Φόρμα αναζήτησης

Σήκωσε λοιπόν κι εσύ το μολύβι σου!

Είναι αλήθεια, πως, σε ‘μας, φαίνεται σίγουρα μακρινό και ίσως αδιανόητο να μην έχει, το 2019, ένα παιδί πρόσβαση σε κάποιας μορφής εκπαίδευση. Κι όμως, αυτό το παιδί δεν είναι ένα, αλλά 75 ολόκληρα εκατομμύρια.

Τόσα είναι τα παιδιά που έχουν ελάχιστη ή και καθόλου πρόσβαση στη μάθηση, συνεπεία φυσικών καταστροφών ή ανθρωπογενών καταστάσεων όπως οι πόλεμοι.

Αυτό το τελευταίο, ίσως ξυπνήσει μνήμες σε πολλούς και πολλές από εσάς. Γιατί δεν πέρασαν και πολλά χρόνια από τότε που και εμείς βρεθήκαμε να προσπαθούμε, σε συνθήκες εκτοπισμού, να σώσουμε μια ολόκληρη γενιά ένα μεγάλο μέρος της οποίας δεν είχε πια τρόπο να φοιτήσει στο σχολείο.

Δεν είναι απλά οι ίσες ευκαιρίες που χάνονται, θα σας εξηγήσουν οι ειδικοί, ούτε και τα μυαλά που πάνε χαμένα, ανάμεσά τους και παιδιά που εάν είχαν την ευκαιρία να μορφωθούν θα άλλαζαν ενδεχόμενα και τις ζωές πολλών άλλων με χίλιους δυο τρόπους.

Είναι και η ανάπτυξη κοινωνιών ολόκληρων οι οποίες με την πρόσβαση στη γνώση μπορούν να πηγαίνουν μπροστά, βοηθώντας ή έστω μη «επιβαρύνοντας» άλλες –όσο αδόκιμο κι αν είναι το ρήμα εδώ- αλλά πάνω από όλα είναι το κάθε παιδί ξεχωριστά, ο κάθε αυριανός άνθρωπος ο οποίος ακόμα και με βασική, με στοιχειώδη μόρφωση και αλφαβητισμό μπορεί να έχει μια εντελώς διαφορετική ζωή.

Για αυτό άλλωστε είναι που η Ευρωπαϊκή Ένωση –ο μεγαλύτερος παροχέας ανθρωπιστικής βοήθειας σε όλο τον κόσμο- εστιάζει τόσο σε αυτά τα παιδιά έτσι που, ακόμα και με ποσά που για όλους εμάς τους Ευρωπαίους φορολογούμενους μοιάζουν μικρά κατ’ ατομική αναλογία, να αλλάζει όχι μόνο μεμονωμένα τις ζωές κάποιων παιδιών αλλά να κάνει πραγματική διαφορά.

Tα… πρώτα 6,5 εκατομμύρια παιδιά

Δεν είναι σχήμα λόγου. Πάνω από 6,5 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο κατάφεραν χάριν σ’ αυτή τη βοήθεια να έχουν πρόσβαση σε εκπαίδευση και αυτό σε τρία μόλις χρόνια, από το 2015 όταν ο Επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης κρίσεων της Ε.Ε. Χρήστος Στυλιανίδης έθεσε, αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιό του στην κορυφή της ατζέντας του το ζήτημα αυτό. Μαζί και τον στόχο της αύξησης αυτής της βοήθειας.

Το αποτέλεσμα ήταν από τα 13 εκατομμύρια ευρώ του τότε προϋπολογισμού της Ε.Ε. για την εκπαίδευση σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης να φτάσουμε πια το 2018 σε 290 εκατομμύρια ευρώ. Και από το 1% του σχετικού προϋπολογισμού της βοήθειας της Ε.Ε., το κονδύλι για τη βοήθεια για εκπαίδευση σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, να φτάσει το 10%. Είναι φοβερό το να βλέπει κανείς, πώς μοιάζουν αυτά τα αυτοσχέδια σχολεία, σε μια ερημική περιοχή του Αφγανιστάν, κάπου στην Αφρική ή αλλού.

Εισιτήριο για ένα μέλλον

Αυτό όμως που πραγματικά συγκλονίζει στα πλάνα που και εμείς προ ημερών είχαμε την ευκαιρία να δούμε στις Βρυξέλλες σε μια ειδική εκδήλωση -στην παρουσία του βραβευμένου πέρυσι με το Νόμπελ Ειρήνης γυναικολόγου Δρ. Ντένις Μουκουέγκε του ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στην περίθαλψη των γυναικών θυμάτων βιασμού στους ξεχασμένους πολέμους του Κογκό- αυτό λοιπόν που συγκλονίζει, είναι η ευτυχία αυτών των παιδιών που κάθονται συχνά στο χώμα με ένα τετράδιο και ένα μολύβι, μαθαίνοντας. Και ελπίζοντας ότι αυτό που θα μάθουν θα είναι –και συνήθως είναι- το εισιτήριο όχι για ένα… καλύτερο μέλλον αλλά ένα μέλλον. Απλώς. Το οποίο αλλιώς δεν πρόκειται να έχουν. Και το ξέρουν.

Από τους καταυλισμούς των Σύρων προσφύγων στην Τουρκία και αλλού, μέχρι την Κολομβία και από εκεί στο Κογκό, το Σουδάν, το Αφγανιστάν, η Ε.Ε. κατάφερε να βοηθήσει σε μερικά μόλις χρόνια αυτά τα 6,5 εκατομμύρια παιδιά σε 55 χώρες σε ολόκληρο τον πλανήτη.

#RaiseYourPencil

Η προσπάθεια, τώρα, είναι αυτή η βοήθεια να αυξηθεί και να εμπλακεί όλο και περισσότερος κόσμος σ’ αυτό το φοβερό πράγμα που γίνεται τα τελευταία χρόνια. Με τα #School4All και το logo της καμπάνιας που ξεκίνησε στις Βρυξέλλες προ ημερών, το #RaiseYourPencil, η Κομισιόν και ο Επίτροπός μας στις Βρυξέλλες κορυφώνουν αυτή την προσπάθεια για να ενημερωθεί ο καθένας από εμάς για αυτό το εξαιρετικά επιτυχημένο εγχείρημα και να βοηθήσει να συνεχιστεί και αν μεγαλώσει.

Ίσως, λοιπόν, να μοιάζει μακρινό και αδιανόητο σε κοινωνίες όπως η δική μας το τι σημαίνει για ένα παιδί σε μια από αυτές τις περιοχές το μάθημα κάτω από ένα δέντρο με τα απολύτως απαραίτητα μέχρι να φτιαχτεί ένα λυόμενο έστω, όπως μας εξήγησε συγκινημένη εκεί στην εκδήλωση η Σάντρα, υπεύθυνη του χρηματοδοτούμενου από την Ε.Ε. πρότζεκτ Casa Marista un Corazon sin Fronteras στην Κολομβία, την ώρα που βλέπαμε τα σχετικά πλάνα.

Σημαίνει όμως, το μέλλον για αυτό το παιδί. Μαζί και την δυνατότητα να μην καταλήξει στη βία ή σε άλλα κυκλώματα εκμετάλλευσης, το δικαίωμα που είχαμε εμείς, χωρίς έστω τη δική μας πολυτέλεια να λέμε ότι βαριόμαστε το σχολείο και δεν μας αφορά. Σημαίνει την ίδια τη ζωή. Και αυτό του το προσφέρουμε εμείς βοηθώντας. Υπάρχει άραγε τίποτα πιο όμορφο από αυτό;

Να πώς μπορείς να βοηθήσεις!

Στόχος της καμπάνιας #RaiseYourPencil είναι να φτάσει σε όσο περισσότερο κόσμο γίνεται το μήνυμα της αλληλεγγύης των νέων –και όχι μόνο- της Ευρώπης στα παιδιά που αποστερούνται την πρόσβασης στην εκπαίδευση είτε λόγω βίας, πολέμων και προσφυγιάς, είτε λόγω φυσικών καταστροφών όπως και της κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη και των όσων αυτή προκαλεί περιβαλλοντικά αλλά και κοινωνικά.
Είναι απλό: Η καθεμία και ο καθένας μπορεί να φτιάξει μια φωτογραφία, υψώνοντας ένα μολύβι, όπως γουστάρει: μια σέλφι, ένα τοπίο, ένα κτήριο, ή ένα μολύβι μόνο του και τίποτα άλλο. Μετά μπορεί να τη μοιραστεί στο Facebook, το Twitter ή το Instagram –ή και στα τρία ακόμα καλύτερα- χρησιμοποιώντας το #RaiseYourPencil και κάνοντας tag την @eu_echo. Και γράφοντας, αν θέλει, το δικό του/της μήνυμα.