσο και εάν κάποιοι εμμένουν στο συμβολισμό (σεβαστό και κατανοητό), εγώ πάντα επιλέγω να συγκεντρώνομαι σε ρεαλιστικές και εφικτές λύσεις, παρά απλά συνθήματα. Πρέπει να συγκεντρωθούμε σε πιο επιθετική διπλωματία στο θέμα, απαιτώντας από την Ε.Ε. να βοηθήσει έτσι ώστε οι αριθμοί παράτυπων μεταναστών να μην ξεπερνούν το 1%, που είναι ο μέσος όρος στην Ε.Ε. Η διαδικασία εξέτασης αιτητών ασύλου να μην υπερβαίνει τις 8 εβδομάδες, άνευ επιδομάτων, μόνο με την παροχή στέγης και τροφής, με την κατάλληλη ενίσχυση της κρατικής λειτουργίας για εξέταση αιτήσεων και κατάλληλη μέριμνα για τους δικαιούχους, στα ίδια πρότυπα που ισχύουν για Κύπριους πολίτες. Πρέπει να υπάρξει αναβάθμιση διακρατικών συμφωνιών, για επιστροφή μη δικαιούχων στις χώρες προέλευσης τους, ενώ όσοι εξασφαλίζουν άσυλο θα πρέπει να εντάσσονται στην κοινωνία και στην αγορά εργασίας, με απαραίτητη την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και της ιστορίας της Κύπρου (πλήρης ενσωμάτωση στο σύνολο). Ταυτόχρονα, πρέπει να νομοθετηθεί πλαίσιο καταπολέμηση της εκμετάλλευσης και εργαλιοποίησης του μεταναστευτικού για πλουτισμό στο εσωτερικό.

 

Είναι υγιής η πολιτική/κομματική σκηνή του τόπου; Τι πρέπει να αλλάξει και πως θα αλλάξει;

Θεωρώ ότι πάσχουμε πανταχόθεν ως πολιτική σκηνή από παλαιοκομματικά κατάλοιπα, απαρχαιωμένες αντιλήψεις και προσεγγίσεις, έλλειψη διαφάνειας και ήθους και φυσικά απουσία στοιχειωδών πολιτικών πρακτικών που προάγουν το δημόσιο συμφέρον. Δεν αφαιρώ από κανένα ΠΕΠ τις καλές προθέσεις ή την προσπάθεια, αλλά εκ του αποτελέσματος του συνόλου, η πολιτική σκηνή του τόπου «χρεοκόπησε», όπως δυστυχώς και η χώρα μας. Χρειάζεται να ξεκινήσουμε από τα πιο απλά και να αναπτύξουμε μια νέα προσέγγιση. Όπως π.χ. η φρασεολογία (αντιπρόσωπος όχι βουλευτής/δημόσιος υπηρέτης όχι αξιωματούχος), όπως ο τρόπος που οι αντιπρόσωποι κάθονται στη Βουλή (ανά επαρχία αντί ανά κόμμα). Βασισμένοι σε νέα ήθη και έθιμα που προστάζουν οι ίδιοι οι πολίτες που απαιτούν διαφάνεια, εντιμότητα, σωστή και δίκαιη αντιπροσώπευση, οφείλουμε να καλλιεργήσουμε τη διακομματική συνεργασία στη Βουλή και όχι την αντιπαλότητα. Χρειάζεται να αυξήσουμε τη συμμετοχή των πολιτών (έχω ήδη εξηγήσει πως), χρειάζεται να ανοικοδομήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το θεσμό και την αξιοπιστία των θεσμών. Δεν υπάρχει καμία μαγική συνταγή πέραν από συστηματική προσπάθεια να παράξουμε έργο, να αντιπροσωπεύσουμε τους πολίτες σωστά και να ηγηθούμε δια του παραδείγματος. Μακάρι να μπορούσαμε να εισαγάγουμε όλες τις αξίες και ιδεώδη του αθλητισμού στη νέα Βουλή, κάτι που θα είναι συνειδητή προσπάθεια μου.

 

Έχετε εμβολιασθεί;

Δεν έχω κανένα ενδοιασμό να αναφέρω ότι, μετά από ιατρική συμβουλή, εμβολιάστηκα με την 1η δόση και μέχρι τη μέρα των εκλογών θα έχω λάβει και τη 2η δόση. Είναι καθαρά θέμα προσωπικής επιλογής να εμπιστευτώ την επιστήμη και την ιατρική και να επενδύσω στον εμβολιασμό για να προστατεύσω όχι μόνο τον εαυτό μου αλλά και τους γύρω μου, καθώς και να συντείνω στην προσπάθεια για επιστροφή στην ομαλότητα το συντομότερο δυνατό.

 

Πώς τα πήγαμε στο θέμα της πανδημίας; Υπό τας περιστάσεις τα πήγαμε καλά, μέτρια, κακά;

Ρεαλιστικά και υπό τις περιστάσεις θεωρώ ότι τα πήγαμε καλά. Φυσικά και έγιναν λάθη, σίγουρα είχαμε παραλήψεις και αντιφάσεις και κάπου η κούραση του κόσμου, κάπου η αγανάκτηση για τον αόρατο εχθρό που φάνταζε κάποια στιγμή ανίκητος, μας ώθησαν όλους σε αυστηρή κριτική. Είμαι πεπεισμένος ότι μπορούσαμε και καλύτερα, γιατί εκ φύσεως είμαι πάντοτε απαιτητικός και τελειομανής. Όμως δεν μπορώ να μην σημειώσω ότι μαθαίνοντας στην πορεία, περάσαμε τις εξετάσεις, το οποίο αν μη τι άλλο ήταν το ζητούμενο. Μένω με την ειλικρινή απορία γιατί για 12 τουλάχιστον μήνες δεν καταφέραμε να μεγαλώσουμε τον αριθμό κλινών και προσωπικού είτε για Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) ή απλώς για το Νοσοκομείο Αναφοράς. Κάποια στιγμή πρέπει κάποιος αρμόδιος να μας απαντήσει.

 

Τι να κρατήσουμε και τι να πετάξουμε από την προ κορωνοϊού εποχή (π.χ. πολυπληθείς γάμοι/βαφτίσεις/κηδείες, φιλιά και αγκαλιές σε κάθε συνάντηση με γνωστούς και φίλους, συνωστισμός σε χοροσπερίδες/συναυλίες, σπατάλες σε υλικά αγαθά, πολλοί φίλοι/γνωστοί και αδιάφορες παρέες κλπ).

Προσωπικά δεν θα ήθελα να πετάξουμε αυτά τα στοιχεία της προ Covid εποχής. Είναι θεωρώ στοιχεία που συνθέτουν το μεσογειακό ταμπεραμέντο μας και μας κάνουν πιο ανθρώπινους και φιλόξενους ως λαός. Αν πρέπει κάτι να πετάξουμε ας είναι αυτούς που με πράξεις ή παραλήψεις ζήμιωσαν τη χώρα. Αυτούς που συμμετέχοντας ή ανεχόμενοι τη διαφθορά συνέτειναν στο να θεωρούμαστε ως λίαν διεφθαρμένη χώρα. Τις προσεγγίσεις και νοοτροπίες που έβαζαν το προσωπικό συμφέρον και τα κομματικά ποσοστά πάνω από την πρόοδο της χώρας. Αυτούς που εδώ και χρόνια μας στερούν την προοπτική. Διεκδικώ ακριβώς αυτό το δικαίωμα, να αντιπροσωπεύσω τους Αμμοχωστιανούς στη Βουλή, με στόχο να συμβάλω στην αλλαγή που επιζητούν οι πολίτες και να παράξω έργο. Για να πάρουμε την Κύπρο μπροστά, Για Τα Κοπελλούθκια Μας.

 

 

Φέτος οι πιο δαπανηρές βουλευτικές εκλογές λόγω κορωνοϊού – Κινητές κάλπες και πρωτόκολλα προστασίας από τον ιό

 

Πόσα και ποια κόμματα μπαίνουν στη νέα Βουλή; – Δημοσκόπηση ΝΟΒΕΡΝΑ για τον «Πολίτη»

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.