Φόρμα αναζήτησης

Έφεση παρά το ρουσφέτι

Η διερεύνηση ποινικής υπόθεσης εναντίον υποψηφίου για προαγωγή στη δημόσια υπηρεσία είναι επαρκής λόγος για να πληγεί η αναγνώριση του προσόντος της «ακεραιότητας χαρακτήρα» που προβλέπουν τα σχέδια υπηρεσίας για θέσεις διευθυντή τμήματος. Στις 16 Ιουλίου το Ανώτατο τοποθετήθηκε στην πολύκροτη υπόθεση προαγωγής στη θέση διευθυντή του καταδικασθέντος για ρουσφετολογικούς διορισμούς εκτάκτων στις Κτηνιατρικές υπηρεσίες επί υπουργίας Μιχάλη Πολυνείκη το 2009. Ο διορισμός του Γιώργου Κυριακίδη στη θέση διευθυντή Κτηνιατρικών Υπηρεσιών αποφασίστηκε το 2011 από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, παρά το γεγονός ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο εξέτασης της αίτησής του διεξαγόταν ποινική έρευνα εναντίον του για εμπλοκή σε ρουσφετολογικούς διορισμούς στο υπουργείο. Το 2013, η απόφαση της ΕΔΥ ακυρώθηκε πρωτοδίκως, με το δικαστήριο να επισημαίνει στην απόφασή του ότι ο τότε γενικός εισαγγελέας Πέτρος Κληρίδης με επιστολή του το 2010 είχε ενημερώσει την τότε αναπληρώτρια γενική διευθύντρια του υπουργείου Αίγλη Παντελάκη ότι «από τη μελέτη του σχετικού φακέλου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υφίσταται μαρτυρία, η οποία δικαιολογεί την ποινική δίωξη του» κ. Κυριακίδη. Προηγούμενα, από το 2009, ο κ. Κληρίδης είχε γράψει στην κ. Παντελάκη ότι διερευνάται το ενδεχόμενο διάπραξης ποινικών αδικημάτων από τον κ. Κυριακίδη σε σχέση με «ανεπίτρεπτες παρεμβάσεις για διορισμούς στο υπουργείο». Πράγματι, αφού κέρδισε τη θέση του διευθυντή, ο κ. Κυριακίδης καταδικάστηκε ακολούθως για τα ρουσφέτια με τους εκτάκτους του κ. Πολυνείκη.

Αδιάφορη ακεραιότητα

Οι προειδοποιήσεις του γενικού εισαγγελέα δεν ήταν όμως αρκετές στο Υπουργείο Γεωργίας και στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας για να αμαυρώσουν τον φάκελο του υποψηφίου. Ως εκ τούτου, ο ίδιος θεσμός κλήθηκε να εφεσιβάλει για λογαριασμό της ΕΔΥ την πρωτόδικη απόφαση για ακύρωση του διορισμού. Θέση του κράτους όπως προβλήθηκε στο Ανώτατο είναι πως ο Γιώργος Κυριακίδης «πληρούσε όλα τα προσόντα που απαιτούνταν από το σχέδιο υπηρεσίας κατά τον ουσιώδη χρόνο υποβολής της αίτησής του και λήψης της απόφασης» της ΕΔΥ. Αξιολογώντας το επιχείρημα ότι κάθε διοικητική απόφαση οφείλει να σέβεται το τεκμήριο της αθωότητας, το Ανώτατο σημειώνει όμως ότι η ΕΔΥ δεν εξέτασε καθόλου την ακεραιότητα χαρακτήρα του συγκεκριμένου υποψηφίου, ενώ είχε δεδομένα ενώπιον της για να εξετάσει το ζήτημα.