Φόρμα αναζήτησης

Οι τελευταίες μέρες της συλλογής γραμματοσήμων (pics)

Όταν σχολάσει από τη δουλειά και ξεκουραστεί, θα κάνει καφέ, θα ανάψει τσιγάρο και θα καθίσει στο τραπέζι για να «παίξει» με τα γραμματόσημα. Πάνω από το μεγάλο άλμπουμ το τσιμπιδάκι και ο φακός θα αρχίσουν να του φέρνουν κοντά μακρινούς κόσμους. Καθώς θα ταξιδεύει στη γνώση, θα ανακαλέσει στο μυαλό του την πολύωρη συζήτηση που είχε τις προάλλες με άλλο μανιακό συλλέκτη, πάντα για το μικρό χαρτάκι. Ακόμη και τις πληροφορίες σε βιβλία και στο διαδίκτυο, όπου ανέτρεξε για θέματα που του κέντρισαν το ενδιαφέρον, πάλι μετά την επαφή με ένα γραμματόσημο: ο κομήτης του Χάλεϊ που πέρασε τελευταία φορά από τη Γη το 1986, βασιλιάδες τα Αγγλίας στα κυπριακά γραμματόσημα, σπίτια της Μεσογείου σε σειρά της Euromed του 2018. Ο χρόνος θα κυλά χωρίς να το καταλαβαίνει, πάντα ευχάριστα, μέχρι που σε κάποια στιγμή θα επανεμφανιστεί η χθεσινή ανησυχία για ένα γραμματόσημο που έμαθε ότι λείπει από τη συλλογή του… «Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά των καλών συλλεκτών, όμως σήμερα στην Κύπρο έχουν παραμείνει ελάχιστοι», τονίζει στον «Π» ο έμπορος γραμματοσήμων Ηλίας Κυνηγάρης. Το κατάστημά του στην περιοχή του Αγίου Σάββα, στην παλιά Λευκωσία, είναι από τα λίγα και μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού που υπάρχουν σήμερα στην Κύπρο. Στην πραγματικότητα είναι το μοναδικό που ειδικεύεται αποκλειστικά στην αγορά και στην πώληση του συγκεκριμένου προϊόντος, ενώ, δεδομένου ότι οι ιδιοκτήτες των άλλων είναι συνταξιούχοι και ηλικιακά άνω των 70, προβλέπεται να είναι αυτό που θα παραμείνει στις κοντινές, επόμενες δεκαετίες, βιώνοντας μια «μοναξιά» μέχρι το τελικό «θάψιμο» της άλλοτε δημοφιλούς ενασχόλησης με τον φιλοτελισμό.

 

10 συλλέκτες κρατάνε την αγορά

Αναφέρει ότι το επάγγελμά του, όπως και η ενασχόληση των Κυπρίων με τον φιλοτελισμό, τείνει να εξαφανιστεί για διάφορους λόγους. Είναι κατ’ αρχάς η τεχνολογία, το ίντερνετ και τα κινητά, που έγιναν το αποκλειστικό μέσο επικοινωνίας και η ανάγκη να στέλνεις μηνύματα μέσω ταχυδρομείου μια μέρα έπαψε να υφίσταται, κανείς δεν γράφει πια γράμματα και μαζί με αυτό χάθηκε και η επαφή που είχαν οι άνθρωποι με το γραμματόσημο. Πλέον δύσκολα εμφανίζονται νέοι συλλέκτες. Στη συνέχεια ήρθε η οικονομική κρίση του 2013, η οποία, όπως τονίζει, δεν επηρέασε τόσο οικονομικά τους συλλέκτες, όσο ψυχολογικά, με αποτέλεσμα ένα από τα επιπλέον έξοδα που σταματήσανε να είναι αυτό για τα συλλεκτικά τους ενδιαφέροντα. Οι 2.000 συνδρομητές των Κυπριακών Ταχυδρομείων έγιναν ελάχιστοι, το ενδιαφέρον για το γραμματόσημο μειώθηκε δραματικά και για τους νέους ανθρώπους είναι σχεδόν ανύπαρκτο. Σύμφωνα με τον κ. Κυνηγάρη, σήμερα μόλις που κρατάνε «ζωντανή» την αγορά δέκα περίπου πολύ καλοί συλλέκτες γραμματοσήμων. Ωστόσο κι αυτοί μείωσαν τις προμήθειές τους.

 

 

Κυπριακά γραμματόσημα του 1938

 

Απουσία πρωτοβουλιών

Την ίδια ώρα, ο κ. Κυνηγάρης διαπιστώνει ότι δεν υπάρχουν πρωτοβουλίες από τους αρμόδιους φορείς για προώθηση της συλλογής γραμματοσήμου, ώστε σιγά-σιγά να δημιουργηθούν νέοι συλλέκτες. Για να δείξει ότι ακόμη και σήμερα μπορούν να γίνουν πολλά για να ξυπνήσει το ενδιαφέρον του κοινού, φτάνει να υπάρχει ενδιαφέρον από τους αρμόδιους φορείς, επικαλείται το παράδειγμα της Κίνας, όπου μέχρι το 2008 ο φιλοτελισμός ήταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα: «Μέχρι το 2000 η χώρα που είχε τους περισσότερους συλλέκτες σε αναλογία πληθυσμού ήταν η Γερμανία. Δηλαδή σε σύνολο 80 εκατομμυρίων είχε 5 εκατομμύρια εγγεγραμμένους συλλέκτες. Η Κίνα την περίοδο 1998-2008 άρχισε ένα πρόγραμμα στα σχολεία για την προώθηση του φιλοτελισμού και ο λόγος ήταν επειδή στο πλαίσιο των Ολυμπιακών του Πεκίνου το 2008 ήθελαν να παρουσιάσουν το θέμα της συλλογής γραμματοσήμων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα από το 2008 μέχρι σήμερα η Κίνα να είναι η πρώτη χώρα παγκοσμίως σε συλλέκτες γραμματοσήμων, 80 εκατομμύρια περίπου».

Ο έμπορος γραμματοσήμων Ηλίας Κυνηγάρης, από τους ελάχιστους σήμερα στην Κύπρο.

 

Ο Κύπριος θέλει ντόπια

Άλλοι αρνητικοί παράγοντες για το εμπόριο γραμματοσήμου στην Κύπρο έχουν να κάνουν με κάποιες ιδιαιτερότητες του Κύπριου συλλέκτη. Πρώτον, σύμφωνα πάντα με τον κ. Κυνηγάρη, ο Κύπριος φιλοτελιστής, ο οποίος είναι τοπικιστής, προτιμά στις περισσότερες περιπτώσεις να ασχολείται μόνο με τα κυπριακά γραμματόσημα, σε αντίθεση με τους ξένους οι οποίοι συνηθίζουν να έχουν συλλογές και από άλλες χώρες. Ενδεικτικά αναφέρει έναν συλλέκτη του Χονγκ Κονγκ, ο οποίος ενδιαφέρεται να έχει και γραμματόσημα της Κύπρου, γιατί κάνει συλλογή με τα γραμματόσημα των χωρών των Κοινοπολιτειών. Δεύτερον, πολλοί στον τόπο μας συλλέγουν με μυστικοπάθεια, και αυτό δεν βοηθά πολύ στη διάδοση της συγκεκριμένης ενασχόλησης.

 

Το παλαιότερο κυπριακό γραμματόσημο. Είναι του 1880 και απεικονίζει τη βασίλισσα της Αγγλίας Βικτωρία.   

 

Πηγή γνώσης

Ο κ. Κυνηγάρης ασχολείται περίπου 40 χρόνια με το γραμματόσημο. Ξεκίνησε από 10 χρονών παιδί ως συλλέκτης και πριν από 20 χρόνια αποφάσισε να γίνει έμπορος. Μπορεί να σου μιλά για ώρες σχετικά με τα γραμματόσημα. Όπως τονίζει, αυτό το χαρτάκι έχει προσφέρει πάρα πολλές γνώσεις σε πάρα πολύ κόσμο. «Σπρώχνει τους συλλέκτες να ψάχνουν σε βιβλία και στο διαδίκτυο ώστε να βρουν περισσότερες πληροφορίες για το θέμα που τους παρουσιάζει. Μιλά για τοπία, φυτά, έργα τέχνης, κομήτες, ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα. Επίσης είναι και η ταχυδρομική ιστορία, που είναι ένα πολύ ενδιαφέρον κομμάτι για πολλούς που εμβαθύνουν σε αυτό». Ο ίδιος ξεχωρίζει τα κυπριακά γραμματόσημα των βασιλιάδων επί Αγγλοκρατίας, από το 1880 που εκδόθηκε το πρώτο κυπριακό γραμματόσημο μέχρι το 1959.

 

Διάφορα κυπριακά γραμματόσημα

 

 «Επένδυση» μετά το ’74

Σε παλαιότερα χρόνια υπήρχε ένας οργασμός στην αγορά γραμματοσήμων, μιας και πολλοί έβλεπαν το γραμματόσημο σαν επένδυση. Όπως λέει ο κ. Κυνηγάρης, σήμερα σε κυπριακά σπίτια υπάρχουν ολόκληρα μπαούλα με μουχλιασμένα γραμματόσημα, οι ιδιοκτήτες των οποίων τα φύλαξαν γιατί νόμιζαν ότι επένδυαν. «Ειδικά μετά την τουρκική εισβολή και την απώλεια των περιουσιών, ο κόσμος ήξερε ότι δεν μπορούσε να επενδύσει σε γη, και ένας από τους τρόπους που σκέφτηκαν να επενδύσουν ήταν και το γραμματόσημο. Και επενδύανε στην απλή μορφή, δηλαδή πηγαίναν στο ταχυδρομείο και έδιναν εκατοντάδες λίρες για να αγοράσουν μια μεγάλη ποσότητα γραμματοσήμων. Για περίπου μία εικοσαετία σημειώθηκε άνθηση του γραμματοσήμου. Στο τέλος, στην περίοδο 1992-95, εκείνοι που επενδύανε στο γραμματόσημο, οι οποίοι φτάσανε σε μια ηλικία από 50 μέχρι 65 χρονών, αποφασίσαν να ρευστοποιήσουν τα κέρδη τους. Τότε αντιλήφθηκαν ότι ‘πετούσαν τα λεφτά τους’, πετούσαν τις εκατοντάδες και χιλιάδες λίρες και τότε σταμάτησαν απότομα. Μέχρι σήμερα, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους και τα ανίψια τους, τα οποία κληρονόμησαν τις συλλογές, τρέχουν και ζητούν να τις πουλήσουν μάταια, διότι τα κυπριακά γραμματόσημα, εκτός από ελάχιστα σπάνια, βρίσκονται σε όλες τις συλλογές, ενώ συγχρόνως δεν υπάρχει ενδιαφέρον από νέους συλλέκτες. Έχουν πράγματα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν και 1.000 και 2.000 ευρώ ονομαστική αξία, και κάθομαι και συζητώ και εξηγώ στους ανθρώπους ότι δεν έχει ενδιαφέρον αυτό το γραμματόσημο και ότι όλοι πουλούν τα ίδια πράγματα, οι συλλέκτες τα έχουν, δεν υπάρχουν συλλέκτες ή ο νέος συλλέκτης θα το βρει από εμένα ή θα το αγοράσει από το ίντερνετ πιο φτηνά».

 

 

Τα γραμματόσημα του 1999

 

45.000 ευρώ το ακριβότερο κυπριακό γραμματόσημο – Αγοράστηκε τον Σεπτέμβριο

Υπάρχουν και ορισμένα σπάνια κυπριακά γραμματόσημα, μεγάλης αξίας, τα οποία αποτελούν μεμονωμένες περιπτώσεις και κερδίζουν το ενδιαφέρον συγκεκριμένης κατηγορίας συλλεκτών. Όπως μας πληροφορεί ο κ. Κυνηγάρης, τον περασμένο Σεπτέμβριο σε δημοπρασία στο Λονδίνο πουλήθηκε σε Κύπριο κάτοικο της Λεμεσού ένα σπάνιο γραμματόσημο για 45.000 ευρώ. Είναι το πιο ακριβό κυπριακό γραμματόσημο που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Ποτέ στο παρελθόν δεν έφτασε η τιμή ενός κυπριακού γραμματοσήμου σε τέτοιο ύψος. Είναι του 1882 και εικονίζει τη βασίλισσα Βικτώρια της Αγγλίας και η σπανιότητά του έγκειται στο γεγονός ότι είναι το ένα από τα τρία που διασώθηκαν από τη συγκεκριμένη έκδοση.

 

Ο φάρος του Κάβο Γκρέκο και το προσφυγικό γραμματόσημο σε σειρά του 2011.

 

Ασυνήθιστες ιστορίες: Γιατί ο Παφίτης αγοράζει από Λεμεσό

Πολλές ασυνήθιστες ιστορίες συνδέονται με τη συλλογή γραμματοσήμων στην Κύπρο. Όπως σημειώνει, στο παρελθόν έχουν γίνει και επικοί καβγάδες μεταξύ συλλεκτών για την απόκτησή τους. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η μυστικότητα με την οποία ενεργεί ο Κύπριος συλλέκτης, κάτι που αποτελεί ιδιαιτερότητα της χώρας μας. «Ειδικά οι Παφίτες δεν θέλουν να ξέρεις καν με τι ασχολούνται», τονίζει. «Είναι γνωστό στον κύκλο των συλλεκτών ότι ο Παφίτης παίρνει το αυτοκίνητο και πάει στη Λεμεσό και αγοράζει, για να μην πάει στην πόλη του και πουν «α, ξέρεις, ο τάδε αγόρασε το τάδε πράγμα!» Ακόμη και για κάτι απλό. Αυτό είναι χαρακτηριστικό. Βέβαια όχι για όλους, αλλά σε γενικές γραμμές».

«Από το εξωτερικό, αξίζει να κάνουμε αναφορά στο πιο ακριβό γραμματόσημο των ΗΠΑ. Είναι ένα γραμματόσημο το οποίο έχει κυκλοφορήσει το 1918 και έχει ένα λάθος, αφού πρόκειται για ένα αεροπλανάκι το οποίο είχε τυπωθεί ανάποδα. Αυτό το γραμματόσημο το είχε πάρει μέσα σε μια αλληλογραφία ένα κοριτσάκι, το οποίο έκανε συλλογή. Και αυτή τη συλλογή την πήγε σε έναν έμπορο στην πόλη που ζούσε για να τη βοηθήσει με την ταξινόμηση. Εκείνος, που αντιλήφθηκε τη σπανιότητά του, κατάφερε και το αγόρασε για 10 περίπου ευρώ, σε σημερινή τιμή, και το πούλησε 1.000 ευρώ σε εταιρεία πώλησης γραμματοσήμων στη Νέα Υόρκη. Εκείνοι το βάλανε στη δημοπρασία γύρω στη δεκαετία του ’50. Αυτό το γραμματόσημο έχει πουληθεί σε δημοπρασίες τρεις-τέσσερις φορές από τότε. Η τελευταία φορά που πουλήθηκε ήταν πριν από μερικά χρόνια και είχε πάει γύρω στα 4 εκατομμύρια δολάρια».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ