Φόρμα αναζήτησης

Ελεύθερη η βούληση του 41χρονου να μονάσει – Το σκεπτικό της απόφασης

Επαληθεύτηκαν οι εκτιμήσεις ότι δεν είχε σχεδόν καμιά πιθανότητα επιτυχίας η αγωγή που κίνησαν οι γονείς του μοναχού Χρίστου Νεάρχου εναντίον του μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου και του ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου, Εφραίμ,  με την οποία τους καταλόγιζαν ότι η απόφαση του παιδιού τους να μονάσει ήταν το αποτέλεσμα ψυχικού/ πνευματικού εξαναγκασμού ή και πλύσης εγκεφάλου που υπέστη.

Σήμερα η δικαστής του επαρχιακού δικαστηρίου Λευκωσίας Στάλω Χατζηγιάννη έκρινε ότι ο απόφαση του 41χρονου σήμερα μοναχού να αποσυρθεί στη Μονή Βατοπαιδίου στα 24 του χρόνια – μετά τη διακοπή των σπουδών του ως μαθηματικός στη Θεσσαλονίκη – ήταν το αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησής του, απορρίπτοντας παράλληλα τη μαρτυρία που έδωσε ο πατέρας του ως «παντελώς αναξιόπιστη».

Επίσης το δικαστήριο υπέδειξε ότι θα ήταν αδιανόητο να αποδεχθεί τη μαρτυρία κλινικού ψυχολόγου, ο οποίος επίσης υποστήριζε ότι η απόφαση του μοναχού ήταν προϊόν επηρεασμού και όχι συνειδητής βούλησης. Όπως εξήγησε το δικαστήριο, από τη στιγμή που ο ψυχολόγος δεν έκρινε τον μοναχό ως διανοητικά ανίκανο, αντίθετα κατέληξε στο εύρημα ότι προσηλυτίστηκε λαμβάνοντας υπόψη δεδομένα όπως το ότι εγκατέλειψε τις σπουδές του, την ηλικία του, τα ενδιαφέροντά του πριν γίνει μοναχός, καθώς και το ότι σταμάτησε να έχει επαφή με την οικογένειά του, δεν μπορούσε αυτό το εύρημα να το χαρακτηρίζει ως «λογικό».

«Δεν με βρίσκουν σύμφωνη τα συμπεράσματα του ψυχολόγου. Τούτο γιατί είναι αδιανόητο για το δικαστήριο να αποδεχθεί μαρτυρία εμπειρογνώμονα που αφορά τη σκέψη, τη βούληση, ως και το συνειδητό της απόφασης προσώπου – το οποίο δεν έχει κηρυχθεί ως διανοητικά ανίκανο – χωρίς αυτός να έχει προσωπική επαφή και αριθμό προσωπικών συνεντεύξεων με το πρόσωπο αυτό. Κρίνω ότι η αποδοχή τέτοιας μαρτυρίας είναι άκρως παρακινδυνευμένη και θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυθαίρετα συμπεράσματα, εφόσον το συνειδητό ή όχι της απόφασης θα μπορούσε, κατά την άποψή μου, να διαπιστωθεί μόνο με προσωπικές συνεντεύξεις. Με αυτά τα δεδομένα καταλήγω ότι το συμπέρασμα του ψυχολόγου είναι αυθαίρετο και ως τέτοιο, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό».

Μαρτυρία πατέρα

Αναφορικά με τη μαρτυρία του πατέρα του μοναχού, το δικαστήριο τοποθετήθηκε με τα εξής λόγια:

«Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τον ενάγοντα να καταθέτει και κρίνω ότι επί των αμφισβητούμενων γεγονότων δεν είπε στο δικαστήριο την αλήθεια. Πέραν του ότι σχημάτισα αρνητική εικόνα σε σχέση με την αξιοπιστία του, εντόπισα στη μαρτυρία του έκδηλα στοιχεία υπερβολής, καθώς και σημεία τα οποία κατά την άποψη μου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Περαιτέρω εντόπισα σημεία της μαρτυρίας του που χαρακτηρίζονται από ασάφεια, αοριστία και χωρίς πραγματικό υπόβαθρο».

Ειδικότερα η κ. Χατζηγιάννη σημείωσε ότι ενώ στην κυρίως εξέτασή του ο πατέρας ανέφερε ότι το παιδί του, μέχρι τον Νοέμβριο του 2000, δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με θέματα εκκλησίας, εντούτοις αντεξεταζόμενος διαφοροποίησε τη θέση του και δέχθηκε ότι μέχρι την ηλικία των 12 ετών πήγαινε στο κατηχητικό. «Ήταν εμφανής η προσπάθεια του ενάγοντα να αποκρύψει την επαφή του παιδιού του με την εκκλησία και το κατηχητικό κατά την παιδική του ηλικία, προκειμένου να πείσει ότι χωρίς να έχει καμιά σχέση με την εκκλησία, έγινε μοναχός κατόπιν χειραγώγησης», αναφέρεται στην απόφαση.

Αξιολόγηση μοναχού

Για τον ίδιο τον μοναχό η δικαστής αναφέρει ότι της έκανε εξαιρετικά θετική εντύπωση, προσθέτοντας ότι δεν της δημιουργήθηκε καμιά αμφιβολία ότι όσα αυτός είπε ανταποκρίνονται «μόνο στην αλήθεια».  Συγκεκριμένα στην απόφαση σημειώνει: «Με εμφανή ειλικρίνεια και αυθορμητισμό, χωρίς δισταγμό και υπεκφυγές, απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν και η αξιοπιστία του ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Με ηρεμία και θετικότητα επεξήγησε και τοποθετήθηκε ρητά και με σαφήνεια ενώπιον του δικαστηρίου ότι η επιλογή και απόφασή του να ακολουθήσει τον μοναχισμό ήταν ελεύθερη, εκούσια και αυτόβουλη, αποκλειστικά δική του και αποτέλεσμα πολλών μηνών εσωτερικού προβληματισμού και προσευχής και χωρίς παρέμβαση και επηρεασμό από τρίτους.

Ουδέποτε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 17 χρόνων μετάνιωσε γι’ αυτή την επιλογή του και ευχαριστεί και δοξολογεί το Θεό που τον βοήθησε να ακολουθήσει αυτή την πορεία στη ζωή του. Όσα ο ίδιος ανέφερε ενώπιον του δικαστηρίου σχετικά με τον τρόπο ζωής των μοναχών, σε συνδυασμό με όσα σχολίασε σε σχέση με αποσπάσματα θρησκευτικών βιβλίων που του υποδείχθηκαν κατά την αντεξέτασή του, δεν οδηγούν στο συμπέρασμα περί χειραγώγησης και προσηλυτισμού του. Αποτελεί, κατά την άποψη μου, αναφαίρετο δικαίωμα του ΜΥ1 να ακολουθήσει τον δρόμο του μοναχισμού και να ζει με τον τρόπο που επεξήγησε, ακολουθώντας τους κανόνες τους οποίους ο ίδιος αυτόβουλα και με τη θέλησή του επέλεξε».

Καταληκτικά το δικαστήριο έκρινε ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους περί ψυχολογικής χειραγώγησης του μοναχού, ή άσκηση ηθικής, πνευματικής ή και ψυχολογικής βίας.

Την υπόθεση για την πλευρά του μοναχού κέρδισε ο δικηγόρος Μάριος Χαρτζιώτης, ενώ τους ενάγοντες εκπροσώπησε ο Λουκής Λουκαϊδης.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.