Φόρμα αναζήτησης

Ε/κ φιλοξενία σε ρωσική προπαγάνδα για την προσάρτηση της Κριμαίας

Στις 13 Ιουνίου ο Ουκρανός πρέσβης στην Κύπρο Μπόρις Χουμένιουκ αρθρογράφησε στη «Cyprus Mail» υπό τον τίτλο «Ο κριμαϊκός Δούρειος Ίππος της Ρωσίας στην Κύπρο», καταγγέλλοντας προσπάθεια της Ρωσίας να ιδρύσει «αντιπροσωπεία της ρωσικής Κριμαίας» στην Ευρώπη μέσω της Κύπρου. Καταγράφοντας τις δυσκολίες ενός τέτοιου εγχειρήματος, καθόσον η Ρωσία τελεί υπό τις ευρωπαϊκές κυρώσεις εις βάρος της για την παράνομη προσάρτηση της χερσονήσου της Κριμαίας στη Μαύρη Θάλασσα στην Ουκρανία το 2014, ο κ. Χουμένιουκ κατηγορεί τη Ρωσία ότι ακολουθεί πλάγιες οδούς για να πετύχει τον σκοπό της. Πλάγιες οδοί, σύμφωνα με τον Ουκρανό πρέσβη, είναι «οι θρησκευτικοί και πολιτισμικοί δεσμοί» της Ρωσίας με την Κύπρο. «Εν προκειμένω», συνεχίζει ο Ουκρανός πρέσβης, «για να καμφθούν οι αντιδράσεις της κυπριακής κυβέρνησης, (η Ρωσία) προγραμματίζει να αλλάξει το όνομα της «αντιπροσωπείας της ρωσικής Κριμαίας» σε «Σωματείο των Φίλων της Ταυρικής Χερσονήσου». Όπως παρατηρεί ο κ. Χουμένιουκ, η Ταυρίδα είναι το αρχαιοελληνικό όνομα, που επίσης χρησιμοποιούν οι Ρώσοι και σήμερα για τη ρωσική Κριμαία.

 

Προσχηματικά προσκυνήματα

Οι καταγγελίες του Ουκρανού πρέσβη, με επίκληση «διάφορες πηγές», έγιναν μία μέρα μετά τα εγκαίνια της έκθεσης «Τα Ιερά Προσκυνήματα της Κριμαίας» στο αρχονταρίκι της Μητρόπολης Λεμεσού. Αυτή ήταν μάλλον η πρώτη επίσημη εκδήλωση που διοργάνωσε το «Σωματείο των Φίλων της Ταυρικής Χερσονήσου» στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού την ίδια ημέρα των εγκαινίων, στις 12 Ιουνίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα των διοργανωτών, πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση του «Σωματείου των Φίλων της Ταυρικής Χερσονήσου».

Πληροφορίες του «Π» αναφέρουν ότι ο σχεδιασμός για το συμβούλιο του σωματείου προέβλεπε τη συμμετοχή περισσότερων Ρώσων μαζί με κάποιους Ελληνοκύπριους. Υπό τη συμπροεδρία δύο Ρώσων, εκ των οποίων ο ένας φέρεται να είναι ο «πρωθυπουργός» της ρωσικής Κριμαίας Γκεόργκι Μουράτοφ (γνωστός από την υπηρεσία του στην Κύπρο ως πρέσβης της Μόσχας την περίοδο 1996-99, εποχή των S-300). Οι υπόλοιπες εννέα θέσεις προβλέφθηκε να προσφερθούν σε αντιπροσώπους των δύο Εκκλησιών (Κύπρου και Ρωσίας), σε έναν εκπρόσωπο άλλου ε/κ ιδρύματος, στον Ρώσο πρέσβη στη Λευκωσία, στον πρόεδρο του Κυπρο – Ρωσικού Συνδέσμου Χάρη Θράσου, στον πρώην πρόεδρο του ρωσόφωνου κόμματος Εγώ ο Πολίτης (ΕΟΠ) και νυν μέλος του πολιτικού γραφείου του ΕΟΠ Αλεξέι Βολομπόεβ, και σε ακόμα τρία πρόσωπα, έναν Ε/Κ και δύο Ρώσους. Ως εκτελεστικός γραμματέας του σωματείου εμφανίζεται ένας Ρώσος κάτοικος Κριμαίας, ο Αντρέι Ουσιάκοφ, ο οποίος ανέλαβε στις 19 Ιουνίου να απαντήσει στον Ουκρανό πρέσβη από την ίδια εφημερίδα.

Ο κ. Ουσιάκοφ δηλώνει απόγονος αριστοκρατικής οικογένειας της Ρωσίας και επικεφαλής τοπικών παραρτημάτων της συνέλευσης των Ρώσων «αριστοκρατών», δηλαδή όσων Ρώσων η οικογενειακή καταγωγή μπορεί να συνδεθεί με τους αξιωματούχους της προ-επαναστατικής Ρωσίας. Στην απάντησή του προς τον Ουκρανό πρέσβη, ο κ. Ουσιάκοφ αναφέρει ότι τα εκθέματα της Ταυρικής Χερσονήσου που ταξίδεψαν σε «ένα από τα παγκόσμια κέντρα της Ορθοδοξίας», όπως χαρακτηρίζει την Κύπρο, «περιγράφουν τη διαμόρφωση του Χριστιανισμού στη χερσόνησο». «Οι ρωσικές αρχές δεν είχαν οποιαδήποτε εμπλοκή στην έκθεση που παρουσιάστηκε στη Λεμεσό» τονίζει ο κ. Ουσιάκοφ, προσκαλώντας τον Ουκρανό πρέσβη να προτείνει και ο ίδιος αν επιθυμεί κοινές πολιτιστικές δράσεις «σχετικές με τα επιτεύγματα της περιόδου από τη γενική ιστορία της Ουκρανίας και της Κριμαϊκής Χερσονήσου, αν υπάρχουν τέτοια»… Όπου ο κ. Ουσιάκοφ διαβεβαιώνει για τον μονοπωλιακό χαρακτήρα της ρωσικής ταυτότητας της Κριμαίας, δικαιολογώντας έτσι την κατοχή της από ξένο κράτος, ο κ. Χουμένιουκ αναφέρεται «στους Κύπριους φίλους του», οι οποίοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι κατοχικές αρχές για να περιορίσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και για να βεβηλώσουν την πολιτιστική κληρονομιά στα κατεχόμενα εδάφη.

 

Οι επιθυμίες του «πρωθυπουργού»

Πουθενά στο άρθρο του κ. Ουσιάκοφ στη «Cyprus Mail» δεν γίνεται αναφορά στο «Σωματείο των Φίλων της Ταυρικής Χερσονήσου». Αντίθετα, στο άρθρο του ο Αντρέι Ουσιάκοφ παραπέμπει διαρκώς στη δράση της συνέλευσης των Ρώσων αριστοκρατών, του κυπριακού παραρτήματος της οποίας δηλώνει επίσημος αντιπρόσωπος, ως και επίσης επικεφαλής του αντίστοιχου παραρτήματος στην Κριμαία. Σημειώνεται ότι το «Σωματείο των Φίλων της Ταυρικής Χερσονήσου» δεν φαίνεται ούτε στην ανακοίνωση που κυκλοφόρησε σε εκκλησιαστικούς ιστότοπους για την έκθεση «Τα Ιερά Προσκυνήματα της Κριμαίας». Σε εκείνη την ανακοίνωση, ως διοργανωτές της έκθεσης δηλώνονται το μουσείο (από όπου ήρθαν τα εκθέματα) «Η Χερσόνησος της Ταυρίδος» και η ρωσική κοινότητα Λεμεσού, ενώ σε φυλλάδιο δημοσιότητας για την έκθεση καταγράφονται ακόμα τέσσερα ονόματα Ρώσων ως διοργανωτών.

Πληροφορίες του «Π» αναφέρουν πάντως ότι ο κ. Ουσιάκοφ είχε επικοινωνία με τον «πρωθυπουργό» της ρωσικής Κριμαίας Γκεόργκι Μουράτοφ πολύ πριν τη σύσταση του «Σωματείου των Φίλων της Ταυρικής Χερσονήσου». Απευθυνόμενος στον κ. Ουσιάκοφ ως συνδικαλιστή των Ρώσων αριστοκρατών, ο κ. Μουράτοφ ως πρόεδρος ενός σωματείου ελληνο-ρωσικο-κυπριακής φιλίας φέρεται πάντως να εγκρίνει με ενθουσιασμό φερόμενη πρωτοβουλία του κ. Ουσιάκοφ για τη δημιουργία ενός πολιτιστικού κέντρου στην Κύπρο υπό το ίδιο όνομα, στο οποίο αναφέρθηκε στο άρθρο του ο πρέσβης της Ουκρανίας, δηλαδή «Σπίτι της Κριμαίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Στην ίδια (αχρονολόγητη) επιστολή του κ. Μουράτοφ, υπενθυμίζονται οι πολλές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της χερσονήσου λόγω των «ενάντια στο διεθνές δίκαιο» κυρώσεων που «επέβαλαν η Ουκρανία και η Ευρωπαϊκή Ένωση», και υποστηρίζεται ότι η δημιουργία μιας μόνιμης κριμαϊκής πλατφόρμας στη «φιλική» Κύπρο είναι υποσχόμενη και σχετική με τους σκοπούς της ρωσικής Κριμαίας.